ایستـاده در میـدان

با آثار و گفتاری از: محمد عرفان خانی، یوسف پورجم، محمدرضا بابایی، نصیبه سادات حسینی، علی لرستانی، مریم جهانگیر، شادی ورشوچی و وحید رجب خانی

مجازات جنایتکاران

با آثار و گفتاری از: سعید توتونکار، یوسف پورجم، محمدرضا بابایی شادی ورشوچی، محمد امامی، مریم جهانگیر جواد طلوع رضایی، سعید سپاهی، قدرت الله غلمانی، محمدباقر مشکاتی

حلقه وصل سنت حوزوی و مسئولیت رهبری

قلم و دریا

حقیقتش را بخواهید، اولین باری که تقریظ مقام رهبری بر یک کتاب را دیدم، کمی متعجب شدم. البته از خود این حرکت نه از محتوای آن. با خودم گفتم در این زمانه شلوغ و پرسرعتی که هر روز هزاران کتاب منتشر می‌شود، رهبر یک کشور چرا وقت خود را صرف خواندن و نوشتن درباره یک کتاب خاص می‌کند؟

سدهای بزرگی که شکست

روایت ایستادگی یک ملت

وقتی درباره غنی‌سازی هسته‌ای سخن می‌گوییم، بسیاری آن را صرفا یک اصطلاح فنی می‌دانند؛ چیزی مربوط به آزمایشگاه‌ها، سانتریفیوژها و مقالات علمی. اما در تجربه ایران، غنی‌سازی فراتر از این تعریف محدود است. اینجا پای سرنوشت یک ملت و آینده یک کشور در میان است؛ ملتی که تصمیم گرفت به جای تکیه بر واردات و وابستگی، راه دشوار استقلال را انتخاب کند.

هسته‌ای تعطیل شدنی نیست

با آثار و گفتاری از: جواد منصوری، مرتضی مرادی، علی انجدانی، رضا واوسری، حنیف غفاری سجاد انجم شعاع، شادی ورشوچی، مریم جهانگیر، فاطمه ارجمند، مهدی ارمغانی، مصطفی منفرد، یوسف یونسی و علی صالحی

ضرورتی غیرقابل اجتناب در عصر جدید

قاب‌های تازه هنر مقاومت

سینمای ایران پس از جنگ هشت‌ساله، به یکی از مهم‌ترین بسترهای روایت مقاومت بدل شد. قاب‌های خاکی آن سال‌ها هنوز در ذهن جمعی ما حک شده است. اما امروز، در روزگار «۱۲ روز دفاع مقدس»، ما با دنیایی تازه روبه‌رو هستیم. دنیایی که دیگر سینما یا جلد کتاب را نمی‌شناسد، بلکه گوشی موبایل و مانیتور لپ‌تاپ را به میدان آورده است. 

طرح تحول نیمه کاره

با آثار و گفتاری از : علیرضا علی احمدی، علیرضا احمدی قره زاغ، حنیف غفاری مجتبی مدنی نژاد، فاطمه ارجمند، محمدرضا بابایی، یوسف پورجم، علی موذنی، محسن سلگی، مهدی ارمغانی سعید سپاهی، مریم جهانگیر و حسین انجدانی

از بحران‌های اقتصادی تا روایت‌های فرهنگی

امید و انسجام ملی

دکتر مریم جهانگیر، آگاه مسائل فرهنگی: امید، سرمایه‌ای است که اگر در جامعه‌ای خاموش شود، حتی بزرگ‌ترین پروژه‌های عمرانی و اقتصادی نیز به بار نخواهد نشست. انسجام ملی نیز همچون رشته‌ای نامرئی است که قطعات پراکنده هویت یک ملت را به هم متصل می‌کند. در سال نخست دولت چهاردهم، فرهنگ بیش از هر حوزه دیگری در معرض آزمون امید و انسجام بود. از یک‌سو بحران‌های اقتصادی و فشار معیشتی سایه‌ای سنگین بر روح جامعه افکند و از سوی دیگر جنگ روایت‌ها، تصویر آینده را مبهم جلوه داد. در چنین شرایطی، سیاست فرهنگی دولت وظیفه‌ای خطیر بردوش داشت: تبدیل تهدیدهای بیرونی و درونی به بستری برای بازسازی سرمایه اجتماعی. پرسش محوری این است: تا چه اندازه موفق شد؟

وداع با اسلحه، هرگز

با آثار و گفتاری از احمد دستمالچیان، سید هادی سید افقهی، حنیف غفاری روح الامین سعیدی، محمدرضا بابایی، یوسف پورجم، حسین انجدانی مریم جهانگیر، فاطمه ارجمند و کژال جعفری

مرزبان بی‌نام یا دولت در سایه؟

نیرویی که «سپر» شد

مریم جهانگیر، آگاه مسائل سیاسی :   شاید باید با راننده تاکسی‌ای در بیروت چند دقیقه هم‌صحبت شوی تا ببینی تصویر حزب‌الله در ذهن مردم لبنان چقدر متناقض است.

جنگ روایت‌ها در بحران ۱۲ روزه و بازیافت چهره ایران در دیپلماسی عمومی

راهبرد «نرم‌افزاری‌کردن مقاومت»

مریم جهانگیر، آگاه مسائل فرهنگی : در جهان امروز میدان نبرد پیش از آنکه در خاک واقع شود، در افکار عمومی، در قاب تصویر و در کلمات آغاز می‌شود. حتی یک نبرد نظامی اگر در روایت جهانی بازنده باشد، در تاریخ شکست‌خورده خواهد ماند؛ چه‌بسا در حافظه ملت خود نیز. جنگ ۱۲ روزه، اگرچه در ظاهر یک تقابل نظامی محدود بود اما در سطحی ژرف‌تر، میدان نبردی تمام‌عیار در حوزه دیپلماسی عمومی، روایت رسانه‌ای و گفتمان حقوق بشر بود؛ جایی که ایران، به‌درستی دریافت که برای بقا و بروز هویت تمدنی خود باید نه‌فقط بجنگد بلکه روایت کند.

ما جنگ را فهمیده‌ایم

اینجا زندگی ادامه دارد

مریم جهانگیر:  ساعت هفت صبح است. من پشت پنجره آشپزخانه ایستاده‌ام، کتری آب‌جوش قل‌قل می‌کند، بچه‌ها خوابند و بوی نان تازه در کوچه پیچیده.

روایتی از تربیت جمعی و نسبت آن با مناسک دینی

منِ درون ما

مریم جهانگیر،  آگاه اندیشه :  از نوجوانی عادت داشتم در روزهای خاص مذهبی، کنار مادر، خاله، یا زن‌های محل به هیئت بروم. نه فقط به خاطر نذری و نوحه، بیشتر به‌خاطر آن حس بی‌واسطه‌ای که آدم را از کنج ذهن خودش بیرون می‌کشد و پرت می‌کند در دل یک جمع. جمعی که شاید زبان علم، آن را «توده» بنامد، اما من همیشه در آن فردیت‌ها را می‌دیدم.

داریم پیر می‌شویم

«آگاه» در پرونده ویژه خود به بررسی چالش‌هـای کشور پیرامون سالخوردگی جمعیت و کاهش موالید پرداخته است: با آثار و گفتاری از دکتر علی پژهان، دکتر شهـلا کاظمـــــــــی، دکتر مهــــــــــــــدی داوودی، محمدرضـا بابایی، مهدی ارمغـــــانی، فاطمه ارجمند، مریم جهانگیر، نصیبه حسینی، علی موذنی، یوسف پورجم و حسین کاظم زاده

تحلیلی بر مسئله جمعیت از منظر رهبر انقلاب اسلامی

انتخاب شخصی یا تکلیف تمدنی

مریم جهانگیر، اگاه مسائل سیاسی :  هیچ تمدنی با دستان لرزان و چشم‌های خاموش به فردا نمی‌رسد. اگر بخواهیم آینده‌ای باشکوه و مقتدر بسازیم، باید امروز را از نگاه فردا ببینیم. جمعیت، اگرچه در ظاهر یک عدد است، اما در واقع عنصری حیاتی در معادلات قدرت، پایداری فرهنگی و قوام تمدنی است. رهبر انقلاب، با نگاهی ژرف و آینده‌نگر، بارها نسبت به خطر کاهش جمعیت هشدار داده‌اند. اما آنچه در کلام ایشان برجسته است، تبدیل مسئله فرزندآوری از یک انتخاب شخصی و سبک زندگی فردی، به یک تکلیف تمدنی است؛ ضرورتی که بر شانه‌های همه ما سنگینی می‌کند.

سنگرهای خاموش گاهی از میدان‌های جنگ هم اثرگذارترند

نجف؛ سنگر خاموش در برابر استعمار

مریم جهانگیر:  نجف همیشه بیشتر از یک شهر بود. زیر سایه گنبد طلای علی (ع)، نه فقط روح‌ها، بلکه فکرها هم بیدار می‌شدند. در کوچه‌های تنگ و قدیمی‌اش، همیشه صدای قدم‌های تاریخ به گوش می‌رسید؛ اما در اوایل قرن بیستم، این صداها به غرش تبدیل شد. غرشی که از حجره‌های کوچک حوزه‌های علمیه شروع می‌شد و تا میدان‌های جنگ مقابل استعمار بریتانیا می‌رسید.