حرم امام‌رضا

  • رفیق خوشبخت ما

    روزهای فراق؛ یادی از دو رفیق شهید

    رفیق خوشبخت ما

    مرضیه کیان،‌ خبرنگار: حالا که چند شبی از بی‌تابی داغ‌دیدگان می‌گذرد، باد حرم امام رضا (ع)، هنوز سنگین از بوی عطر پیکری است که همین چند روز پیش در رواق دارالذکر آرام گرفت. ملتی که رهبر شهیدش را از دست داده، حالا به سوگ نشسته و چشم‌ها خیره به تصویر مردی است که روزگاری، خود بر پیکر رفیق شهیدش نماز خواند. «در دنیا با حاج قاسم خیلی رفیق بودیم؛ ان‌شاءالله خدا کاری کند که در قیامت هم خیلی رفیق باشیم.» این جمله را رهبر شهید، سال‌ها پیش درباره سردار دل‌ها گفته بود؛ همان رفیقی که او را «رفیق شهید» خطاب کرد، غافل از آنکه خود نیز آسمانی خواهد شد.

  • میراث گوهرشاد

    روایتی از کشف حجاب و مقاومت زنان ایرانی

    میراث گوهرشاد

    مینا یاری-خبرنگار گروه جامعه: زن جوان از خانه بیرون می‌آید. ظاهرش عادی است؛ اما در آستین گشاد لباسش، تکه پارچه‌ای پنهان شده است که اگر ماموری سد راهش شد و حجابش را برداشت چیزی برای پوشاندن خود داشته باشد.

  • مشهد و یک مسئولیت جدید
  • میلیون‌ها قدم؛ یک قاب

    نگاهی بر پروژه‌ها و آثار تصویری مستند درباره آیین تشییع رهبر شهید

    میلیون‌ها قدم؛ یک قاب

    در نخستین روز از جنگ سوم، جامعه ایران با یکی از غیرمنتظره‌ترین و جانسوزترین رخدادهای تاریخ خود، یعنی شهادت حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی مواجه شد. ابعاد عاطفی و سیاسی این فاجعه زمانی جامعه را در بهت فرو برد که مهدی خسروی، مجری شبکه خبر، سحر روز بعد با صدایی بغض‌آلود خبر شهادت قائد بزرگ امت را اعلام کرد. از همان لحظات نخست بحران و در بحبوحه موشک‌باران‌های شدید هوایی تهران و دیگر شهرهای کشور، گروه‌های متعدد مستندسازی ماموریت یافتند تا با استقرار در نقاط مختلف، فرآیند عزاداری و واکنش‌های اجتماعی مردم را ثبت و ضبط کنند. اکنون با گذشت بیش از صد روز از آغاز این واقعه و اعلام زمان دقیق آیین‌های وداع، تشییع و تدفین، جامعه هنری کشور به عنوان امانتداران تاریخ، در برنامه‌هایی همه‌جانبه برای مستندنگاری علمی و هنری این رویداد بزرگ قرار گرفته است.

  • بدرقه‌های تاریخی

    وقتی ملت برای بزرگان خود به پا می‌خیزد

    بدرقه‌های تاریخی

    مرضیه کیان،‌ خبرنگار: روی ساحل که می‌نشینی چشم تا لب آسمان آب می‌برد؛ همان آبی که روزی پیری می‌گفت تهش را دیده. می‌گفت آدم آخر دنیا را که ببیند می‌فهمد هیچ چیز نیست، جز یک چیز: آن لحظه‌ای که جمعیت تابوت را روی دوش می‌گیرد و شهر یک‌پارچه سیاه می‌شود. در ایران و جبهه مقاومت، بزرگ‌ترین تقدیرها نه در سالن‌های مدال‌دهی که در تشییع‌ها رخ می‌دهد. از آیت‌الله بروجردی که تهران را به‌هم ریخت تا سردار سلیمانی که شهرها را لرزاند، همه یک نقطه مشترک دارند: مردمی که یک‌باره دریا می‌شوند و تابوت را مثل امانتی مقدس تا حرم می‌برند. این ‌روزها دوباره منتظریم؛ دوشنبه ۱۵ تیر تهران می‌لرزد، پنج‌شنبه ۱۸ تیر مشهد سرود «لبیک یا حسین (ع)» می‌خواند و پیکر امام مجاهدی که در محاصره عشق به‌خاک سپرده می‌شود، آخرین فصلی از این دفتر کهنه است.

  • خون ریخت؛ ارادت جوشید

    خیال خام منافقین و معجزه ارادت در حرم رضوی؛ مروری بر حادثه ظهر عاشورای سال ۱۳۷۳

    خون ریخت؛ ارادت جوشید

    مرضیه کیان، خبرنگار: عقربه‌های ساعت روی ظهر عاشورای سال ۱۳۷۳ قفل شده بود و بوی گلاب و اشک، صحن‌های حرم امن رضوی را در آغوش کشیده بود؛ درست در همان لحظاتی که دل‌ها به ضریح گره خورده، کینه‌ای سیاه به شکل بمبی مهیب در حریم خورشید منفجر شد تا پیکر ۲۶ زائر بی‌گناه و بیش از ۳۰۰ مجروح، فرش مرمرهای خنک حرم شود. ۳۲‌سال پیش، طراحان این جنایت شوم پنداشتند با به خاک و خون کشیدن آرامش‌بخش‌ترین پناهگاه ایران، ریشه ارادت مردم را می‌خشکانند، درهای زیارت را می‌بندند و ستون‌های جمهوری اسلامی را به لرزه درمی‌آورند. اما این تنها یک خیال خام بود که گذر زمان، باطل بودنش را به رخ کشید؛ چرا که از دل خاکستر آن فاجعه، ققنوسی از عشق سر برآورد. امروز که بیش از سه دهه از آن دوشنبه خونین می‌گذرد، آن آتش کینه نه‌تنها مسیر ضریح را خلوت نکرد، بلکه معجزه ارادت، سیل زائران را ده‌ها برابر و صف خادمان حریم شمس‌الشموس را بی‌انتها ساخته است.

  • ثبت جهانی هنر استادان ایرانی
  • فیلسوف شرقی و احیاگر فرهنگ اسلامی

    بیست‌وهفتمین سالگرد درگذشت علامه محمدتقی جعفری

    فیلسوف شرقی و احیاگر فرهنگ اسلامی

    در بیست‌وهفتمین سالگرد درگذشت علامه محمدتقی جعفری، فیلسوف شرقی و مفسر نهج‌البلاغه، یاد و خاطره این متفکر چندبعدی بار دیگر در محافل علمی، فرهنگی و دینی ایران زنده می‌شود. علامه جعفری، که در مرداد ۱۳۷۷ شمسی به سرطان ریه مبتلا شد و برای درمان ابتدا به نروژ نزد فرزندش رفت و سپس به لندن منتقل شد، سرانجام در ساعت‌های اولیه بامداد ۲۵ آبان همان سال، در ۷۶ سالگی بر اثر سکته مغزی در بیمارستان سنت مری لندن درگذشت. پیکر او به مشهد مقدس منتقل شد و در رواق دارالزهد حرم امام رضا (ع) خاکسپاری شد؛ تشییع جنازه‌ای عظیم برایش برگزار شد که هزاران نفر از عالمان، دانشجویان و مردم عادی در آن شرکت کردند و نماز میت را آیت‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی بر پیکرش خواند.