نگاهی تحلیلی به سریال «کلاغ» اثر محمدحسین مهدویان

فرم زیبا می‌تواند حفره‌های فیلم‌نامه را بپوشاند؟

سریال «کلاغ» به کارگردانی محمدحسین مهدویان با سروصدای فراوان و انتظاراتی بالا وارد شبکه نمایش خانگی شد. سریالی که از همان ابتدا ترکیبی وسوسه‌انگیز از یک تریلر امنیتی- سیاسی، اتمسفر سرد دهه ۵۰ و یک خط عاشقانه پرمخاطره را وعده می‌داد تا فصل تازه‌ای را در کارنامه سازنده‌اش باز کند. اما پس از پایان پخش ۱۱ قسمت، آنچه از این اثر در یادها باقی ماند، فاصله‌ای عمیق و چشمگیر میان ایده اولیه جذاب و روایتی الکن بود. «کلاغ» تلاش کرد تا ملودرام، جنایت و تاریخ را پیوند بزند اما در نهایت در تلاطم میان این سه ژانر، از خلق تنش واقعی و ساخت شخصیتی ماندگار بازماند.

مشق خشونت در نمایش‌خانگی

زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: نمایش خشونت در سینما و شبکه نمایش خانگی ایران، در سال‌های اخیر از یک ابزار روایی به یک چالش اخلاقی و زیباشناختی تغییر ماهیت داده است. ما با پدیده خشونت عریان روبه‌رو هستیم که مرزهای واقع‌گرایی را پشت سر گذاشته و به مرز پورنوگرافی خشونت نزدیک شده است. در آثاری که در پلتفرم‌های آنلاین عرضه می‌شوند، دیگر خبری از استعاره یا فاصله‌گذاری‌های هنری نیست؛ بلکه دوربین با جزئیاتی وسواس‌گونه، لحظات شکنجه، قتل‌های فجیع و تحقیر انسانی را به تصویر می‌کشد.

پوچ و بی‌محتوا

زهرا بذرافکن-خبرنگار گروه فرهنگ: سریال «محکوم» یک درام دادگاهی است که به کارگردانی سیامک مردانه تولید شده است. مردانه که تجربه قبلی او تنها دستیاری کارگردان در پروژه‌هایی چون «زخم کاری» بوده، با این مجموعه اولین تجربه کارگردانی خود را به ثبت رسانده است. حسین مهدویان، کارگردان سینما و نمایش خانگی نیز به عنوان مشاور در این پروژه حضور دارد. این مجموعه که تا امروز ۱۰قسمت از آن پخش شده، در ژانر درام دادگاهی-جنایی به صورت هفتگی از طریق پلتفرم فیلیمو در حال پخش است و حالا در آستانه انتشار قسمت‌های پایانی خود قرار دارد.