رسم زندگی و ادب زیارت

اربعین، مرزها را پاک می‌کند

دین طرح جامعی است که می‌تواند انسان و انسان‌ها را از پراکندگی بازدارد و آنان را در پهنه زمین و طول زمان به صورت یک فرد واحد عالی و غالب، پیش ببرد و منافع کلان را برای آحاد خود به ارمغان بیاورد و ضررهای کلی را از آنان دفع و رفع کند و بهره‌مندی به مراتب بیشتری را در نسبت با زندگی فردی برای عموم انسان‌ها فراهم کند.

بازخوانی ماهیت عزاداری شیعی در پی شهادت ولی امر

اشک، صیقل شمشیر خون‌خواهی است

مرضیه کیان، خبرنگار: ما برای گریستن بر پیکر عزیزترین‌هایمان چه راه‌ها که نپیموده‌ایم. چهار ماه انتظار از آن نهم اسفند تلخ سال ۱۴۰۴ تا امروز، خیابان‌ها تنها مسیر عبور نبودند؛ رودخانه‌ای از بغض‌های فروخورده بودند که در بدرقه و وداع با رهبر شهیدمان به دریای خروشانی از اراده تبدیل شدند.

مکتب تربیت و معرفی انسان‌های بزرگ

قاعده تشییع و قیام تشیع

این روزها ایران عزیز و مقتدر در رکاب نگین دردانه خویش فصل جدیدی از بالندگی و برازندگی را تجربه می‌کند. تشییع قائد عظیم‌الشأن، شهید عالی مقام، مرجع امت و راهبر جریان مقاومت حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی‌خامنه‌ای (قدس‌الله نفسه‌الزکیه) ما را در فضایی پیچیده در غم و شوق و حسرت و امید فرو برده. بدرقه آن سرآمد روزگاران ما را برانگیخته و در معنای زندگی آخرالزمانی سیر می‌دهد. تشییع آن پیکر پاک به روشنی یک خاکسپاری ساده نیست. مراسم وداع و خط جدایی نیست. این تشییع خاص در وسعت عظیم و کیفیت عمیقش در حال عبور دادن ما به وضع جدیدی از اقتدار ملت و سیاست امت است.

زیستن در زمانه انتظار

انتظار فرج حضرت صاحب‌الزمان(عج) در مکتب تشیّع، از برترین عبادات و نشانه‌های ایمان و یقین واقعی به‌شمار می‌رود. انتظار، برخلاف تصور برخی که آن را تنها یک حالت انفعالی و نشستن و چشم‌به‌راه ماندن می‌دانند، یک حرکت پویا، فعال و سازنده است؛ یعنی منتظر واقعی در دوران غیبت، نه تنها خود را برای دیدار و یاری امام حاضر آماده می‌کند، بلکه جامعه و محیط اطراف خود را نیز برای پذیرش حکومت عدل‌گستر مهدوی مهیا می‌سازد. این آمادگی چندلایه است و از درون فرد آغاز می‌شود و به اصلاح جامعه می‌رسد.