آگاه: اولین و بنیادیترین وظیفه منتظران، کسب معرفت و شناخت عمیق امام زمان(عج) است. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «مَنْ ماتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ ماتَ مِیتَةَ جاهِلِیَّةٍ»؛ هرکس بمیرد در حالی که امام زمان خود را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است. این شناخت، شناختی همهجانبه از توقیعات و کلمات صادرشده از ناحیه مقدسه و مهمتر از همه، اهداف کلی حکومت مهدوی مانند گسترش عدالت فراگیر، ریشهکنی ظلم، احیای معنویت، امنیت جهانی و رفاه همگانی است. بدون این معرفت، انتظار رنگ واقعیت نمیگیرد.
دومین وظیفه، محبت و مودت ویژه و قلبی به حضرت و اهلبیت(ع) است. این محبت باید چنان عمیق باشد که در همه شئون زندگی، رضایت امام را ملاک قرار دهد؛ یعنی انسان در تصمیمگیریها، رفتارها و حتی احساسات خود، ببیند آیا این کار امام را خوشحال میکند یا نه. امام صادق(ع) فرمودند: «کونوا لَنا زَیناً وَ لا تَکونوا عَلَینا شَیناً»؛ برای ما زینت باشید و مایه ننگ ما نباشید. بنابراین منتظر واقعی تلاش میکند تا با تهذیب نفس، دوری از گناهان (بهویژه گناهان زبانی، قلبی و عملی)، کنترل خشم، رعایت حلال و حرام، خوشخلقی، انصاف، صبر، تقوا و دوری از ظلم و فساد، خود را شبیهترین فرد به امام سازد.
سوم، عمل به احکام و واجبات شرعی باکیفیت و اخلاص بالا است. انتظار، به معنای ترک تکلیف یا سبکگرفتن عبادات نیست؛ بلکه منتظر باید نماز، روزه، خمس، زکات، حجاب، امر به معروف و نهی از منکر و سایر واجبات را با بهترین کیفیت انجام دهد. انتظار فرج، انسان را به بهترین بنده خدا تبدیل میکند و او را از غفلت و سستی دور میسازد.
چهارم، کثرت دعا برای تعجیل فرج و سلامت حضرت است. خود امام در توقیع شریف فرمودند: «أکْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُمْ»؛ بسیار برای تعجیل فرج دعا کنید که همان فرج و گشایش شماست. دعاهای سفارششده مانند دعای عهد روزانه، دعای ندبه جمعهها، دعای فرج، زیارت آلیاسین و دعاهای دیگر، از مهمترین ابزارهای ارتباط معنوی با امام هستند.
پنجم، آمادگی عملی و زمینهسازی برای ظهور است. این شامل آمادگی فردی (تقویت ایمان، اخلاق و حتی آمادگی جسمانی و دفاعی متناسب با زمان)، اصلاح جامعه (ترویج عدالت، مبارزه با فساد، کمک به مظلومان، امر به معروف و نهی از منکر در خانواده، محله و جامعه) و فراهم کردن زمینههای مردمی برای ظهور (ساختن جامعهای شایسته پذیرش حکومت مهدوی) میشود. روایات تأکید دارند که شیعیان باید خود را برای یاری امام آماده کنند و جامعه را به گونهای بسازند که وقتی حضرت ظهور کردند، آماده پذیرش باشند.
ششم، حفظ و حراست از دین و مرزبانی فرهنگی و عقیدتی در برابر فتنهها، شبهات، مدعیان دروغین و انحرافات عرفانی کاذب است. در نهایت، انتظار همراه با امیدواری، بشارتدهی و دعوت دیگران به این مسیر است. منتظر واقعی یأس نمیپذیرد، بلکه با تبیین نشانههای ظهور و زیباییهای حکومت مهدوی، دیگران را نیز به امید و عمل دعوت میکند.
به تعبیر امام خمینی (ره)، انتظار یعنی ساختن؛ ساختن خودی شایسته یاری امام و جامعهای آماده برای عدالت جهانی. و به فرموده رهبر انقلاب، بزرگترین وظیفه منتظران، تقویت پیوندهای معنوی، اخلاقی، عملی و اعتقادی با یکدیگر و آمادهسازی زمینههای ظهور است.
خدایا! ما را از منتظران حقیقی قرار ده و توفیق عمل به این وظایف خطیر را عنایت فرما.
اللهم عجّل لولیک الفرج
۱۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۵
کد خبر: ۲۰٬۰۴۳
انتظار فرج حضرت صاحبالزمان(عج) در مکتب تشیّع، از برترین عبادات و نشانههای ایمان و یقین واقعی بهشمار میرود. انتظار، برخلاف تصور برخی که آن را تنها یک حالت انفعالی و نشستن و چشمبهراه ماندن میدانند، یک حرکت پویا، فعال و سازنده است؛ یعنی منتظر واقعی در دوران غیبت، نه تنها خود را برای دیدار و یاری امام حاضر آماده میکند، بلکه جامعه و محیط اطراف خود را نیز برای پذیرش حکومت عدلگستر مهدوی مهیا میسازد. این آمادگی چندلایه است و از درون فرد آغاز میشود و به اصلاح جامعه میرسد.
نظر شما