آگاه

عقلانیت کاسبکارانه با ظاهری موجه

دو زخم از یک ریشه

آنجا که عزت، هزینه فرصت می‌شود

غرب‌زدگی محاسبه‌گر

پشت تریبون بود و با لحنی مطمئن گفت: «ما نمی‌توانیم با احساسات کشور را اداره کنیم. باید هزینه‌های ایستادگی را واقع‌بینانه بپذیریم و به‌جای آن، از فرصت‌های همکاری با جهان استفاده کنیم.» هیچ‌کس نپرسید «کدام جهان؟» و هیچ‌کس نگفت هزینه‌های تسلیم را چه کسی محاسبه می‌کند. این سکوت خود یک نشانه است؛ نشانه غرب‌زدگی‌ای که دیگر در خیابان‌ها و ویترین مغازه‌ها نیست، بلکه در نرم‌افزار تحلیل ما خانه کرده است.

غرب‌زدگی مضاعف و سنت زَیغ

زوال حضور و بسط خود فراموشی

عالم، صحنه تجلی حق است و جامعه انسانی آن‌گاه از توازن و قرار باطنی تهی می‌شود که نسبت وجودی خود را با حقیقت غیب منقطع کند. هرگاه امتی روی از مبدأ هستی بگرداند، بنا بر سنتی تکوینی، ادراک او از خویشتن نیز واژگون می‌شود؛ چنان‌که حق تعالی می‌فرماید: «وَلَا تَکونُوا کالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ». این خود فراموشی وجودی، ریشه و مطلع همان ابتلایی است که در تاریخ معاصر ما با عنوان «غرب‌زدگی» رخ نموده و امروز در عمیق‌ترین لایه‌های زیست اجتماعی ما رسوخ کرده است.