آگاه: در اصل، هر کس بخواهد حقوق ملت را مطالبه کند یا از پاسخ سخت به دشمن سخن بگوید، توسط جماعتی به عنوان تندرو معرفی میشود. هدف این است، قاطعیت را به جنگطلبی تشبیه کنند تا جامعه و مسئولان از ترس جنگ، از دفاع قاطع فاصله بگیرند. در حقیقت، آنها میخواهند «عزت و حقطلبی» را به عنوان ریسک و خطر معرفی کنند. حال باید پرسید چرا دوقطبی «تندرو-میانهرو» یک توهم کاذب است؟
باید توجه داشت، وقتی در بدنه تصمیمگیرنده، افرادی را تندرو یا جنگطلب مینامند به «یکپارچگی اراده» خدشه وارد میشود. دشمن میبیند در داخل اتاقهای تصمیمگیری، شکاف وجود دارد و همین شکاف، فرصت نفوذ و فشار بر جمهوری اسلامی را فراهم میکند. در همین گذار به مصداقی میپردازیم. در فرآیند انتخابات هیاترئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در سال سوم، دو عضو دیگر نتوانستند اعتماد اعضا را کسب کنند. پس از اعلام نتایج برخی رسانهها و کانالهای خبری در تحلیلی مدعی شدند: تندروها از هیاترئیسه کمیسیون افتادند. قطعا نمیخواهیم عملکرد دو عضو کمیسیون را تایید یا رد کنیم، بالاخره افراد آن هم در جایگاه حساسی همانند پارلمان در کارنامه خود نقاط مثبت و منفی ثبت و ضبط میکنند و سیدمحمود نبویان و ابراهیم رضایی هم از این دایره مثتثنی نیستند، اما نباید عدم رایآوری آنان، سوژهای برای دامن زدن به دوقطبیهای کاذب شود! به دلیل آنکه در کمیسیون امنیت ملی، ملاک باید تخصص استراتژیک و بصیرت باشد، نه اینکه نمایندهای تندرو و دیگری میانهرو معرفی شود. هنگامی که بحثهای تخصصی به برچسبهای سیاسی تقلیل مییابد، یعنی تحلیلهای علمی جای خود را به بازیهای سیاسی دادهاند. ضمن آنکه با این ادبیات، هر کنشگر سیاسی و نمایندهای، بخواهد از بازدارندگی سخن بگوید، واهمه پیدا میکند که سریع به او برچسب تندرو زده میشود و در نتیجه ترجیح میدهد عقبنشینی کند تا مبادا در تور بازیهای جناحی گرفتار شود.
حقیقتا نمیشود به مسائل سیاسی روز پرداخت و یادی از رهبر شهید نکرد. حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای (ره) با بصیرت خود میدانست، دشمن تشنه تفرقه در داخل است. معظمله سال ۹۴ در دیدار مردم نجفآباد با بیان اینکه با تکرار ادبیات «تندرو و میانهرو» هدف دشمن را تامین نکنید، فرموده بودند: «آنهایی که میگویند تندرو، منظورشان کسانی است که در راه انقلاب مصممتر و پایدارترند؛ حزباللهیها را میگویند تندرو. میانهرو [هم] کسی است که در مقابل آنها تسلیم باشد.»
ایشان متوجه بودند، دشمن سعی میکند با ایجاد دستهبندیهایی مثل «تندرو» و «میانهرو»، لایههای تصمیمگیرنده را از هم جدا کند و میدیدند، این برچسبها، ابزاری برای کنار زدن نیروهای متخصص و بصیر است. به همین جهت معتقد بودند وقتی دشمن بدعهدی میکند، دیگر جای جناحبندی نیست. از نظر ایشان، کسی که در بزنگاه حساس، بحث «تندرو و میانهرو» را پیش میکشد، در واقع دارد به جای راهکار، مشکل ایجاد میکند. از این رو بارها تاکید میکردند، نباید اجازه داد دشمن، استانداردهای ما را تعیین کند. نباید اجازه دهیم دشمن تعریف کند که کدام رفتار ما تندروانه یا کدام رفتار عقلانی است.
همچنین بنیانگذار جمهوری اسلامی نیز در تمام دوران مبارزات و مدیریت نظام، هرگز سیاست را بر اساس دوقطبیهای «تندرو» و «میانهرو» به معنای رایج امروز تحلیل نکردند. از نظر ایشان، معیار تنها «حق» و «باطل» بود. به عبارت دیگر، حضرت روحالله هرگز قاطعیت در برابر دشمن را تندروی نمیدانستند. برای ایشان، مهم بود در برابر ظلم و تجاوز کوتاه نیاییم، بنابراین شخص امام امت همواره نطقهایشان در حسینیه جماران با صراحت و شجاعت تمام و بدون روتوش جاری میشد. با این اقدام میخواست پیامی را به جامعه منتقل کند؛ امام آنچه میگوید حرف مردم و انقلاب مردم است. اگر بخواهیم نظر امامین انقلاب را در یک جمله خلاصه کنیم باید بگوییم: در برابر دشمنی که تجاوز میکند، معیار تندروی یا میانهروی نیست؛ معیار بصیرت در تشخیص حق و شجاعت در دفاع از منافع ملی است. بنابراین، هرگونه تلاش برای دستهبندی نیروهای سیاسی کشور تحت عنوان «تندرو» یا «جنگطلب»، از نظر امام و رهبر شهید، یک خدمت استراتژیک به دشمن ارزیابی میشود.
اکنون حساب کنید، در شرایط فعلی (جنگ با رژیم آمریکا و اسرائیل) عدهای بر طبل تندروی و کندوری بکوبند. با فعلی که صرف میکنند، به دشمن متجاوز چراغ سبز نشان میدهند تا آنها به آتش دو دوستگیها بنزین بریزند و آن را شعلهور کنند. در همین رابطه مواضع حجتالاسلام حامد کاشانی روحانی شناخته شده، جالب توجه است. او در پیامی با بیان اینکه کشور در شرایطی است که همه باید با کنار گذاشتن منافع شخصی و گروهی، به فکر ایران و تشیع باشند، نوشت: هر کس ممکن است دیدگاه یا راهکار خود را داشته باشد، اما باید ببیند بیان عمومی آن، به انسجام و اقتدار کشور کمک میکند یا به تنش و اختلاف دامن میزند. خداوند متعال را شاهد میگیرم که امروز، بهترین کار، وحدت کلمه است. او بر این باور است: امنترین و انسجامبخشترین کلمه، فرمان ولی امر مسلمین و رهبر انقلاب است. تاریخ، رفتار امروز ما را ثبت خواهد کرد. خدایا ما را عبرت تاریخ قرار نده و ما را زمینهساز پیروزی بر دشمن قرار ده.
اما حسین کنعانیمقدم، نایبرئیس خانه احزاب از دریچه دیگر به موضوع مینگرد و میگوید: رفتارهای ما در جناحهای سیاسی و داخل کشور توسط دشمن رصد و پایش میشود و آنها متناسب با کنشهای داخلی ما، رفتارهای خود را تنظیم میکنند. در بسیاری از موارد، آنها دچار خطای محاسباتی میشوند. رفتار داخلی ما نباید در دشمن طمع ایجاد کند که میتواند نفوذ یا بلوا به پا کند، جنگ داخلی راه بیندازد یا کشور را به شرایط بحرانی بکشاند. وی تاکید میکند: مواظب باشیم در رفتار و عملکرد خود، فضایی به دشمن داده نشود، چرا که دشمن در حال رصد کوچکترین اختلافها در کشور است و از این اختلافات استفاده و خواستههای خودش را تحمیل میکند.
اما پایان سخن آنکه در شرایط فعلی، هر شخصیت صاحب نام، رجال سیاسی و رسانهای که بخواهد حق را از جایگاه قدرت مطالبه کند، نباید تحت عنوان «تندرو» نامیده شود، چون در برابر دشمنی که تجاوز کرده و بدعهد است، «تندروی» وجود ندارد و از پایه طرح چنین ادبیاتی فقط پاس گل به آمریکا و رژیم صهیونی و رسانههای اپوزیسیون و برانداز است. بنابراین مراقب باشیم به دروازه خودی گل نزنیم و باعث خوشحالی آنها نشویم. همه ایرانیها با یک رهبر؛ یک هدف و یک مسیر را دنبال میکنند.
۲۷ تیر ۱۴۰۵ - ۲۳:۲۷
کد مطلب: ۲۳٬۸۷۳
دشمن از یک سو همچنان به جنوب کشور تجاوز میکند و از سوی دیگر برخی از خواص و چهرهها، بدون توجه به شرایط موجود از واژگانی بهره میگیرند که کاملا مورد پسند دشمن آمریکایی و صهیونی است و آن انتقاد یا تمجید از تحرکات و اقدامات «تندروها» و «میانهروها» در عرصه سیاسی کشور است. برچسبزنی به عنوان تندرو یا جنگطلب، تاکتیکی قدیمی برای به چالش کشاندن تصمیم واحد برای پاسداری از کیان کشور است.
نظر شما