زیستن در زمانه انتظار

انتظار فرج حضرت صاحب‌الزمان(عج) در مکتب تشیّع، از برترین عبادات و نشانه‌های ایمان و یقین واقعی به‌شمار می‌رود. انتظار، برخلاف تصور برخی که آن را تنها یک حالت انفعالی و نشستن و چشم‌به‌راه ماندن می‌دانند، یک حرکت پویا، فعال و سازنده است؛ یعنی منتظر واقعی در دوران غیبت، نه تنها خود را برای دیدار و یاری امام حاضر آماده می‌کند، بلکه جامعه و محیط اطراف خود را نیز برای پذیرش حکومت عدل‌گستر مهدوی مهیا می‌سازد. این آمادگی چندلایه است و از درون فرد آغاز می‌شود و به اصلاح جامعه می‌رسد.