مراسم بزرگداشت اسماعیل یغمایی برگزار شد؛ باستان‌شناسی که برای اتفاقات ناگوار محوطه تاریخی ارگان گریست و چون با عبور قطار از روی تپه تاریخی حصار در دامغان مخالفت کرد، به او بازنشستگی اجباری دادند. او در حالی دنیا را ترک کرد که گزارش‌های او از کاوش در محوطه‌های تاریخی هنوز در دست انتشار هستند.

یادبودی برای باستان‌شناسی که دنیا را با غصه ترک کرد

آگاه: مراسم یادبود زنده‌یاد اسماعیل یغمایی، باستان‌شناس پیشکسوت، با حضور جمع زیادی از باستان‌شناسان، مرمتگران، موزه‌داران، پژوهشگران و دوستداران میراث فرهنگی در باغ‌موزه نگارستان به همت کمیته ملی موزه‌های ایران (ایکوم ایران)، انجمن ملی موزه‌های ایران و با همکاری انتشارات دادکین که بخشی از آثار و نوشته‌های اسماعیل یغمایی را منتشر کرده برگزار شد. اسماعیل یغمایی، باستان‌شناس، نویسنده و پژوهشگر میراث فرهنگی، یک‌شنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۵ در ۸۵ سالگی درگذشت. در این مراسم یادبود، احمد محیط‌طباطبایی از تدوین یادنامه‌ای برای اسماعیل یغمایی خبر داد و گفت: پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با همکاری جمعی از استادان و پژوهشگران، در حال گردآوری مقالات، خاطرات و اسناد مربوط به این باستان‌شناس است.
سپس محمدرضا خلعتبری، باستان‌شناس، با مرور فعالیت‌های یغمایی، از او به عنوان پژوهشگری یاد کرد که هیچ‌گاه میان علم و مسئولیت اجتماعی فاصله‌ای قائل نبود. او گفت: از اسماعیل یغمایی بسیار گفته شده است، اما شاید مهم‌ترین ویژگی او، ایستادگی‌اش برای حفاظت از میراث فرهنگی باشد. بسیاری هنوز اشک‌های او را در مستند مربوط به محوطه ارجان به یاد دارند؛ همان‌گونه که مقاومتش در تپه حصار دامغان را فراموش نکرده‌اند؛ مقاومتی که برای جلوگیری از عبور خط راه‌آهن از عرصه این محوطه تاریخی، تا از دست دادن موقعیت شغلی‌اش پیش رفت. این باستان‌شناس سپس به یکی از تلخ‌ترین دوره‌های زندگی یغمایی اشاره کرد و گفت: در دهه ۱۳۹۰، هنگام پیگیری انتشار یکی از کتاب‌های او، در زمان ریاست آقای بهشتی گفته شد برای انتشار کتاب باید بخش‌هایی از آن و برخی اسامی‌ای که آورده است، حذف شود و از من خواسته شد به او انتقال دهم. پس از آن ماجرا، یغمایی ترجیح داد سکوت کند و کمتر در مجامع عمومی حاضر شود.
پس از او، آرمان شیشه‌گر، باستان‌شناس با اشاره به همکاری خود با اسماعیل یغمایی و حمیده چوبک در تپه حصار دامغان، از کشف اسکلت زن باردار به عنوان یکی از مهم‌ترین یافته‌های آن کاوش یاد کرد و افزود: یغمایی از این کشف بسیار خوشحال بود، اما آنچه او را متمایز می‌کرد، فقط توانایی علمی‌اش نبود؛ او انسانی خانواده‌دوست بود و عشق عمیقی به همسر و فرزندش داشت. در ادامه مراسم، محمدابراهیم زارعی، رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، از تدوین یادنامه‌ای برای اسماعیل یغمایی خبر داد و افزود: پس از درگذشت او با استادان و پژوهشگران داخل و خارج از کشور گفت‌وگو کرده‌ایم تا ۲۶ مقاله از ۲۶ نفر گردآوری شود.
آیین بزرگداشت اسماعیل یغمایی با پخش ویدئویی از گزارش خبری درباره آنچه پس از ماجرای تخریب محوطه تاریخی ارجان (ارگان) بر او گذشت، به پایان رسید؛ روایتی از سال‌هایی که بسیاری از حاضران، آن را تلخ‌ترین فصل زندگی حرفه‌ای او می‌دانستند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.