آگاه: این وقایع که به سرعت رخ داد و تعدادی از هموطنان ما را در اقصی نقاط کشور داغدار کرد حداقل دربر دارنده این نکته بود که این یک خیال واهی است که دشمن دست از عنادورزی و دشمنی‌اش کشیده است و قرار است رویه سابق خودش را تغییر دهد. در همین راستا و در درنگی پیرامون مسائل اخیر موارد ذیل قابل توجه است:
الف) در عصر جهانی شدن اطلاعات، جنگ روانی به یکی از اصلی‌ترین ابزارهای سلطه نرم بدل شده است. این نوع از جنگ با بهره‌گیری از فناوری‌های رسانه‌ای، به جای مواجهه مستقیم با مرزهای جغرافیایی، مرزهای اعتقادی و ارزشی ملت‌ها را هدف قرار می‌دهد. ارزش‌های دینی و ملی، سرمایه‌های بنیادین هر ملت در مسیر حفظ هویت، انسجام اجتماعی و پویایی فرهنگی محسوب می‌شوند. از این‌رو دشمنان ملت‌ها همواره کوشیده‌اند تا از طریق ابزارهای نوین جنگ نرم، به تضعیف این ارزش‌ها بپردازند. جنگ روانی، یکی از موثرترین شقوق جنگ نرم است که به جای استفاده از خشونت فیزیکی، با بهره‌گیری از فنون روان‌شناختی، رسانه‌ای و فرهنگی، باورها، ادراکات و احساسات ملت‌ها را هدف می‌گیرد. این فرآیند در اتفاقات سال‌های ۸۸، ۹۸ و ۱۴۰۱ هم به انحای مختلف رخ داد اما فکری جدی برای ایجاد یک پدافند رسانه‌ای در برابر آن نشد. ما نیازمند یک اعلام هشدار قرمز در عرصه مدیریت رسانه و اطلاعات و عرصه فعالیت‌های روانی و شناختی‌مان هستیم.
ب) در دوران معاصر، ابزارهای جنگ روانی از تبلیغات سنتی فراتر رفته و شامل طیف وسیعی از شبکه‌های اجتماعی، پلتفرم‌های داده‌محور و رسانه‌های چندلایه شده‌اند. دشمن با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی، داده‌کاوی رفتاری، شبیه‌سازی گفتار نخبگان (Deepfake) و تولید شبهه‌های دینی، تلاش می‌کند تا باورهای ریشه‌دار را به تدریج سست کند. یکی از روش‌های رایج، روایت‌سازی معکوس است؛ یعنی بازخوانی تاریخ و مفاهیم دینی به شیوه‌ای تحریف‌شده. برای مثال، «جهاد» به عنوان نماد دفاع و مقاومت در اسلام، در بستر جنگ روانی به «خشونت‌طلبی» تعبیر می‌شود یا «حجاب» از نماد کرامت زن، به ابزار سرکوب فرهنگی تعبیر می‌شود. این روش‌ها به‌ویژه در فضای شناختی نسل جوان که هنوز در مرحله تثبیت هویت قرار دارد، بیشترین تاثیر را دارند. اینجاست که روایت‌سازی درست، یکی از مهم‌ترین پادزهرهای این عرصه تلقی می‌شود که هنوز در ساختار نظام رسانه‌ای و تبلیغاتی ما فکر جدی برای آن نشده است. نبرد مخفی که به نظر می‌رسد دشمن هر روز به مدل جدیدی از آن دست می‌زند.
ج) سازه‌های اجتماعی کشور ما هنوز دارای مسائل و موضوعات متعددی است که سال‌هاست کارشناسان تاکید کرده‌اند باید به آن توجه جدی شود. نکته اینجاست که حوادث هفته گذشته یا رخدادهای ۱۴۰۱ یا ۹۸ بدون در نظر گرفتن ابعاد اجتماعی یک تحلیل ناقص و ابتر است. وقتی مقولات اجتماعی با مولفه‌های اقتصادی پیوند می‌خورد می‌تواند منشأ حوادث سهمگینی باشد.
د) هویت ملی ما مهم‌ترین و اساسی‌ترین رکن حرکت ملی ماست. مولفه‌های هویتی همیشه در برابر گردبادهایی بوده‌اند و صیانت از آنها یک امر حیاتی و اساسی است. تغییرات هویتی همیشه باید در مرکز توجه سیاستگذاران کشور باشد و الا در بزنگاه‌ها گریبان‌گیر خواهد بود. امروز ناگزیریم تا سیاست‌گذاری‌های کلان‌مان همسو با تغییرات هویتی‌مان صورت گیرد. بازسازی روایت‌های هویتی، احیای تاریخ انقلاب، مقاومت و مفاهیم دینی با زبان روز و مستند به واقعیت، می‌تواند مصونیت فکری جامعه را افزایش دهد.
ی) نقش‌آفرینی نخبگان به‌خصوص از نوع دینی و فرهنگی یک ضرورت اساسی است. علما، اساتید و مبلغان باید نقش فعال در پاسخگویی به شبهات و بازتولید مفاهیم الهی و انقلابی داشته باشند. قرآن، الگوی پیامبران را «مبشر» و «منذر» می‌داند (فاطر: ۲۴)، یعنی فعال در آگاه‌سازی جامعه. نباید این رسالت خطیر لحظه‌ای کوچک شمرده شود که امروز به نوعی مهم‌ترین اقدام و عملیات خواهد بود.