آگاه: استراتژی فعلی دونالد ترامپ بر پایه بهره‌گیری از گروه‌های تکفیری مستقر در سوریه طراحی شده است؛ تلاش او برای انتقال این نیروهای وابسته به جولانی به جبهه لبنان، تلاشی آشکار برای تغییر معادلات منطقه و تلاش مذبوحانه برای تضعیف ارکان مقاومت اسلامی لبنان از طریق ابزارهای غیرمنظم و دست‌نشانده است.
ترامپ در پی طراحی یک سناریوی خونین است تا با جابه‌جایی گروه‌های تکفیری از خاک سوریه به سمت لبنان، پرونده مقاومت را با استفاده از مزدوران جولانی ببندد. این نقشه شیطانی، تلاشی است برای استفاده از تروریسم تکفیری به منظور ضربه زدن به قدرت و اقتدار حزب‌الله و محور مقاومت در منطقه.
ریاست‌جمهوری آمریکا در تلاش است تا با استفاده از نیروهای اراضی تحت کنترل جولانی، جنگی خونین و پربسامد را در لبنان رقم بزند؛ پروژه‌ای که هدف آن استفاده از گروه‌های تکفیری غیرقانونی برای مقابله با نهاد قدرتمند مقاومت اسلامی لبنان است. نقشه ترامپ برای بستن پرونده مقاومت، پشتوانه تکفیری و دست‌نشانده‌های جولانی است که تنها هدفشان نابودی ثبات لبنان و اقتدار حزب‌الله است.

موانع ترامپ برای آتش‌افروزی در شامات
اما در خصوص فشار ترامپ به سوریه جولانی برای ورود به خاک لبنان و حمله به حزب‌الله از جناح شرقی به منظور فشار به مقاومت اسلامی که در نبردی مقدس با رژیم متجاوز و اشغالگر صهیونیستی است، نکات بسیار مهمی وجود دارد: طرح مزبور، یعنی حمله سوریه به بقاع لبنان، تحت عناوین و بهانه‌های مختلف از ابتدای روی کار آمدن جولانی در سوریه مطرح بوده و به نظر طرفدارانی در آمریکا نیز دارد. با این حال در خود آمریکا نیز این طرح مخالفانی دارد از جمله کسانی که معتقدند سوریه باید تبدیل به یک الگو برای کشورهایی شود که از اردوگاه ایران وارد اردوگاه آمریکا شده‌اند.
نکته مهم‌تر اینکه این طرح در دمشق نیز مورد اجماع نیست؛ از برخی جهادی‌هایی که معتقدند این خدمتی به اسرائیل است تا برخی افراد موثر از جمله ابوانس خطاب. این متنفذین، طرح حمله به لبنان را به مصلحت نظام فعلی سوریه نمی‌دانند. ظاهرا شخص احمدالشرع یا همان جولانی نیز چندان موافقتی با این موضوع نداشته باشد و وی در مقاطع مختلف، پالس‌هایی را در خصوص عدم تمایل به درگیری با حزب‌الله ارسال کرده است. در داخل رژیم صهیونیستی نیز هر چند ایجاد یک جبهه جدید علیه حزب‌الله به نفع آنان است اما موضوع نقش و نفوذ ترکیه در این میان، آینده گروه‌های جهادی در سوریه و نقش و مکانیزم عملیاتی رژیم صهیونی در هرگونه حمله سوریه مطرح است. از این‌رو، گروهی در آمریکا معتقدند که اگر بتوان پیمان امنیتی میان سوریه و اسرائیل را زودتر محقق کرد، امکان موافقت و همکاری همزمان اسرائیل در این طرح نیز وجود دارد.
همه شواهد و قرائن، نه از امروز که از سال پیش، تجمعات گسترده برخی نیروها در سمت سوریه را نشان می‌دهد. اکنون نیز حدود پنج هزار نیروی مزدور سوری در مرز با لبنان در حال استقرار هستند که گفته شده به سلاح‌های سنگین و مدرن، از جمله پهپاد و FPV مجهز بوده و بخشی از کار هدایت و آموزش آنها توسط افسران اوکراینی مستقر شده در استان حمص، در القصیر و فرودگاه الضبعه صورت گرفته است.
نکته اساسی این است که در این گزارشات اشاره شده که فرماندهی این سازماندهی بر عهده ابومالک التلی است. سابقه، نوع نگاه و عملکرد ابومالک التلی موضوعی است که آگاهان حوزه سوریه به خوبی به آن اشراف دارند و البته با جست‌وجویی نیز می‌توان بخشی از آن را دریافت کرد. به طور طبیعی این مطمح نظر قرار دارد که تحرکات مرزی در سوریه، فریبی در جهت تغییر تمرکز حزب‌الله از جنوب به شمال باشد.
در اینجا باید این نکته را متذکر شد که نقش‌یابی سوریه، امارات، اوکراین و سومالی‌لند، نوعی توانمندسازی بازیگران ثالث در جهت مقابله با محور مقاومت فهم می‌شود که نیازمند پژوهش‌ها و واکاوی عمیق‌تری است. به جهت فشارهای متقاطع وارده بر جولانی، وی به دنبال یک راه میانه مانند تحکیم مرزهاست. در میانه جنگ ۴۰ روزه و در یکی از جلسات فرماندهی شمالی رژیم صهیونیستی، نماینده موساد در جلسه، آماری از عبور تسلیحات از سوریه جولانی به لبنان را می‌خواند که باعث ابراز تعجب حاضران می‌شود. گفته شده نماینده نتانیاهو در جلسه که از افراد راست‌گرا نیز بوده و از این آمار خشمگین شده، فریاد می‌زند که ما برای فتح بیروت، ابتدا باید دمشق را فتح کنیم! این موضوعی مهم است که بدانیم باوجود همه فشارها، چالش‌ها و مشکلات و... ما توانستیم بر برخی پیش‌بینی‌های بدبینانه در خصوص سقوط خط امداد سوریه فائق آییم؛ هر چند همانطور که گفته شد، مشکلات زیادی نیز جاری بوده و هست.

جولانی باید راه درست را انتخاب کند
اکنون، گفته شده که راه میانی جولانی این است که به جای حمله و ورود به یک باتلاق، خط مرزی دو کشور سوریه و لبنان را تحت کنترل درآورده و از سوی دیگر احتمالا با استقرار افسران اوکراینی و تیم‌های پهپادی، شاهد حملات موضعی به مرز و عمق لبنان باشیم. در نهایت موضوع فوق، به هیچ وجه یک موضوع مرزی نیست. قبلا نیز به ترکیه و عربستان سعودی به عنوان موثرین بر دمشق، هشدارها داده شده و آنها به‌خصوص ترکیه باید کلان حرکات رژیم در پیشروی در کشورهای اسلامی را ببینند. سعودی نیز نباید در این زمینه فشاری وارد کند زیرا جنوب این کشور هم مرز با یمن است و سوریه نیز از شرق هم مرز با عراق! این روزها مرکز ثقل طراحی‌های نظامی در منطقه، در حال انتقال به نیروهای زمینی هر کشور است.
اظهارات اخیر ترامپ مبنی بر تماس‌هایی که با رئیس رژیم سوریه برای وادار کردن او به ورود به لبنان و خلاص شدن از دست حزب‌الله داشته، از چشم تهران دور نمانده است. تهران به مقامات ترکیه که پدرخوانده جولانی هستند گفته است که هیچ‌گونه حرکت سوریه به سمت خاک لبنان را تحمل نخواهد کرد و نسبت به سوءاستفاده از اوضاع سوریه و استفاده از قدرت جدید به عنوان بز قربانی برای خشنود کردن نتانیاهو و جبران شکست‌های او در جبهه لبنان هشدار داده است. در همین راستا، مشخص شد که مقامات ترکیه تضمین‌های جدی در مورد جلوگیری از مداخله مشابه ارائه داده‌اند و هرگونه تمایل مقامات سوریه برای رعایت خواسته‌های آمریکا را رد کرده‌اند.
 آنها تاکید کردند که برای رسیدگی به این پرونده تلاش خواهند کرد تا هیچ اشتباهی رخ ندهد و همچنین از هرگونه تلاش برای سوءاستفاده توسط طرف ثالثی که ممکن است برای تشدید تنش بین دو کشور سوریه و لبنان مداخله کند، جلوگیری شود.