مروری بر زیست‌جهان، میراث حکمی و تجلیات جهانی شیخ فریدالدین عطار نیشابوری

سیمرغ جان در آینه عطار

روز بیست‌وپنجم فروردین در تقویم فرهنگی و ملی ایران، بزنگاهی است برای بازخوانی هویت عرفانی و ادبی سرزمینی که در بطن پرآشوب‌ترین ادوار تاریخی خود، قله‌هایی همچون فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری را پرورانده است. عطار، نه تنها یک شاعر در تراز اول ادبیات کلاسیک، بلکه معماری است که با کلماتش، هندسه معنوی انسان ایرانی را بازتعریف کرد. او در میانه دو قطب بزرگ تاریخ ایران، یعنی سنایی غزنوی و مولانا جلال‌الدین بلخی، جایگاهی میانجی و در عین حال مستقل دارد؛ جایگاهی که از یک سو به ریشه‌های استوار تصوف زاهدانه خراسان متصل است و از سوی دیگر، افق‌های بی‌کران تصوف عاشقانه را برای نبوغ مولانا هموار می‌سازد.

ادبیات حماسی، پناهگاه روح بزرگ ملت‌ها در برابر هجوم بیگانگان

این روزها شاهنامه بخوانید

ادبیات حماسی همیشه پناهگاه روح بزرگ ملت‌ها در برابر هجوم بیگانگان بوده و در تاریخ کشورها از جمله ایرانیان دلاور از این ادبیات برای تشجیع ملت بهره ‌برده‌اند که نمود آن به شکل هنری در شاهنامه فردوسی است.

حفظ میراث مفاخر، تنها با تکیه بر اصالت زبانی ممکن نیست

در روزهای گذشته، مراسم بزرگداشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی در دانشگاه سلجوق قونیه با حاشیه‌هایی فراتر از یک رویداد معمول فرهنگی همراه شد. شهرام ناظری، خواننده شناخته‌شده موسیقی سنتی ایران، در جریان سخنرانی خود در این مراسم، اظهاراتی را پیرامون نحوه پاسداشت مفاخر فرهنگی در ایران و ترکیه مطرح کرد که بازتاب‌های گسترده‌ای در محافل فرهنگی و رسانه‌ای داشت.

نگاهی به سریال‌های ساخته شده براساس یک کتاب

بازار داغ ساخت سریال‌های اقتباسی

در چند سال اخیر بازار ساخت فیلم‌های اقتباسی از روی کتاب و اتفاقات واقعی حسابی داغ شده که اتفاق بدی هم نیست چون تجربه سینما در یکی، دو دهه اخیر نشان داده، مشکل اصلی ما در حوزه ساخت فیلم و سریال داستان است و وقتی یک قصه خوب و حاضر و آماده وجود داشته باشد لااقل مشکل فیلمنامه و قصه کمتر می‌شود البته به شرطی که به اصل داستان وفادار باشیم و لطمه‌ای به اثر اصلی نزنیم.

تالیفات او بعد از ۱۰۰ سال هنوز هم اعتبار دارد

استاد بدیع‌الزمان فروزانفر، ستاره‌ای درخشان و بی‌بدیل در آسمان زبان و ادبیات فارسی است.

نگاهی به تغییر زبان فارسی و نیازی که به حمایت دارد

ادبیات کهن راهی به تمدن فردا

چندی‌پیش، توهین یکی از به اصطلاح کمدین‌ها به فردوسی، باعث اعتراض بسیاری از مردم و واکنش جمع کثیری از ادبای کشور شد. اما نکته‌ای که در این میان مغفول ماند، بی‌توجهی به ادبیات کهن و سیری که این ادبیات تا امروز طی کرده و مسیری که همچنان باید برای حفظ آن طی شود، بود. مسئله نسخ خطی، نگهداری از گنجینه ارزشمند زبان فارسی و ارائه آن به نسل‌های بعد و دلیل این امر، از مواردی است که کمتر برای نسل ما و نسل بعد توضیح داده شده و برای آن دلیل آورده شده است.

نگاهی به شعر و ادبیات عاشورایی

بی‌توجهی به درخت تنومند ادبیات آیینی

شعر و داستان عاشورایی در دسته‌‏بندی ادبیات آیینی قرار می‌گیرند و در مقایسه با سینما، تئاتر و موسیقی آیینی وضعیت کشور ما در این حوزه، از بقیه حوزه‌‏های هنری بهتر است. با این توصیف که در این حوزه تولیدات بسیار و باکیفیت هستند اما خیلی برروی معرفی آنها کار نشده و همین موضوع باعث می‏‌شود که این تولیدات تبدیل به محصول نشوند و تا وقتی یک تولید، تبدیل به محصول نشود دیده و شناخته نمی‏‌شود. به عنوان مثال شعر «باز این چه شورش است...» محتشم کاشانی تا وقتی که توسط افراد و گروه‌‎های مختلف خوانده نشد، شناخته نشد.