قصه‌های مجید
-
گفت‌وگوی «آگاه» با مزدا مرادعباسی، مدرس و پژوهشگر سینما (بخش نخست):
سینماگران ماندگار ما، زیست آمیخته با کتاب داشتند
زهرا بذرافکن،خبرنگار گروه فرهنگ: سینمای ایران در دهه‌های گذشته بیش از هر چیز با قدرت روایتگری و نقش‌آفرینی در شکل‌دهی به حافظه جمعی یک ملت شناخته می‌شد؛ دورانی که پرده نقره‌ای آینه‌دار زیست فرهنگی جامعه بود و آثار ماندگارش- چه در جریان پیشگام موج نو و چه در سینمای اصیل دهه‌های ۶۰ و ۷۰- از شخصیت‌پردازی‌های دقیق، زبان قوام‌یافته و پیوند عمیق با جامعه و متن‌های معتبر زمانه جان می‌گرفتند. فیلم‌های آن روزگار نه‌تنها به اعتبار ساختار منسجم خود در یادها ماندگار شدند، بلکه زبان و زیباشناسی یک دوره تاریخی را نمایندگی کردند؛ آثاری که پس از پایان نمایش در ذهن مخاطب ته‌نشین می‌شدند و فرهنگ عمومی را غنا می‌بخشیدند.
-
روایتی صمیمی از روزگار، آثار و کلام هوشنگ مرادی‌کرمانی به بهانه سالروز تولد او
متولد کرمان مقیم قلب کودکان
زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: روستای سیرچ در دل کویر کرمان، جایی میان هرم آفتاب بیابان و خنکای باد کوهستان، نقطه آغاز زندگی هوشنگ مرادی‌کرمانی است. هنوز چند ماهی از به دنیا آمدنش نگذشته بود که مادر جوانش چشم از جهان فروبست. پدرش هم که در ژاندارمری خدمت می‌کرد، از غم دوری و بیماری به گوشه‌ای خلوت پناه برد و توان مراقبت از فرزندش را نداشت. هوشو ماند و خانه کاهگلی پدربزرگ و مادربزرگش؛ همان پیرزن مهربانی که هوشو با تمام مهر «ننه بابا» صدایش می‌کرد. روزگار با نداری می‌گذشت و هوشو مثل بقیه بچه‌های ده، از همان خردسالی کار می‌کرد و توی کوچه‌ها می‌دوید. او در مصاحبه‌هایش با خنده تعریف می‌کند که روز اول مدرسه، به جای کتاب و قلم‌نی، یک داس و بیلچه به دست شاگردهای کلاس اول دادند تا علف‌های هرز و خارهای حیاط مدرسه را درآورند.
-
«بقچه» مرادی‌کرمانی تجدید چاپ شد
کتاب دو جلدی بقچه نوشته هوشنگ مرادی‌کرمانی، برای سومین بار با جلد سخت تجدید چاپ شد.
-
وزیر ارشاد شب یلدا به دیدن مرادی‌کرمانی رفت
سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در شب یلدا به دیدار هوشنگ مرادی‌کرمانی رفت.
-
اولین ماجراجوی ادبیات جهان
زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: امروز، در آستانه ۱۹۰ سالگی ساموئل لانگهورن کلمنز، نویسنده‌ای که ما او را با نام مستعار جادویی «مارک تواین» می‌شناسیم (متولد ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵)، فرصتی است تا نگاهی دوباره بیندازیم به میراث جاودانه‌ای که او از سواحل رودخانه می‌سی‌سی‌پی تا قفسه‌های کتابخانه‌های ایران برای ما به یادگار گذاشته است. تواین صرفا یک نویسنده نیست؛ او خالق بخشی از خاطرات مشترک ماست که در قلب ادبیات کلاسیک جهان جای دارد.