آگاه: بعد از کمک لجستیکی بحرین به دشمن آمریکایی- صهیونیستی برای حمله به جمهوری اسلامی ایران از طریق در اختیار قرار دادن خاک و حریم هوایی خود، این کشور در ایام جنگ تحمیلی، به سمت کمک دیپلماتیک و سیاسی به دشمنان ایران رفت. نمایندگی بحرین در سازمان ملل تلاش کرد از ریاست دوره‌ای خود بر شورای امنیت، برای صدور قطعنامه‌ای در جهت استفاده زور در تنگه هرمز، سوءاستفاده کند.
نشریه وال استریت ژورنال در گزارشی با بیان اینکه وزیر امور خارجه بحرین از سازمان ملل خواست قطعنامه‌ای را تصویب کند که به نیروی نظامی اجازه دهد تنگه هرمز را باز کند و از بحران انسانی و اقتصادی جلوگیری کند، نوشت: «بحرین به عنوان رئیس دوره‌ای شورای امنیت سازمان ملل، پیش از این در تلاش برای غلبه بر اعتراضات سایر اعضای شورای امنیت، از جمله روسیه و چین، اشاره صریح به استفاده از زور را [از پیش‌نویس قطعنامه] حذف کرده بود.»
هرچند امیدوار بودند رایزنی‌هایشان به نتیجه می‌رسد و می‌توانند از طریق مجامع بین‌الملل ایران را زیر منگنه قرار دهند اما خواب‌هایی که دیده بودند، تعبیر نشد؛ آمریکا خود پیش‌قدم شد و آتش‌بس دو هفته‌ای را مطرح کرد و این نشان از شکست استکبار در میدان نبرد با دلاورمردان نیروهای مسلح کشورمان است.
از آنجا که برای بحرینی‌ها پیروزی‌های ایران در میدان، سنگین تمام شد باز در صدد برآمدند از یک تریبون رسمی ادعاهایی را در قبال کشورمان بیان کنند؛ ادعاهایی که بی‌پاسخ نماند. ماجرا از آن قرار بود که نماینده بحرین در دومین اتحادیه جهانی بین‌المجالس (IPU) به اتهامی کذب و بی‌اساس علیه ایران روی آورد.
علی‌اصغر باقرزاده، عضو هیات پارلمانی ایران با بیان اینکه در پاسخ به اتهامات بی‌اساس نماینده بحرین علیه کشورم، چند نکته را جهت شفاف‌سازی اعلام می‌کنم، گفت: جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از کشورهای تاثیرگذار در منطقه غرب آسیا، در طول قرن‌ها همواره صلح و ثبات را پیگیری کرده و هیچگونه حمله‌ای به هیچ یک از کشورها نداشته است. وی یادآور شد: در میانه مذاکرات برای حل و فصل مسائل اختلافی، از جانب آمریکا و رژیم صهیونیستی مورد حمله قرار گرفت. حمله این کشورها از پایگاه‌های نظامی آنها در کشورهای منطقه از جمله بحرین انجام شد. جمهوری اسلامی ایران در چارچوب حق ذاتی دفاع مشروع، بر اساس ماده ۵۱ منشور سازمان ملل رفتار کرده است. براساس ماده۳ قطعنامه ۳۳۱۴ مصوب ۱۹۷۴ «اقدام یک کشور در اجازه دادن به استفاده از سرزمین خود که در اختیار کشور دیگری قرار داده است، توسط آن کشور دیگر برای ارتکاب عمل تجاوز علیه کشور ثالث» مصداق عینی تجاوز تلقی می‌شود.
عضو هیات پارلمانی ایران اظهار کرد: بنابراین کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا بوده و حریم هوایی خود را در اختیار متجاوزان قرار داده‌اند باید در این خصوص پاسخگو باشند. همچنین منوچهر متکی، نماینده مردم تهران و وزیر پیشین امور خارجه ایران در هنگام سخنرانی خود، کنایه‌های جالبی نثار نماینده بحرین کرد و گفت: سخنان بی‌ادبانه نماینده بحرین به گونه‌ای بود که گویی به عنوان عامل آمریکا و اسرائیل سخن می‌گوید. آنان برای چه هدفی پایگاه پنجم دریایی آمریکای تروریست را در بحرین مستقر کردند؟ شهر کوچک بحرین سه میلیون متر مربع از این سرزمین را علاوه بر امکانات فرودگاهی، هتل‌ها و غیره در اختیار آمریکا قرار داده است. از این پایگاه به عنوان پایگاه پنجم دریایی آمریکا علیه اهداف کشورمان استفاده شده و علاوه بر اهداف نظامی، اهداف غیر نظامی، صنعتی، اقتصادی و رفاهی مردم ما را بمباران کردند.
او خطاب به نماینده بحرین، تصریح کرد: ۴۰ سال است که حقوق تروریست‌های آمریکایی را در کشورتان حتی حقوق آشپزها و خرید تجهیزات نظامی آنها را می‌پردازید، امروز معلوم شد که این پایگاه‌ها صرفا علیه امنیت و منافع ایران تاسیس شده‌اند. اگر تا به حال اقدامی نکردیم برای آن بود که منتظر استفاده از این پایگاه‌ها بودیم، اکنون که تسهیل کردید در واقع در جنگ تجاوزکارانه آنها شریک هستید. بالاخره، بحرینی که امروز خود را مکلف می‌داند تا پروژه ایران‌ستیزی را دنبال کند، زمانی خاک ایران بود و به واسطه بی‌عرضگی محمدرضا پهلوی واگذار شد و دیگر نتوانست آن را پس بگیرد!
در دوره پهلوی دوم، رسانه‌های غربی به محمدرضا لقب «ژاندارم منطقه» را داده بودند. در واقع بر مبنای این لقب، شاه از طرف آمریکایی‌ها اهداف آنها را در خاورمیانه پیش می‌برد. در سال‌های پایانی حکومت محمدرضا پهلوی، سیاست منطقه‌ای ایران به‌ویژه در خلیج فارس دستخوش تحولاتی شد. شاه در راستای تثبیت موقعیت ایران به عنوان قدرتی برتر در خلیج فارس، سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در بخش نظامی و دریایی انجام داد. این دوره، همزمان بود با خروج نیروهای بریتانیایی از خلیج فارس و شاه این فرصت را مغتنم شمرد تا نقش برجسته‌ای برای ایران تعریف کند. تلاش‌های شاه برای پس گرفتن بحرین و جزایر سه‌گانه که از اواخر دوره زندیان از ایران جدا شده بود در همین راستا بود. او فقط توانست جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی را از بریتانیا پس بگیرد و استقلال بحرین را به رسمیت بشناسد چون آمریکا، بریتانیا و کشورهای عربی به شدت با الحاق بحرین به خاک ایران مخالفت کردند. اکنون پس از ۴۷ سال از عمر جمهوری اسلامی، تحرکات چشمگیر ایران در تنگه هرمز و جزایر سه‌گانه نشان می‌دهد، کت تن چه کسی است. به همین دلیل بحرین نمی‌تواند نقش‌آفرینی‌های گسترده ایران را در زمین و دریا تحمل کند، از این رو دل خوش کرده با اتهامات دروغ، ایران قدرتمند را تضعیف کند اما به جایی نخواهید رسید.