شکسپیر
-
نگاهی به داستان ترجمه ادوارد فیتزجرالد از رباعیات خیام، به بهانه سالمرگ او
خیام ویکتوریایی و یک سوءتفاهم بزرگ
در دوم سپتامبر ۱۸۶۳، جان راسکین، منتقد هنری انگلیسی، نامهای به مترجم ناشناس اشعار عمر خیام نوشت و گفت: «با تمام وجودم از شما التماس میکنم که اشعار بیشتری از عمر خیام برای ما پیدا و ترجمه کنید؛ من - تا به امروز - چیزی به شکوه این شعر نخواندهام.» او نامه را با این کلمات به پایان رساند: «بیشتر - بیشتر - لطفا بیشتر.» مترجم یعنی ادوارد فیتزجرالد تا سال ۱۸۷۲ نامه را نخواند. در آن زمان، چاپ سوم رباعیات عمر خیام منتشر شده بود و خیام دنیای ادبیات غرب را به سرعت تسخیر کرده بود.
-
در مذمت روشنفکری!
حسین سلمانی- خبرنگار گروه سیاسی: در طول تاریخ، روشنفکران و غربزدهها در ایران، شهره به وطنفروشی و دزدی بودهاند.
-
بهمناسبت سالروز درگذشت شکسپیر؛معمار کلمات و عواطف بشری
کلماتی که پل میشوند
تقویم، در آستانه سالروز درگذشت هنرمندی است که با قلم خود، روح انسان مدرن را تراش داد. ویلیام شکسپیر، بزرگترین نمایشنامهنویس و شاعر تاریخ ادبیات انگلیسی، در ۲۳ آوریل ۱۶۱۶ چشم از جهان فروبست اما صدایی که از پس قرنها از صحنه نمایشهای او به گوش میرسد، امروز بیش از هر زمان دیگری طنینانداز است. در روزگاری که دیوارها بلندتر از پلها ساخته میشوند و اخبار روزمره آکنده از جنگ، تعصب و دوقطبیهای ویرانگر است، شاید بتوان به بهانه یادبود شکسپیر، نگاهی دوباره به ادبیات انداخت؛ نه صرفا به عنوان یک سرگرمی روشنفکرانه، بلکه به عنوان قدرتمندترین محور برای خلق همدلی، احیای وحدت انسانی و درهم شکستن مرزهای تفرقه. ادبیات نخ نامرئی و مستحکمی است که پراکندگیهای بشری را به یکدیگر میدوزد و شکسپیر، بیشک یکی از چیرهدستترین خیاطان و معماران این عمارت بزرگ انسانی بوده است.
-
-
مروری بر فهرست نهایی جایزه طنز وودهوس ۲۰۲۵
خنده زبان مشترک ادبیات
در بیستوپنجمین سال برگزاری جایزه طنز وودهوس، هشت نویسنده از میان رکورد ۱۰۷ اثر نامزد شدهاند تا خندهدارترین رمان سال ادبیات بریتانیا برگزیده شود. رقابتی که از ریچارد آیواده تا سندی توکسویگ و نُسَیبه یونس را گرد هم آورده تا طنز، هجو و شوخطبعی انگلیسی را در قالبی نو بازآفرینی کنند.
-
به بهانه سالروز درگذشت حمید سمندریان
تئاتر، زندگی را زندگیتر میکند
۲۲ تیرماه سیزدهمین سالروز درگذشت حمید سمندریان، کارگردان بنام کشورمان است. کسی که تحصیلکرده آلمان بود و پس از اتمام تحصیلات خود به توصیه استادان فرنگی خود گوش نداد و به میهن بازگشت؛ با اینکه میدانست شرایط کار در ایران قابل مقایسه با اروپا نیست و معلوم نبود چه چشماندازی پیش روی خود بیابد.