آگاه: در واکنش به تجاوزات، نیروهای مسلح، به ویژه سپاه پاسداران، با بهره‌گیری از ظرفیت‌های ترکیبی زمینی، هوایی و اطلاعاتی، سه عملیات همزمان را به اجرا درآوردند. در این عملیات‌ها، بیش از ۲۳۰ پهپاد تهاجمی به سوی پایگاه‌های آمریکایی و مراکز دخیل در حمله به ایران در اربیل، بحرین، کویت و همچنین مواضع گروهک‌های تروریستی در شمال عراق پرتاب شد. پایگاه تل نوف، ستاد فرماندهی کل ارتش صهیونیستی در هاکاریا، مجتمع صنایع دفاعی تل‌آویو و ۲۷ نقطه دیگر از پایگاه‌های آمریکا در منطقه، از جمله اهداف این عملیات بودند.
تحولات اخیر نشان می‌دهند که توانمندی‌های موشکی، پهپادی و پدافندی کشور از مرحله بازدارندگی منفعل فراتر رفته و در قالب یک دکترین دفاعی هوشمند، توان مدیریت همزمان چند جبهه تهدید را دارد. ایران با تلفیق ظرفیت‌های راهبردی و فناوری‌های بومی، به مرحله تثبیت در نظام بازدارندگی منطقه‌ای رسیده است؛ مرحله‌ای که نه بر مبنای توازن قدرت متعارف، بلکه بر پایه پاسخ چندلایه، انعطاف‌پذیر و دقیق عمل می‌کند.
برنامه موشکی ایران، به عنوان یکی از ارکان اصلی دکترین دفاعی این کشور، از دهه‌ها پیش توسعه یافته و با اتکا بر دانش بومی و خودکفایی، به سطحی از پیچیدگی، دقت و تنوع دست یافته است که قادر به ایجاد بازدارندگی موثر در برابر تهدیدات بالقوه نظامی است. این برنامه با تمرکز بر توسعه موشک‌های بالستیک تاکتیکی و راهبردی با بردهای مختلف (از کوتاه‌برد تا میان‌برد)، موشک‌های کروز و قابلیت حمل کلاهک‌هایی با قدرت تخریب بالا، طیف وسیعی از اهداف استراتژیک را پوشش می‌دهد. این توانمندی، علاوه بر کاربردهای عملیاتی، به عنوان ابزاری کلیدی در سیاست خارجی و دفاعی ایران، به ویژه در اعمال فشار، بازتعریف قواعد درگیری و ایجاد بازدارندگی روانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
موشک‌های راهبردی جدید ایران، همچون «رستاخیز» و «خرمشهر ۵»، پتانسیل تحول در دکترین دفاعی را دارند. مشخصات فنی گزارش‌شده برای «رستاخیز»، طولی حدود ۱۴ متر، وزن تقریبی ۲۷ تن و مهم‌تر از همه، قابلیت حمل کلاهک دوگانه شامل قدرت هسته‌ای تاکتیکی و موج الکترومغناطیسی (EMP)، آن را به سلاحی منحصربه‌فرد تبدیل می‌کند. این ترکیب، علاوه بر قدرت تخریب بالا، توانایی از کار انداختن سامانه‌های الکترونیکی و فرماندهی دشمن را نیز فراهم می‌آورد. ادعا می‌شود که این ویژگی‌ها، همراه با برد جهانی و قابلیت گریز از سامانه‌های پدافندی، رهگیری آن را به امری بسیار دشوار بدل ساخته و برد استراتژیک ایران را به طور قابل توجهی گسترش می‌دهد.
در جنگ کنونی، ایران از موشک‌های نسل جدید، با قابلیت حمل چند سر جنگی مستقل و هدف‌گیر، شامل موشک‌های «قدر»، «عماد»، «خیبرشکن» و «خرمشهر» استفاده کرد. این موشک‌ها که وزن سر جنگی آن‌ا بین ۷۰۰ کیلوگرم تا دو تن است، به عنوان بخشی از توانمندی‌های بازدارنده دفاعی شلیک شدند. موشک «خیبرشکن» با برد ۱۴۵۰ کیلومتر، قابلیت مانورپذیری تا لحظه اصابت به هدف را دارا بود که نشان‌دهنده پیشرفت‌های تکنولوژیکی در برنامه موشکی ایران است.
توانایی تولید انبوه، تنوع در طراحی (از پهپادهای کوچک تاکتیکی تا پهپادهای استراتژیک) و کاربرد در سناریوهای مختلف، به ایران این امکان را داده است تا در رویارویی با دشمنان، از جمله جنگ اخیر، از آنها به صورت گسترده و موثر استفاده کند. این فناوری نوین، علاوه بر افزایش توان رزمی، به عنوان ابزاری برای عملیات غیرمتعارف، ضربه به اهداف حساس و دوردست دشمن و ایجاد فشار روانی و اطلاعاتی، کارایی خود را به اثبات رسانده است. هماهنگی هوشمندانه پهپادها با سامانه‌های موشکی و پدافندی (ایجاد زنجیره توانمندی‌های ترکیبی)، قدرت بازدارندگی ایران را به طور قابل توجهی تقویت کرده و قابلیت‌های جنگ ترکیبی را ارتقا بخشیده است.
در حوزه پدافند هوایی، ایران گام‌های بلندی در جهت دستیابی به خودکفایی، توسعه سامانه‌های بومی پیشرفته و ایجاد یک شبکه دفاعی لایه‌لایه و منسجم برداشته است. با توجه به تهدیدات فزاینده هوایی در منطقه، از جمله پهپادهای کوچک و بزرگ، موشک‌های کروز و بالستیک و جنگنده‌های نسل جدید، تقویت پدافند هوایی به یکی از اولویت‌های استراتژیک تبدیل شده است. توسعه و به‌کارگیری سامانه‌های پدافندی با قابلیت کشف، رهگیری و انهدام انواع اهداف در بردهای مختلف (کوتاه‌برد، میان‌برد و بلندبرد)، بخش مهمی از استراتژی دفاعی ایران را تشکیل می‌دهد. شبکه خبری CBS آمریکا گزارش داده است که پدافند هوایی ایران موفق به سرنگونی بیش از ۱۰ فروند پهپاد پیشرفته MQ-۹ آمریکایی شده است. این پهپادهای راهبردی که برای ماموریت‌های حساس جاسوسی و شناسایی طراحی شده‌اند، ارزشی بیش از ۳۳۰ میلیون دلار دارند. این رویداد نشان‌دهنده توانمندی فزاینده ایران در مقابله با تجهیزات نظامی پیشرفته غربی و تقویت بازدارندگی دفاعی این کشور است. این توانمندی، نه تنها دفاع از خاک و مراکز حیاتی ایران را تضمین می‌کند، بلکه به عنوان عامل بازدارنده در برابر حملات هوایی احتمالی عمل کرده و به تثبیت امنیت منطقه‌ای کمک می‌کند. تاثیر این توانمندی‌های دفاعی سه‌گانه (موشکی، پهپادی، پدافندی) بر دینامیک جنگ فعلی و امنیت منطقه‌ای غیرقابل انکار است. درگیری‌های جاری، بستری برای آزمون و نمایش عملی این قابلیت‌ها فراهم آورده است. توانایی ایران در پرتاب موشک‌ها و پهپادها به سوی اهداف مشخص و همچنین نمایش قدرت پدافند هوایی در مقابله با تهدیدات، پیام‌های راهبردی مهمی را به بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی ارسال می‌کند. این اقدامات، ضمن تقویت موقعیت بازدارندگی ایران و افزایش هزینه و ریسک تجاوز برای دشمنان، بر محاسبات استراتژیک آنها تاثیر گذاشته و آنها را در اتخاذ رویکردهای تهاجمی با تردید مواجه می‌سازد.

نتیجه‌گیری
در بحبوحه تنش‌های فزاینده در غرب آسیا و در شرایطی که هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم جنگ، به‌ویژه برای ایالات متحده، روزانه یک میلیارد دلار برآورد می‌شود، توانمندی‌های بازدارنده دفاعی جمهوری اسلامی ایران در ابعاد موشکی، پهپادی و پدافندی، نقشی حیاتی در تثبیت مجدد موازنه قدرت ایفا می‌کنند. اشتباه محاسباتی اخیر اسرائیل و آمریکا در ارزیابی واقع‌بینانه این توانمندی‌ها، عمق راهبردی و آمادگی دفاعی ایران را بیش از پیش آشکار ساخته است.  این سه رکن دفاعی، در هم‌افزایی کامل، چارچوبی مستحکم برای بازدارندگی فعال و تحمیل هزینه گزاف بر متجاوز را فراهم آورده‌اند؛ دکترین دفاعی ایران مبتنی بر افزایش چشمگیر هزینه محاسباتی هرگونه اقدام تجاوزکارانه است تا از تبدیل تنش‌های احتمالی به بحران‌های تمام‌عیار جلوگیری شود. بلوغ راهبردی ایران در طراحی و پیاده‌سازی دکترین‌های دفاعی متناسب با تهدیدات نوین و پیچیده، در این شرایط جنگی، پویایی و اثربخشی خود را به اثبات رسانده است. این قابلیت‌های دفاعی، که با رویکردی صرفا بازدارنده و در چارچوب حفظ منافع ملی و امنیت پایدار منطقه به کار گرفته می‌شوند، تضمین‌کننده اقتدار ملی و پایداری صلح در غرب آسیا در مواجهه با تحولات آتی خواهند بود.