قطعه 42 بهشت‌زهرا
-
روایت ناتمام پرواز پروانه‌ها در آتش دو جنگ نابرابر، همزمان با روز نوجوان
رؤیاهای آوارشده
تقویم‌ها هشتم آبان را به نام نوجوانی سند زده‌اند که روزگاری با دست‌های کوچک و تصمیمی فراتر از سالهای عمرش، ضامن نارنجک را کشید تا مرزهای یک سرزمین در زیر شنی تانک‌های دشمن مچاله نشوند. محمدحسین فهمیده در ۱۳ سالگی تعریف واژه‌ها را دگرگون کرد تا تاریخ بیاموزد بزرگی و غیرت، به شناسنامه و خط ریش نیست. اما سال‌ها پس از آن روزگار حماسه، ورق دیگری از همان قصه تکرار شد؛ این‌بار نه در دشت‌های تفتیده خوزستان و هورهای جنوب، بلکه در اتاق‌های خواب، راهروهای مدارس، زمین‌های تاتامی و خانه‌های ساده روستایی.
-
نقل چهارشنبه‌ها از آنها که ستون خیمه‌ها شدند
بوسه‌های جا مانده در آسانسور
مرضیه کیان- خبرنگار: هفته سوم است که پا در این آرامستان می‌گذارم و مسافر قطعه ۴۲ می‌شوم. حکایت امروز، نقل سوم مااست و داغی دیگر بر سینه این خاک. قصه‌ای که تکرار نمی‌شود، بلکه هر بار با رنگی از خون و خاکستر، بر بوم دل نقش می‌بندد. این بار از ۱۳ سالهای می‌نویسم که قد کشیدنش زیر خروارها آوار پاتریس لومومبا جا ماند.