آگاه: به گزارش «تسنیم» سازمان جهانی بهداشت در تازه‌ترین گزارش خود از وضعیت ابتلا به هپاتیت در جهان اعلام کرده است که ۲۸۷ میلیون نفر با هپاتیت مزمن B یا C زندگی می‌کرده‌اند و یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در سال گذشته میلادی بر اثر هپاتیت مزمن B و C جان خود را از دست دادند. بر اساس اعلام این سازمان، هپاتیت ویروسی همچنان یکی از مهم‌ترین علل قابل پیشگیری بیماری و مرگ در سراسر جهان به شمار می‌رود. با وجود این، امروزه ابزارهای لازم برای حذف هپاتیت ویروسی در دسترس هستند. واکسن‌های موثر، روش‌های دقیق تشخیص، درمان‌های قطعی هپاتیت C و درمان‌های مادام‌العمر برای هپاتیت B می‌توانند از بروز عفونت جلوگیری کنند، جان انسان‌ها را نجات دهند و خطر ابتلا به سرطان و سیروز کبدی را کاهش دهند. با این حال، میلیون‌ها نفر همچنان بدون تشخیص، بدون درمان یا فاقد دسترسی به خدمات درمانی هستند؛ موضوعی که ناشی از انگ اجتماعی، آگاهی پایین، ضعف نظام‌های سلامت و نابرابری‌های پایدار است.
هپاتیت چیست؟
هپاتیت به التهاب کبد گفته می‌شود که می‌تواند بر اثر انواع ویروس‌ها یا عوامل غیرعفونی ایجاد شود و طیفی از مشکلات سلامت، از جمله آسیب شدید کبدی و سرطان کبد را به همراه داشته باشد؛ بیماری‌هایی که برخی از آنها می‌توانند مرگبار باشند. ویروس هپاتیت پنج نوع اصلی دارد که با حروف A، B، C، D و E شناخته می‌شوند. اگرچه همه این ویروس‌ها می‌توانند باعث بیماری کبد شوند، اما از نظر راه‌های انتقال، شدت بیماری، پراکندگی جغرافیایی و روش‌های پیشگیری با یکدیگر تفاوت دارند. در میان آنها، هپاتیت‌های B و C بیشترین اهمیت را دارند؛ زیرا باعث بیماری مزمن در صدها میلیون نفر می‌شوند و شایع‌ترین علت سیروز کبدی، سرطان کبد و مرگ‌های ناشی از هپاتیت ویروسی هستند. این دو بیماری از مهم‌ترین علل مرگ ناشی از بیماری‌های عفونی محسوب می‌شوند و سالانه حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر را به کام مرگ می‌کشانند. برآورد می‌شود ۳۰۴ میلیون نفر در جهان با هپاتیت B یا C زندگی می‌کنند و بیشتر آنها هنوز به خدمات تشخیص و درمان دسترسی ندارند.
سازمان جهانی بهداشت در گزارش خود هشدار داده است که اگر اقدامات فوری و مستمر از جمله کاهش عفونت‌ها و افزایش واکسیناسیون انجام نشود، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ تعداد ۹.۵ میلیون مورد جدید ابتلا به هپاتیت ویروسی رخ دهد، ۲.۱ میلیون مورد سرطان کبد ایجاد شود و ۲.۸ میلیون نفر جان خود را از دست بدهند. بخش عمده این پیامدها با گسترش واکسیناسیون هپاتیت B، بهبود دسترسی به خدمات پیشگیری، آزمایش و درمان هپاتیت‌های B و C و اجرای برنامه‌های آموزشی برای افزایش آگاهی عمومی و کاهش انتقال بیماری قابل پیشگیری است.

علائم هپاتیت چیست؟
بسیاری از مبتلایان به هپاتیت‌های A، B، C، D یا E علائم خفیف یا حتی هیچ علامتی ندارند، اما هر یک از این ویروس‌ها می‌توانند بیماری شدید ایجاد کنند. با این حال علائم هپاتیت ویروسی ممکن است شامل موارد زیر باشد: تب، احساس ضعف و بی‌حالی، کاهش اشتها، اسهال، تهوع، درد یا ناراحتی شکم، تیره شدن رنگ ادرار و زردی پوست و سفیدی چشم‌ها.
ویروس‌های هپاتیت B، C و D می‌توانند باعث عفونت مزمن کبد شوند که در ادامه ممکن است به سیروز (ایجاد بافت اسکار در کبد) یا سرطان کبد منجر شود. این بیماران در معرض خطر مرگ زودرس قرار دارند.

وضعیت هپاتیت در ایران چگونه است؟
طبق آخرین گزارش وزارت بهداشت از شیوع هپاتیت B در کشور، ایران درحال حاضر جزو کشورهای با شیوع نسبتا کم هپاتیت B به شمار می‌آید. شیوع عفونت در جمعیت عمومی کمتر از یک درصد است. بر اساس آخرین آمار، کمتر از یک میلیون نفر در ایران مبتلا به هپاتیت B هستند، تعداد موارد سالانه مرگ در اثر هپاتیت B، حدود ۳۹۰ نفر گزارش شده است. همچنین شیوع هپاتیت C درجمعیت عمومی کشور کمتر از ۰.۳ درصد (کمتر از ۲۰۰ هزار نفر مبتلا) است و تعداد موارد مرگ و میر سالانه در اثر هپاتیت C، ۲۰۴ نفر گزارش شده و بروز هپاتیت C در ایران در سال ۱۴۰۱ تعداد سه در صد هزار نفر جمعیت عمومی است.