سامان پارسانیان- آگاه مسائل سیاسی: در برهه‌ای که سرنوشت اقتصاد و امنیت کشور در گرو تصمیمات جسورانه و هوشمندانه در اتاق‌های مذاکره است، حضور محمدباقر قالیباف در رأس تیم مذاکره‌کننده، نشان از رویکردی متفاوت دارد، رویکردی که عملگرایی را با منافع ملی گره زده است. امروز نه زمان تسویه حساب‌های جناحی، که زمان اتحاد در صفوف پشت دیپلمات‌های کشور است.

مذاکرات و رویکرد چندجانبه‌گرایی مقتدرانه

آگاه: در این میان، منتقدان داخلی که سعی دارند با القای دوگانه مذاکره علیه رهبری، فضا را غبارآلود کنند، باید بدانند که این مسیر نه یک تصمیم خودسرانه، که در چارچوب کلان تدابیر نظام و با هماهنگی کامل با ارکان عالی کشور در حال پیگیری است. طرح ادعای به باد دادن کشور توسط جریانی که خود را نگران‌تر از مسئولین اصلی می‌داند، تنها یک پروپاگاندای سیاسی برای مصادره منافع ملی به نفع مقاصد جناحی است. چرا که قالیباف و تیمش، فرزندان راهبرد عزت، حکمت و مصلحت هستند و هیچ اقدامی خارج از این چارچوب تعیین‌شده انجام نمی‌دهند.
این توافق، صرفا یک سند سیاسی نیست، بلکه تعهدنامه‌ای برای عبور از تحریم‌هاست. نکته کلیدی اینجاست که ما با حریفی دارای دوگانه سیاسی روبه‌رو هستیم، آمریکایی که همزمان با ادعای باز بودن در دیپلماسی، دست به تحرکات نظامی و فشارهای میدانی می‌زند تا در سایه تروریسم دولتی، امتیاز بگیرد. تیم مذاکره‌کننده به خوبی بر این تزویر واقف است، لذا آنچه مطالبه می‌شود، فراتر از وعده‌های توخالی، تضامین سخت‌افزاری و راستی‌آزمایی عملیاتی است. ایران در ازای شفافیت مسئولانه، باید خواستار تعهدات قطعی، غیرقابل‌ بازگشت و فوری در رفع کامل تحریم‌های بانکی و نفتی باشد. تهدیدات و لفاظی‌های واشنگتن در حین مذاکرات، صرفا موجب اتخاذ مواضع سرسختانه‌تر از سوی تهران خواهد شد.
آنچه این فرآیند را متمایز می‌کند، رویکرد چندجانبه‌گرایی مقتدرانه است. حضور ناظران قدرتمند جهانی چون چین، روسیه و پاکستان به عنوان ضامنین اجرای توافق، تضمین‌کننده این است که ایالات متحده آمریکا دیگر نتواند به راحتی گذشته، میز مذاکره را با یک امضا ترک کند یا با بدعهدی، زیر توافق بزند. این حضور، نشانی از تغییر موازنه قدرت در نظام بین‌الملل و محصور کردن خوی تهاجمی آمریکا است.
با این همه، کنش‌های رادیکال و شعارهای تفرقه‌افکنانه در برخی تجمعات شبانه، عمیقا نگران‌کننده است. جریانی که با ناآگاهی یا عامدانه، تیم مذاکره‌کننده را تحت فشار حاشیه‌ای قرار می‌دهد، در واقع جبهه داخلی را در برابر حریف ریاکار و تهاجمی تضعیف می‌کند. در دوران حساس چانه‌زنی با آمریکا، هر شعار تفرقه‌افکنانه، پاداشی به رقیب برای امتیازگیری بیشتر است.
امروز وقت آن است که به جای «زنجیر کردن پای مذاکره‌کننده»، از «استحکام دستان او» حمایت کنیم. دکتر قالیباف نشان داده است که در طوفان‌ها، سکان کشتی را نه با احساسات، بلکه با منطق حکمرانی می‌چرخاند. بیایید اجازه دهیم این کشتی با درایت و هدایت، به ساحل امن منافع ملی برسد!

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.