آگاه: به گزارش «مهر» آئین اعطای «نشان ملی پارسی‌جان»، با حضور ناصر فیض، دبیر اجرایی رویداد ملی پارسی‌جان؛ سیدعلی میرفتاح، دبیر علمی رویداد ملی پارسی‌جان؛ میلاد عرفان‌پور، شاعر؛ فریبا یوسفی، شاعر و داور رویداد ملی پارسی‌جان؛ یوسفعلی میرشکاک، شاعر؛ فریبا یوسفی، شاعر و داور رویداد ملی پارسی‌جان؛ حمیدرضا محمدی، بنیان‌گذار تارنمای گنجور برگزیده نشان سرو زرین پارسی‌جان؛ محمد معتمدی، خواننده و برگزیده نشان سرو زرین پارسی‌جان و حسین اژدهایی، خبرنگار و برگزیده نشان سرو زرین پارسی‌جان شنبه ۲۸ شهریور در سالن سوره حوزه هنری برگزار شد.
ناصر فیض، دبیر اجرایی رویداد ملی پارسی‌جان، به توضیحاتی درباره رویداد ملی پارسی‌جان پرداخت و گفت: همه ما برای این اتفاق گرد هم آمدیم تا از هویتمان، از زبانمان و از آن چیزی که در دنیا ما را در جایگاه ویژه‌ای قرار داده است، پاسداری کنیم؛ یعنی زبان فارسی و اعتباری که این زبان در پشتوانه و پیشینه خود دارد. حوزه هنری از زمان تاسیسش، مهم‌ترین بخش آن، ادبیات بود؛ بخشی که به شعر و ادبیات داستانی می‌پرداخت. این احساس در حوزه هنری شکل گرفت که به‌صورت ویژه‌تر به زبان فارسی توجه کند.
فیض، به تاکیدات رهبر شهید انقلاب بر حفظ زبان فارسی اشاره و بیان کرد: بارها حضرت آقا در سخنرانی‌های خود درباره زبان فارسی تذکر دادند، اهمیت این موضوع برای ما روشن است. ایشان بارها درباره زبان فارسی و اهمیت آن صحبت کردند و اینکه اگر به آن توجه نکنیم، آسیب می‌بیند. دبیر اجرایی رویداد ملی پارسی‌جان، از بین رفتن هویت ملی را نتیجه کم‌توجهی به حفظ زبان فارسی دانست و عنوان کرد: همین‌جاست که باید گفت زبان یک ملت را بگیرید، راه برای از دست دادن هویت آن ملت باز می‌شود. اتفاق بسیار ناگواری برای آن ملت می‌افتد اگر نتواند زبان خود را حفظ کند. ورود زبان بیگانه و کلمات بیگانه یکی از آسیب‌ها و آفات زبان فارسی است؛ اما مسائل بسیار دیگری نیز وجود دارد که می‌توانند باعث شوند این زبان از ما گرفته شود. او افزود: کلمات زیادی وارد زبان ما می‌شوند و ما به‌وفور از آنها استفاده می‌کنیم، بدون اینکه ظاهرا نگرانی چندانی داشته باشیم. اما روزی متوجه می‌شویم که گویی داریم به زبان دیگری صحبت می‌کنیم. یکی از نشانه‌های قدرتمند بودن یک زبان این است که در هزاره‌ای که در آن قرار دارد، در طول زمان اتفاق ویژه‌ای برای آن نیفتاده باشد؛ یعنی آن‌قدر بنیانش محکم باشد که ایستادگی کند و شکل خود را حفظ کند.
فیض، ارتباط مردم ایران با اشعار سعدی، حافظ و فردوسی را از نشانه‌های حفظ زبان فارسی خواند و گفت: همه ما با شعر سعدی، حافظ و فردوسی ارتباط برقرار می‌کنیم. اینکه مردم عادی نیز با این آثار ارتباط دارند، قدرت زبان فارسی را نشان می‌دهد. دبیر اجرایی رویداد ملی پارسی‌جان به توضیحاتی درباره این رویداد پرداخت و گفت: به هر حال، امسال در حوزه هنری تشخیص داده شد که چنین اتفاقی بیفتد؛ رویدادی وجود داشته باشد که مستقیما به مسئله زبان توجه کند و دلسوزانه در این حوزه فعالیت داشته باشد. در این چند سال اتفاقات زیادی افتاده است. ما قرار گذاشتیم که به افراد، جایگاه‌ها و مجموعه‌هایی که به زبان فارسی توجه نشان می‌دهند، توجه کنیم؛ به هر اتفاقی که باعث می‌شود این توجه آن‌قدر برجسته باشد که به چشم بیاید، مخاطبان زیادی پیدا کند و در جامعه دیده شود.

حفظ زبان فارسی و رساندن آن به نسل‌های آینده 
یک تکلیف است
سیدعلی میرفتاح، دبیر علمی رویداد ملی پارسی‌جان، به نقل خاطره‌ای از دیدار خود با قاسم هاشمی‌نژاد پرداخت و بیان کرد: یک‌بار به دیدن قاسم هاشمی‌نژاد رفتم. آن زمان در روزنامه کار می‌کردم. دیدم خیلی پکر هستند، بغض دارند و حالشان بسیار بد است. کتابشان همان روز منتشر شده بود و طبیعی بود که خوشحال باشند. اما دیدم ایشان خیلی ناراحت هستند و بغض دارند. گویا در ابتدای کتاب‌شان عبارت اشتباهی چاپ شده بود.
میرفتاح ادامه داد: من که کار روزنامه انجام داده بودم، می‌دانستم که نوشته‌ها ممکن است پر از غلط و اشتباه باشند. برایم خیلی عجیب بود که چرا استاد به خاطر اضافه شدن یک حرف به یک کلمه، اینقدر ناراحت شدند. گفتند: این سخن، امانت من است. من نمی‌توانم خیانت در امانت کنم. تازه آن زمان به این فکر کردم که ما در کار روزنامه‌نگاری، جدا از اشتباهات معمول، چه خیانت‌هایی در امانت انجام می‌دهیم و خودمان حواسمان نیست.
دبیر علمی رویداد ملی پارسی‌جان، با تاکید بر اهمیت حفظ ادبیات فارسی گفت: حفظ و حراست از ادبیات فارسی، از این جهت که به نظر من، گرفتاری و مسئولیت اخروی هم دارد، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. یعنی فردای قیامت از ما سوال می‌کنند؛ به‌خصوص برای ما که معتقدیم این کلمات و این جملات، شأن و جایگاه قدسی دارند. بالاخره، ما که معتقدیم این کلمات زنده‌اند، جان دارند و شأن دارند، حتما روزی یقه ما را خواهند گرفت.
او، حفظ زبان فارسی را تکلیف دانست و گفت: معتقدم ما مکلفیم که این زبان فارسی را حفظ و حراست کنیم و آن بخشی را که به ما رسیده است، در حد توان، با امانت‌داری کامل به نسل‌های آینده برسانیم. به این فکر می‌کنم که اگر آیندگان بخواهند درباره ما قضاوت کنند، چه خواهند گفت؟ شما فکر کنید صد سال دیگر گفته می‌شود، روزی در این مملکت جنگ بوده، از لحاظ اقتصادی هزار مسئله وجود داشته، گرانی بوده، همه این مشکلات بوده، اما در عین حال، یک گروهی هم بودند که حواس‌شان به زبان فارسی بوده است؛ زبان را رصد می‌کردند و مراقب بودند که کسی بیش از این به آن لطمه نزند.
میرفتاح با تاکید بر نقش زبان در انتقال معنا و جهان‌بینی گفت: زبان، معنایی را منتقل می‌کند. وقتی این زبان در زبان و گفتار ما تغییر می‌کند، ممکن است به زبانی تبدیل شود که جهان‌بینی متفاوتی دارد. این موضوع، نگرانی ایجاد می‌کند. نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم این است که زبان فقط وسیله ارتباط نیست. زبان فقط وسیله انتقال فکر نیست؛ اصلا زبان، خود فکر است.
دبیر علمی رویداد ملی پارسی‌جان با اشاره به ویژگی‌های خطابی رهبر شهید، گفت: یکی از فضیلت‌هایی که ایشان داشتند، خطیب بودن بود. آدم‌هایی که خودشان خطیب بودند، نسبت به فضیلت ایشان اقرار می‌کردند؛ افرادی مانند شریعتی. با این حال من یادم نمی‌آید که از ایشان در جلسه‌ای سخنرانی دیده باشم و ایشان بدون کاغذ و یادداشت صحبت کرده باشند. معلوم بود که شب قبل، نکاتی را یادداشت کردند و کلمات خاصی را در نظر گرفتند و با خودشان به آنجا آوردند.
او افزود: این نکته، یکی از پیام‌های خوبی است که می‌توان برای کسانی که در جایگاه‌های مدیریتی و مسئولیتی هستند، مطرح کرد؛ کسانی که چنین تسلطی ندارند، خطابه بلد نیستند یا توانایی سخنرانی ندارند. باید حواست باشد که چه می‌خواهی بگویی. این کلمات همین‌طور باد هوا نیستند. اینها اتفاقاتی هستند که در عالم رقم می‌خورند و تاثیر خودشان را دارند.
میرفتاح، با اشاره به بی‌توجهی به زبان فارسی در نظام اداری و بروکراسی کشور بیان کرد: یکی از موضوعاتی که ما باید خیلی نگرانش باشیم، فضای اداری کشور و نظام بروکراسی است؛ همچنین نظام قانونی کشور که در آن، متاسفانه به زبان فارسی به شکل حیرت‌انگیزی بی‌توجهی می‌شود. در عرصه‌های مختلف کشور، باید به این موضوع توجه کنیم.

معرفی برگزیدگان دومین آئین اهدای نشان ملی پارسی‌جان
در پایان این آئین، نامزدهای نشان ملی «پارسی‌جان» معرفی شدند. نامزدهای این دوره عبارت بودند از: محمد معتمدی، حسین اژدهایی، محمدمهدی باقری، نرم‌افزار بله، معاونت فرهنگی مترو تهران، حمیدرضا محمدی، بنیان‌گذار تارنمای گنجور. از میان نامزدهای این دوره، سه نفر موفق به دریافت نشان سرو زرین دومین آئین پارسی‌جان شدند: حمیدرضا محمدی، بنیان‌گذار تارنمای گنجور؛ محمد معتمدی، خواننده؛ حسین اژدهایی، خبرنگار.
در ادامه، از میان سه برگزیده نشان سرو زرین پارسی‌جان، یک نفر به‌عنوان دریافت‌کننده نشان ملی پارسی‌جان معرفی شد: حمیدرضا محمدی، بنیان‌گذار تارنمای گنجور، برگزیده نشان ملی پارسی‌جان.