آگاه: مسعود پزشکیان روز گذشته در مراسم هفتاد و دومین سالروز تاسیس شرکت صنایع شیر ایران (پگاه) در جمع مدیران و کارکنان این شرکت با اشاره به نقشه‌ها و توطئه‌های دشمنان برای ضربه زدن به ایران اسلامی، گفت: «مقام رهبری دستور دادند که وضعیت نه جنگ نه صلح را پایان دهیم. ما می‌توانیم با عزت گفت‌وگو کنیم و با عزت موضوع را تمام کنیم. ما اهل گفت‌وگو و مذاکره هستیم و منطق حکم می‌کند، اگر می‌توانیم حق خود را با گفت‌وگو بگیریم، خودمان را درگیر جنگ نکنیم، اما مقابل زور و قلدری هم تسلیم نخواهیم شد. در سخنرانی مجمع عمومی سازمان ملل نیز تاکید کردم که ما اهل گفت‌وگو براساس عدالت و در شرایط برابر و مساوی هستیم و حق خود را مطالبه می‌کنیم اما زیر بار زور هم نخواهیم رفت.»
پیش از این حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی‌خامنه‌ای، رهبر انقلاب در دیدار محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، مستاصل شدن دشمن را از ثمرات مقاومت ملی دانستند و بر اطلاع‌رسانی فعالانه و به‌موقع برای استمرار حضور مردم در دفاع از کشور و نظام و نیز پیگیری تامین حقوق و منافع ملت ایران و جبهه مقاومت از طریق تحقق شروط مطرح شده از سوی مسئولان کشور با هدف پایان جنگ و شرایط «نه جنگ، نه صلح» تاکید کردند. علت اصلی دستور فوق، شناخت دقیق ماهیت بازی دشمن است. آمریکا و متحدانش سال‌هاست که از این وضعیت به نفع خود بهره می‌برند. آنها با نگه داشتن ایران در این وضعیت، سعی می‌کنند کشور را درگیر فشار اقتصادی و جنگ روانی نگه دارند، بدون آنکه خود مجبور به پذیرش هزینه‌های سنگین جنگ مستقیم باشند. اهمیت دستور شخص اول کشور در اینجا نهفته است که رهبری با تشخیص مستاصل شدن دشمن، فرصت را برای تغییر بازی مناسب دیدند. وقتی دشمن به بن‌بست می‌رسد و ابزارهای فشارش دیگر کارایی سابق را ندارند، تداوم این وضعیت معلق، تنها به نفع کسی است که می‌خواهد زمان بخرد. بنابراین، پایان دادن به وضعیت فعلی یعنی اجبار طرف مقابل به انتخاب یکی از دو راه: یا پذیرش صلح عادلانه بر اساس حقوق ملت ایران یا مواجهه با واقعیت‌های میدان.
در همین رابطه تحلیل دو فعال سیاسی جالب توجه است. حسین کنعانی‌مقدم، کارشناس مسائل منطقه و عضو شورای مرکزی خانه احزاب درباره وضعیت «نه جنگ، نه صلح» و راهکار مقابله با آن، می‌گوید: راهکار عبور از این وضعیت، همان راهکاری است که امام شهید مطرح کردند و چیزی جز «قوی شدن» نیست. اگر ما مقتدر باشیم، دشمن جرات نخواهد داشت به ما تعرض کند یا جنگی را بر ما تحمیل کند. شرایط «نه جنگ، نه صلح» وضعیت مطلوبی برای ما نیست؛ چرا که در این حالت، دشمن ابتدا به ما حمله می‌کند، سپس مدعی آتش‌بس شده و در نهایت به مذاکره روی می‌آورد. بنابراین، ما باید خود را از این سیکل معیوب خارج کنیم. زیرا اگر قوی باشیم، دشمن نه تنها نمی‌تواند به اهداف خود دست یابد، بلکه ناچار به عقب‌نشینی خواهد بود.
محمدکاظم انبارلویی، قائم‌مقام دبیرکل حزب موتلفه اسلامی نیز پیرامون راهکاری برای پایان قطعی وضعیت «نه جنگ، نه صلح»، اظهار کرد: در دیدار فرماندهان نظامی، رهبر انقلاب با اعلام فرامین جدید، در حقیقت به نیاز پایان دادن به وضعیت نه جنگ، نه صلح پاسخ دادند. از نگاه ما، برای پایان دادن به این وضعیت، راهی جز پاسخ فوری، اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی و ایجاد بازدارندگی وجود ندارد. برهمین اساس اگر وضعیت معلق پایان نیابد دشمن در فضای شکل گرفته شده برنامه‌هایش را در سه سطح پیش می‌برد:
۱. امنیت ملی و ثبات داخلی: در فضای «نه جنگ، نه صلح»، دشمن از جنگ‌های نامتقارن استفاده می‌کند. به زبان ساده سعی می‌کند با ایجاد ناامنی‌های پراکنده، حس ناامنی را در دل جامعه رشد دهد تا توجه مردم از پیشرفت‌ها منحرف شود.
۲. اقتصاد ملی و توسعه: اقتصاد، وقتی وضعیت کشور بین جنگ و صلح معلق باشد، سرمایه‌گذار ـ چه داخلی و چه خارجی ـ با تردید نگاه می‌کند. تحریم‌ها در این وضعیت، به بهانه جنگ تمدید می‌شوند و بانک‌ها و شرکت‌های جهانی از ترس ریسک، همکاری‌های خود را کاهش می‌دهند.
۳. انسجام اجتماعی و سلامت روانی: هنگامی که مردم با خبرهای متناقض از احتمال جنگ یا صلح مواجه می‌شوند، علامت سوال‌های زیادی ذهن آنها را درگیر می‌کند و دشمن از همین نقطه نفوذ می‌کند تا با جنگ نرم (رسانه‌ای) تردیدها را در افکار عمومی تقویت کند و پیوند میان ملت و نظام را هدف قرار دهد. بنابراین، خروج از این وضعیت مانع دستیابی اهداف و سناریوی بدخواهان ایران‌زمین می‌شود.
اما نکته اساسی این است، پایان درگیری نظامی، لزوما به معنای برقراری صلح نیست. بسیاری از مردم تصور می‌کنند هرگاه صدای درگیری‌ها قطع شود، صلح برقرار شده است، اما حقیقت این است که توقف درگیری نظامی، تنها آتش‌بس موقت است. به دلیل آنکه ما هیچ‌گاه با دشمنان این مرز و بوم افرادی که رهبر انقلاب، فرماندهان ارشد نیروهای مسلح، دانشمندان هسته‌ای و کودکان و مردم مظلوم را به شهادت رساندند صلح نمی‌کنیم، حتی عاملان و آمران شهادت آقای شهید ایران باید به فکر انتقام سخت باشند اما زمانی به مذاکرات روی می‌آوریم که حقوق قانونی و مسلم ما به رسمیت شناخته شود. اگر توقف جنگ حاصل تسلیم، پذیرش شروط تحمیلی باشد، دشمن فقط برای بازسازی قوای خود استراحت می‌کند تا در فرصتی مناسب‌تر، ضربه‌ای سخت‌تر وارد کند. تاریخ معاصر پر است از قراردادهای صلحی که تنها پوششی برای توطئه‌های بعدی بودند. لذا، هدف ایران صرفا پایان دادن به درگیری نیست، دستیابی به صلحی است که بر پایه عدالت، احترام متقابل و تضمین عدم تجاوز استوار باشد. صلحی که در آن عزت ملی فدای آرامش کاغذی نشود.
علیرضا خجسته‌پور، قائم‌مقام جامعه اسلامی مهندسین در گفت‌وگو با روزنامه «آگاه» با بیان اینکه فضایی که دشمنان ایران به‌دنبال آن هستند، قرار دادن کشور در وضعیتی است که در آن امکان تولید، سرمایه‌گذاری و ترسیم چشم‌اندازی روشن برای آینده وجود ندارد و کشور با جهش‌ها و بی‌ثباتی‌های قیمتی مواجه می‌شود، گفت: این موضوع باید در دو عرصه میدان و دیپلماسی حل شود. نیروهای مسلح ما همواره آماده و دست به ماشه برای دفاع از کیان کشور هستند. ما هیچ‌گاه شروع‌کننده جنگی نبوده‌ایم، اما برای دفاع از کشور از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنیم. وی افزود: این پیامی روشن از ایستادگی و دفاع همه‌جانبه است که باید به گوش طرف‌های مقابل برسد تا مطمئن شوند جمهوری اسلامی در این حوزه کاملا قوی است و در صورت بروز هرگونه جنگ یا تهاجم مجدد، پاسخ کشور بسیار سهمگین‌تر و پشیمان‌کننده‌تر از دفعات پیش خواهد بود و رزمایش‌های اخیر نیروهای مسلح نیز در همین راستا برگزار می‌شود.
قائم‌مقام جامعه اسلامی مهندسین اضافه کرد: اما ساحت دوم، عرصه دیپلماسی است؛ همه می‌دانیم که پایان یافتن هر جنگی مستلزم مذاکره درباره موضوعات مرتبط با آن است و نمی‌توان موضوعی را تا ابد باز نگه داشت، به‌ویژه اگر استمرار آن به زیان کشور باشد. خجسته‌پور با بیان اینکه البته نکته قابل توجه این است که در این جنگ فرسایشی، جمهوری اسلامی ایران تنها متضرر ماجرا نیست؛ افزایش قیمت انرژی و تورم ناشی از آن در سطح جهان، ناآرامی‌های شهرهای اروپایی و کاهش شدید محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا و حزب حامی او، همگی از تبعات جنگ ناجوانمردانه‌ای است که علیه ایران به راه انداخته‌اند، گفت: بنابراین، در کنار این مباحث باید در نظر داشت که آسیب‌های این وضعیت متوجه طرف مقابل نیز خواهد بود، با این حال هدف ما کاهش هرچه بیشتر آسیب‌ها در سمت خودی است. وی تاکید کرد: در ساحت نخست، صدور سیگنالی قدرتمند از سوی نیروهای مسلح ضروری است که رزمایش‌ها و مواضع رسانه‌ای حامل همین مفهوم هستند و از سوی دیگر، در حوزه دیپلماسی باید دستاوردهای میدان به دستاوردی دیپلماتیک بدل شود تا با صیانت از حقوق ملت ایران، این جنگ ناجوانمردانه پایان یابد. فعالان در هر دو عرصه نیازمند حمایت و پشتیبانی‌اند؛ چه نیروهای مسلح که در خط مقدم از کیان کشور دفاع می‌کنند و چه فعالان عرصه دیپلماسی. مردم بصیر ایران نیز طی بیش از هشت ماه گذشته، استمرار این حمایت همه‌جانبه را به نمایش گذاشته‌اند.
قائم‌مقام جامعه اسلامی مهندسین با بیان اینکه پیشبرد امور در حوزه‌های گوناگون مستلزم تفویض اختیار بر اساس اصول مصوب نهادهای عالی حاکمیتی است و تزلزل در هر یک از این پایه‌ها، مغایر با منافع و امنیت ملی کشور خواهد بود، تاکید کرد: در مجموع، مسئولان هر دو حوزه دفاعی و دیپلماسی باید همچنان پیام‌های قدرتمندی صادر کنند. در نهایت، باید بر این حقیقت تاکید کرد: «جمهوری اسلامی ایران، موضع خود را با صراحت، قاطعیت و بدون هیچ ابهامی بیان کرده است. ما اهل جنگ نیستیم، اما از جنگ نمی‌هراسیم. ما اهل گفت‌وگو هستیم، اما نه گفت‌وگویی که بوی تسلیم بدهد یا میز آن با شروط تحمیلی چیده شده باشد. ایران با عزت و سربلندی اعلام کرده است که آماده است تا با منطق، مذاکره کند و حقوق مشروع خود و جبهه مقاومت را بازپس بگیرد.»
اکنون توپ به‌طور کامل در زمین ایالات متحده است. واشنگتن باید تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد با واقعیت‌های جدید منطقه کنار بیاید یا همچنان در توهمات قدیمی خود بماند. وضعیت «نه جنگ، نه صلح» طبیعتا باید پایان یابد؛ اما این پایان، به معنای پذیرش هر قیمتی نیست. اگر طرف مقابل بخواهد دوباره زبان زور، قلدری و تهدید را به کار بگیرد، ایران با همان عزتی که در صلح دارد، با تمام توان و ایمان از کیان، حریم و ناموس کشور پاسداری خواهد کرد. ما پاسبان حاکمیت ملی هستیم و اجازه نمی‌دهیم ذره‌ای از عزت ملی در برابر خواسته‌های متجاوزان کوتاه بیاید.
نظر شما