آگاه: سرلشکر امیر حاتمی، فرمانده کل ارتش روز سه‌شنبه از اهتمام نیروهای مسلح برای دستیابی به بازدارندگی کامل سخن گفت و با بیان اینکه دشمن مدعی است نیروی دریایی، هوایی، پدافند و موشکی ایران را نابود کرده، اما این ادعا کاملا دروغ است، گفت: نیروی دریایی ارتش امروز در ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلومتری سواحل دریای عمان مقتدرانه در عرصه دفاع حضور دارد. دشمنان، تنها یک بار وارد آب‌های ما شدند که با هجوم نیروی دریایی ارتش، سپاه و نیروی هوافضا مواجه و مجبور به فرار شدند. آنها دیگر جرات ورود به تنگه هرمز و خلیج فارس را ندارند. علاوه بر او، سردار ابن الرضا، سرپرست وزارت دفاع هم در یک موضع‌گیری با بیان اینکه با افزایش قابلیت‌های دفاعی در طول جنگ تحمیلی سوم، تولید موشک و پهپاد و سلاح‌های راهبردی هرگز متوقف نشد، گفت: در جنگ تحمیلی سوم شاهد تحول و پیشرفت سلاح‌های جدید و به روز شده نیروهای مسلح و به کارگیری آن در تسلیم جنایتکاران و متجاوزان بودیم. ما در جنگ تحمیلی سوم، بسیار قوی‌تر از جنگ تحمیلی دوم با رژیم صهیونی، آمریکا و متحدان‌شان جنگیدیم.
با توجه به اظهارات جدید دو مقام بلندپایه در نیروهای مسلح برآن شدیم تا مروری بر درس‌های این نبرد در حوزه «قدرت بازدارندگی» داشته باشیم:
  ایران در سومین جنگ تحمیلی نشان داد که قدرت بازدارندگی فقط داشتن موشک نیست. در این جنگ، ترکیب پهپادهای انتحاری نسل جدید، جنگ الکترونیک و دفاع سایبری باعث شد که حتی با وجود برتری هوایی مطلق دشمن، آنها نتوانند شبکه فرماندهی و کنترل ایران را با چالش روبه‌رو کنند. درس بزرگ این بود: «زنده ماندن سیستم زیر آتش سنگین، خود بالاترین سطح بازدارندگی است.»
  دشمن با هدف قرار دادن رأس نظام و شهادت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در همان روزهای اول، به دنبال فروپاشی ساختاری و ایجاد هرج‌ومرج بود. اما انتقال سریع و قانونی قدرت به آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای پیامی قاطع به جهان مخابره کرد و آن اینکه ساختار سیاسی ایران متکی به شخص نیست و حتی در بحرانی‌ترین شرایط، خلأ قدرت ایجاد نمی‌شود. این ثبات ساختاری، محاسبات دشمن برای براندازی از درون را کاملا باطل کرد.
  در جنگ ۴۰ روزه، بازدارندگی ایران فقط در مرزهای جغرافیایی خودش نبود. فعال شدن همزمان جبهه‌های مختلف در منطقه نشان داد که هرگونه حمله به ایران، هزینه‌ای جهانی و غیرقابل کنترل خواهد داشت. این «زنجیره امنیت مشترک» باعث شد دشمن از ورود به مرحله «جنگ زمینی» صرف‌نظر کند، چون می‌دانست در تمام منطقه با بن‌بست مواجه می‌شود.
  یکی از نکات قابل توجه در جریان تحولات اخیر، واکنش تحلیلگران و رسانه‌های خارجی به توانمندی‌های دفاعی ایران بود. بخش مهمی از این توجه ناشی از آن بود که بسیاری از ارزیابی‌های خارجی طی سال‌های گذشته عمدتا بر محدودیت‌های اقتصادی و تحریم‌ها متمرکز شده بود و کمتر به ظرفیت‌های شکل‌گرفته در داخل کشور توجه داشت. اما رخدادهای اخیر نشان داد که ایران در برخی حوزه‌های دفاعی توانسته به سطحی از توانمندی برسد که در محاسبات راهبردی منطقه‌ای و بین‌المللی قابل چشم‌پوشی نیست.
در مجموع جمهوری اسلامی ایران طی سال‌های گذشته توانست با وجود فشارهای گسترده، مسیر متفاوتی در حوزه دفاعی طی کند. اتکا به توان داخلی، توسعه فناوری‌های بومی، سرمایه‌گذاری در حوزه‌های نوین دفاعی و ایجاد ظرفیت‌های بازدارندگی موجب شد ایران امروز به یکی از بازیگران مهم معادلات امنیتی منطقه تبدیل شود و برای سومین بار خواب تسلط متجاوزان به ایران پهناور تعبیر نشد، ضمن آنکه مهم‌ترین درس در جنگ اخیر ین بود که دیپلماسی به پشتوانه میدان و میدان به هوشمندی دیپلماسی نیاز دارد تا قدرتی را به رخ دشمن بکشد که جرات نکند زین پس نگاه چپ به جغرافیای کشورمان بیندازد.