آگاه: پاکستان در ۱۴ آگوست ۱۹۴۷ و در فرآیند بحرانهای منطقهای شکل گرفت، اما از آن دوران تاریخی سطح روابط خود با ایران را به گونه قابل توجهی ارتقا داد. ایران و پاکستان در دوران قبل از انقلاب اسلامی دارای عهدنامه مودت، عهدنامه استرداد مجرمین و موافقتنامههایی در حوزه همکاریهای فرهنگی بودهاند. ایران و پاکستان در سال ۱۹۵۵ در «پیمان بغداد» همکاریهای امنیتی و راهبردی خود را گسترش دادند. دو کشور در سال ۱۹۵۸ و بعد از تحولات سیاسی عراق، بر اساس ضرورت ادامه همکاریهای امنیتی و در چارچوب «پیمان سنتو» شکل جدیدی از روابط ویژه اقتصادی، سیاسی و امنیتی را بهوجود آوردند.
پاکستان دومین کشور پرجمعیت مسلمان است و تنها کشور اسلامی است که بمب اتم دارد. همواره دخالتهای خارجی در این کشور مسئلهای همیشگی بوده است و به گفته یکی از مسولان سابق پاکستان، اگر استعمار نبود امروز ما و ایرانیان به زبان فارسی سخن میگفتیم. نظام سیاسی ما و مردم ایران در بین مردم جمهوری اسلامی پاکستان محبوبیت بالایی دارند.
پاکستانیها وقتی متوجه هویت ایرانیها میشوند به سرعت خرسندی و شعف خود را نشان میدهند. نامهای مشاهیر پاکستانی در خیابانهای ایران و مشاهیر ایرانی در خیابانها و اماکن مهم پاکستان در کنار اشتراکات بالای زبان فارسی همین درهم تنیدگی عمیق دو ملت را به تصویر میکشد.
پاکستان اولین کشوری است که انقلاب اسلامی و شکلگیری جمهوری اسلامی ایران را به رسمیت شناخت. جمهوری اسلامی پاکستان سالهاست حافظ منافع ایران در آمریکا بوده و در زمان جنگ هشت ساله نیز کمکهای پشتیبانی و لجستیکی و قطعاتی خوبی از نیروهای مسلح ما انجام داد.
پس از جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونی علیه کشورمان، پاکستان برخلاف برخی از کشورهای منطقه، کامل در زمین بدخواهان بازی نکرد و به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که از کشورها میخواست برای بازگشایی تنگه هرمز تلاشها را هماهنگ کنند، رأی ممتنع داد. در پنج هفته گذشته، شهباز شریف و محمد اسحاقدار، وزیر امور خارجه، با بیش از دهها نفر از رهبران جهان و مقامات ارشد در واشنگتن، مسکو، پکن، پایتختهای کلیدی اروپا، ترکیه، مصر و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس مانند عربستان و قطر گفتوگو کردهاند.
شریف در روز اعلام آتشبس گفت که گفتوگوی «صمیمانه و سازندهای» با مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران داشت که حضور ایران در مذاکرات پیش رو را تایید و از تلاشهای پاکستان قدردانی کرد.
به نظر میرسد شریف در این فرصت توانست از روابط دیرینه پاکستان و ایران به نفع خود استفاده کند. اسفندر درانی، سفیر پیشین پاکستان در ایران میگوید: این دو کشور ۹۲۰ کیلومتر مرز مشترک دارند و در نتیجه این امر، دهههاست که با هم همکاری میکنند. آنها دغدغههای مشترک دیگری نیز دارند: حضور شبهنظامیان و افغانستان «نامطمئن».
همچنین نباید از نقش دین در شکلگیری اعتماد و ارتباط غافل شد. با وجود اینکه پاکستان کشوری با اکثریت سنی است، یکی از بزرگترین جمعیتهای شیعه جهان را در خود جای داده است. هر ساله هزاران پاکستانی برای زیارت به ایران، بزرگترین کشور شیعه، سفر میکنند.
سیدرضا صدرالحسینی، کارشناس مسائل غرب آسیا پیرامون روابط ایران و پاکستان، گفت: «خوشبختانه روابط بسیار خوب و دوجانبهای میان ایران و پاکستان وجود دارد که البته ممکن است به رغم وجود این روابط خوب و استراتژیک، دشمنان دو کشور مشکلاتی را ایجاد کنند. بنابراین باید دو کشور توجه بیشتری به مسائل مرزی داشته باشند تا عوامل بیگانه نتوانند اقداماتی را در قالب تقویت گروههای تروریستی و انجام اقدامات تروریستی انجام دهند. نباید فراموش کنیم هرچقدر کشورهای همسایه بتوانند با یکدیگر درهم تنیدگی اقتصادی ایجاد کنند، حتما مسائل امنیتی هم افزایش خواهد یافت.»
بنابراین ایران و پاکستان در چارچوب سیاست همسایگی از قابلیت لازم برای ارتقای سطح وابستگی متقابل، مقابله با افراطگرایی، مقابله با تروریسم و گروههای بحرانساز در محیط منطقهای برخوردار هستند.
۲۲ فروردین ۱۴۰۵ - ۲۲:۴۰
کد مطلب: ۲۱٬۳۵۷
پاکستان میزبان هیات ایرانی و آمریکایی در اسلامآباد است، کشوری که همواره تعامل و برادری خود را با «جمهوری اسلامی ایران» ثابت کرده است.
نظر شما