آگاه: روز گذشته (شنبه) تعدادی از اعضای کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور در گفت‌وگو با رسانه‌های رسمی از تاریخ برگزاری انتخابات هفتمین دوره شوراهای شهر و روستا خبر داده بودند؛ علی کشوری، سخنگوی هیات مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس شورای اسلامی با یادآوری اینکه با پیگیری ستاد انتخابات و هیات مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس شورای اسلامی، تاریخ پیشنهادی اولیه مهر بود که با توجه به حوادث دیگر، برگزار نشد و شورای‌عالی امنیت ملی اعلام کرد: دو ماه پس از پایان جنگ، انتخابات برگزار شود، گفت: در ادامه پیگیری‌ها در نهایت قرار شد، نیمه اول آبان در یکی از روزهای هشتم یا پانزدهم آبان، انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا برگزار شود. وی در تشریح فرآیند برگزاری انتخابات؛ گفت: در برخی مناطق کشور، ممکن است امکان برگزاری انتخابات نباشد و به این ترتیب، احتمال می‌رود انتخابات به صورت سراسری نباشد، اما سازوکار اجرایی و نظارتی متفاوتی خواهد داشت. برهمین اساس مقرر شد وزارت کشور و نهادهای مرتبط، مناطقی که امکان برگزاری انتخابات نیست را مشخص کند و در سایر مناطق، برگزارشود.
علاوه بر سخنگوی هیات، رئیس هیات مرکزی نظارت بر انتخابات نیز موضع‌گیری کرد و گفت: مجوز شورای عالی امنیت ملی، برای برگزاری انتخابات شوراها صادر شده است. ما هفته گذشته جلسه‌ای با ستاد انتخابات کشور داشتیم. با توجه به شرایط فعلی کشور، وضعیت برگزاری انتخابات در مناطق مختلف متفاوت است؛ برخی شهرها و مناطق (از جمله برخی مناطق جنوبی) ممکن است آمادگی لازم را برای برگزاری انتخابات نداشته باشند و برخی مناطق، آمادگی لازم را داشته باشند. بر همین اساس، مقرر شد وزارت کشور به‌طور رسمی اعلام کند که کدام شهرها شرایط برگزاری را دارند و کدام شهرها فاقد آن هستند.
محمدصالح جوکار با بیان اینکه بازه زمانی برگزاری انتخابات می‌تواند از ابتدای آبان تا بهمن باشد، اظهار کرد: «این موضوع بسته به شرایط حاکم بر هر شهر متفاوت است و امکان دارد تاریخ برگزاری در شهرهای مختلف با هم تفاوت داشته باشد و برخی شهرها که آمادگی لازم را نداشته باشند انتخابات برگزار نمی‌شود. سیاست کلان ما این است که هرچه زودتر انتخابات را در سراسر کشور برگزار کنیم، اما اولویت اصلی فراهم بودن شرایط محیطی و منطقه‌ای است تا بتوانیم با اطمینان، بیشترین مشارکت مردمی را داشته باشیم.» وی همچنین در مورد برگزاری انتخابات در تهران، گفت: «تهران بخشی از کشور محسوب می‌شود و در جلسات برای آن تصمیم‌گیری خواهد شد. تعیین تاریخ دقیق بر عهده هیات مرکزی نظارت و ستاد انتخابات کشور است.»
حال باید دید چه تصمیمی پیرامون انتخابات اتخاذ می‌شود، از آن جهت که آیا سراسری خواهد بود یا براساس آمادگی شهرها، انتخابات کلید خواهد خورد، یعنی اگر بنا باشد طبق آمادگی حوزه‌های انتخاباتی، انتخابات شوراها برگزار شود، احتمالا از نیمه اول تا ۱۵ آبان شاهد اجرای فرآیند انتخابات هفتمین دوره شوراهای شهر و روستا خواهیم بود.
گفت‌وگوی محمدصالح جوکار با ارگان رسمی دولت گویای تحولی در رویکرد مدیریت انتخابات است که در آن، انعطاف‌پذیری اجرایی، جایگزین الگوهای متمرکز پیشین می‌شود. از این رو برگزاری انتخابات متناسب با آمادگی شهرها، راهکاری منطقی برای ارتقای کیفیت نظارت و کاهش فشار بر سازمان‌هاست. هدف از این تصمیم، مدیریت شرایط بر اساس واقعیت‌های هر منطقه است تا از هرگونه خلل در برگزاری انتخابات جلوگیری شود. با این حال، این شیوه برگزاری ممکن است بر فضای رقابتی اثر بگذارد، به این معنا که نتایج به‌دست آمده در حوزه‌هایی که انتخابات در آنجا برگزار می‌شود، روی دیدگاه و تصمیم مردم در سایر شهرها اثر بگذارد و باعث شود نامزدها، رویکرد و نحوه تبلیغات خود را تغییر دهند.
نکته حائز اهمیت دیگر موضوع انتخابات تناسبی در تهران است. موافقان می‌گویند، براساس سیستم تناسبی، طیف‌های مختلف سیاسی بر اساس درصد آرای‌شان در شورا حضور خواهند یافت و این کار مانع آن می‌شود که یک جریان خاص با کسب اکثریت نسبی، تمام کرسی‌ها را تصاحب کند و در نتیجه، شورا، نماینده واقعی تمام اقشار جامعه می‌شود.
 در مقابل مخالفان که برخی از اعضای شورای شهر تهران هم در آن جرگه قرار دارند، بر این باورند سیستم تناسبی منجر به «تکه تکه شدن» شورا می‌شود و تصمیم‌گیری را سخت می‌کند. اما دیگر باید پذیرفت طبق قانون، در تهران انتخابات به شکل تناسبی رقم می‌خورد و احزاب و نامزدها باید خود را براساس همین فرآیند آماده کنند. ارائه نقدها باشد به بعد از شیوه اجرای آن در پایتخت.
انتخابات شوراها در حالی به زمان اجرا نزدیک می‌شود که ما دو جنگ تحمیلی با آمریکا و رژیم صهیونی را سپری کرده‌ایم و همچنان سایه تقابل و درگیری با ایران دیده می‌شود بنابراین باید توجه داشت، انتخابات نباید به تقابل و بگومگوهای سیاسی تبدیل شود. مهم‌تر آنکه ما انتخابات شوراها را خواهیم داشت، انتخاباتی که حقیقتا نباید آن را به جناح‌ها و شخصیت‌های سیاسی پیوند زد. بازیگران انتخابات احزاب و سیاسیون هستند اما خمیرمایه به حضور نیروهای تخصصی و کارشناسان حوزه شهر و جامعه برمی‌گردد؛ شوراها هیچ گاه سیاسی نبوده و نباید هم سند خیابان بهشت یا سایر شوراهای شهر و روستا به نام این جریان یا آن جریان زده شود.
فراموش نکرده‌ایم سرنوشت شورای اول تهران در عصر اصلاحات به کجا ختم شد. از این رو برای حفظ انسجام ملی، محورهای تبلیغاتی باید از فضای کلان سیاسی به فضای خدمات شهری و رفاه اجتماعی منتقل شود. طبیعتا وقتی بحث بر سر موضوعاتی همچون آسفالت، فضای سبز و مدیریت شهری باشد، نگاه‌های تخصصی و نه سیاسی بیشتر ضریب داده می‌شود و در آن صورت رقابت‌ها، سازنده‌تر و مردم‌پسندتر خواهد بود. احزاب و رجال سیاسی بهتر است یک بار هم که شده کلاه خود را قاضی کنند و بپذیرند دیگر برای توده‌های مردم دوره اصولگرا، اصلاح‌طلب و کارگزاران  تمام شده، آنها به عنوان ولی‌نعمتان انقلاب از مسئولان در نهادهای انتخاباتی و انتصاباتی کار، کار و کار می‌خواهند. در اصل نتیجه نهایی را در سفرهای خود و در سطح شهرها و روستاها خواهند دید. پیش از این تهران، کلان‌شهرها و سایر استان‌ها چه وضعیتی داشته و اکنون به کجا رسیده است. قطعا حنای بازی‌های سیاسی و انتخاباتی در شهرداری‌ها و شوراها برای «ملت ما» رنگی ندارد.
در مجموع، توجه به مدیریت محلی و تقویت مشارکت مردمی در محله‌ها باید به طور جدی دنبال شود. هرچند مدل تناسبی در تهران، متغیرهای جدیدی را وارد معادلات سیاسی کرده که می‌تواند فرصتی برای عدالت‌خواهی باشد، اما کلید موفقیت در این دوره، ایجاد توازن میان رقابت و انسجام است. بنابراین، برای آنکه این انتخابات به جای ایجاد فاصله، به ابزاری برای تقویت همبستگی ملی تبدیل شود، ضروری است تمامی فعالان سیاسی، رقابت را نه راهی برای کنار زدن دیگران،  بلکه فرصتی برای ارائه خدمات بهتر و کارآمد و ارتقای مدیریت شهری بدانند. ایمان داشته باشیم، مردم بهترین قاضی هستند و به خوبی تشخیص می‌دهند که کدام ائتلاف یا حزب به دنبال استفاده از کرسی‌های شورا و شهرداری برای بالا رفتن از نردبان سیاست است و کدام شخصیت‌ها صادقانه به دنبال گشودن گره‌های مشکلات آنان (مردم) هستند. زمان آن رسیده است که بازیگران سیاسی تکلیف خود را با انتخابات شوراها روشن کنند و به جای نگاه سیاسی، از دریچه حوزه‌های تخصصی شهر به انتخابات بنگرند.