هالووین
-
وقتی معیارهای‌مان دوگانه می‌شوند
هالووین و فرهنگ خوش‌گذرانی
مینا یاری،خبرنگار گروه جامعه:تصور کنید در یکی از خیابان‌های تهران قدم می‌زنید؛ ویترین مغازه‌ها با کدوهای نارنجی، ماسک‌های ترسناک و نمادهای هالووین تزئین شده‌اند. کافه‌ها و برخی مراکز تفریحی برنامه‌های ویژه تدارک دیده‌اند و گروهی از جوانان با لباس‌ها و گریم‌های متفاوت، خود را برای یک شب متفاوت آماده و هزینه می‌کنند، عکس می‌گیرند و تصاویرشان را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند. برای بسیاری از آنها، این اتفاق صرفا یک سرگرمی است؛ اما وقتی این صحنه را در کنار برخی رفتارهای دیگر در جامعه قرار می‌دهیم، پرسشی فراتر از یک جشن و سرگرمی شکل می‌گیرد: چرا گاهی در مواجهه با مناسبت‌ها و پدیده‌های اجتماعی، معیارهای ما تا این اندازه متفاوت می‌شود؟
-
نقدی بر کارناوال‌سازی از فوبیاهای وارداتی
وقتی برای ترسیدن هم چشم‌مان به غرب است!
هالووین در ایران فقط قصه چند کدوی توخالی و صورت خون‌آلود نیست؛ ماجرای فرهنگی است که در آن صنعت سرگرمی غرب حتی شکل ترسیدن و جشن گرفتن را برای‌مان تعیین می‌کند، در حالی که دستگاه فرهنگی خودمان هنوز در جذاب کردن داشته‌هایش درمانده است.
-
چرا مناسبت‌های خارجی را این‌قدر جدی می‌گیریم؟
مرغ همسایه غازه
یکی از اتفاقات فرهنگی که در چند سال اخیر، شاهد آن هستیم این است که مناسبت‌های تقویم بین‌المللی در ایران هم به رسمیت شناخته شده و شاید حتی بهتر باشد بگوییم، این مناسبت‌ها خیلی جدی گرفته می‌شود؛ گاهی حتی جدی‌تر از کشورهایی که صاحب این مناسبت هستند. کافی است در ایام کریسمس یا هالووین و ولنتاین سری به خیابان‌های مرکزی و معروف شهر بزنید تا بدانید درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم.