آگاه: پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و مدرسه پلی‌تکنیک فدرال لوزان (EPFL) نخستین ربات هم اندازه یک پرنده را توسعه داده‌اند که می‌تواند با استفاده از تنها یک جفت بال، شنا کند، غواصی کند و دوباره از آب برخاسته و به پرواز دربیاید. این ربات ۲۵۰ گرمی با بهره‌گیری از بال‌های انعطاف‌پذیر و تنظیم سرعت بال‌ زدن، قادر است میان دو محیط کاملا متفاوت آب و هوا جابه‌جا شود؛ محیطی که آب در آن حدود ۸۰۰ برابر چگال‌تر از هوا است. این ربات می‌تواند در کمتر از یک ثانیه و تنها با هشت تا ۱۰ بار بال زدن، از حالت غوطه‌ور در آب خارج شده و پرواز کند. این ربات که از نظر شناوری «خنثی» طراحی شده، علاوه بر اینکه یک دستاورد مهم مهندسی به شمار می‌رود، مدلی کم هزینه برای مطالعه آیرودینامیک پرندگان غواص نیز محسوب می‌شود. هزینه ساخت آن حدود ۳۰۰ دلار است و اگرچه هنوز به صورت خودکار هدایت نمی‌شود، پژوهشگران امیدوارند در آینده از آن برای پایش محیط‌زیست، سواحل و اکوسیستم‌های دریایی استفاده شود.
راز موفقیت این ربات در دو ویژگی طراحی نهفته است. نخست، بال‌های انعطاف‌پذیر آن و دوم، کنترل دقیق سرعت بال ‌زدن. هنگام حرکت در زیر آب، بال‌ها به طور غیرفعال تا ۹۰ درصد خم می‌شوند؛ موضوعی که فشار وارد بر موتور را کاهش داده و دامنه موثر حرکت بال را کوتاه‌تر می‌کند. در هوا، همین بال‌ها می‌توانند با فرکانس حداکثر ۱۱ هرتز بال بزنند، اما در زیر آب این مقدار بین ۰٫۱ تا ۶ هرتز کاهش می‌یابد. ویژگی مهم دیگر، شناوری خنثای ربات است؛ به این معنا که نه به طور طبیعی روی آب شناور می‌شود و نه به سمت پایین فرو می‌رود. این ویژگی اهمیت زیادی دارد، زیرا غلبه بر نیروی شناوری می‌تواند باتری محدود ربات را به سرعت تخلیه کند.
شنا کردن و پرواز کردن هر دو چالش‌های خاص خود را دارند، اما دشوارترین بخش، لحظه‌ای است که ربات باید از آب خارج شده و وارد هوا شود. اگر این انتقال در کسری از ثانیه به‌درستی انجام نشود، کل سامانه از کار خواهد افتاد. این ربات موفق می‌شود در کمتر از یک ثانیه و با هشت تا ۱۰ بار بال زدن از آب خارج شود، اما این عملکرد تنها در شرایطی خاص امکان‌پذیر است.