-
راهبرد اداره کشور در تلاقی میدان و تدبیر
واقعیتهای یک مسیر صعبالعبور
هفته دولت همواره مجالی برای سنجش نسبت میان وعدهها و واقعیتها، ارزیابی کارنامه قوه مجریه و بازخوانی رابطه دولت و ملت بوده است. اما اهمیت این مقطع زمانی فراتر از آیینهای تقویمی مرسوم است؛ چراکه دستگاه اجرایی در شرایطی ویژه و پس از تجربه پرفرازونشیب «نبرد ۱۲ روزه»، سکان اداره کشور را تحویل گرفت و بلافاصله با تشدید تنشهای امنیتی و نبردی ترکیبی و همهجانبه روبهرو شد. این یادداشت با تکیه بر واقعیتهای میدانی و منظومه رهنمودهای حاکمیتی، به واکاوی کارنامه ماههای اخیر، آسیبشناسی زبان ارتباطی با افکار عمومی و ترسیم راهکارهای عبور از تنگناهای دوران جنگ و پساجنگ میپردازد.
-
از زبان دولت تا تجربه مردم
اعتماد چگونه ساخته میشود؟
اعتماد عمومی با سخنرانی، اطلاعیه و تکرار واژههایی مانند «مردم» و «خدمت» ساخته نمیشود. اعتماد زمانی شکل میگیرد که شهروند میان آنچه دولت درباره عملکرد خود میگوید و آنچه در زندگی روزمره تجربه میکند، فاصلهای جدی نبیند. به همین دلیل، اعتماد را نمیتوان صرفا مسئلهای ارتباطی دانست. پیش از آنکه دولت بتواند اعتماد را در زبان خود روایت کند، باید آن را در تجربه شهروندان ایجاد کرده باشد.
-
کارنامهای که باید با واقعیت، نه با شعار، سنجیده شود
هفته دولت در سایه جنگ
هفته دولت امسال با اکثر سالهای گذشته یک تفاوت اساسی دارد: این نخستین بار است که کارنامه یک دولت را در بحبوحه یک جنگ واقعی و تمامعیار ارزیابی میکنیم، نه در فضای عادی سیاستورزی داخلی. این تفاوت، معیار قضاوت را نیز باید تغییر دهد. دولتی که از همان ماههای نخست فعالیت خود، اداره کشور را در یکی از پیچیدهترین بزنگاههای تاریخ معاصر ایران بر عهده گرفت. نمیتوان با همان چارچوب همیشگی کارنامه دولتها را بررسی کرد، اما این به معنای معافیت از نقد هم نیست. دقیقا برعکس؛ در شرایط جنگی، هر تصمیم نادرست هزینهای چند برابر دارد و هر تاخیر در تصمیمگیری درست، دیرتر جبران میشود.
-
بررسی آسیب شناسانه زبان ارتباطی دولت و مردم
لسان قـوم
بگذار از اینجا شروع کنم. دولت وفاق نتوانسته آنچنان که باید پیام وفاق را به مردم برساند. انگار چیزی در اینجا کم است. آقای پزشکیان انسان صادق و صاف و سادهای است. لااقل در ظاهر پیچیدگی زیادی ندارد. فروبستگیهای جناحی و چندلایه بودنهای سیاسی را برنمیتابد. از اول هم زیر بار نرفت، حتی به اندازه خواندن یک سخنرانی از روی کاغذ یا تمرین زبان بدن بر اساس شیوهنامههای رایج دنیای سیاست.
-
-
بازمهندسی پیوند دولت و ملت در کارزار نبرد ترکیبی
از «روایت انفعال» تا «زبان اقتدار»
هفته دولت، تنها یک مناسبت تقویمی برای سیاهه کردن اقدامات و ارائه گزارشهای خشک اداری نیست؛ بلکه در منظومه حکمرانی دینی، ایستگاه تجدید عهد و ارزیابی منصفانه پیوند حاکمیت با ولینعمتان اصلی انقلاب به شمار میرود.
-
نگرشی به دو سال نخست دولت چهاردهم
وفاق با مقاومت
سال ۱۴۰۳ دولت پرافتخار و ماندگار سیزدهم با حادثه شهادت آیتالله رئیسی و همراهانش به پایان رسید و دولت چهاردهم به ریاست دکتر پزشکیان از صندوقهای رأی انتخابات آن سال برآمد و در این دو سال تحولاتی رخ داد و عملکردهایی رقم خورد؛ در واپسین روزهای سال دوم این دولت، نگاهی به زوایای آن میافکنیم.
-
هفته دولت؛ ارزیابی عملکرد، بازخوانی مطالبات و ترسیم مسیر آینده
وظیفه حفظ امید و انسجام ملی
هفته دولت، صرفا یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه فرصتی است برای بررسی عملکرد قوه مجریه از منظر حقوق عمومی و اصول قانون اساسی. بر اساس اصل ۱۱۳ قانون اساسی، رئیسجمهور عالیترین مقام رسمی کشور پس از رهبری و مسئول اجرای قانون اساسی است. این مسئولیت، ابعاد حقوقی، اداری و عمومی دارد و در شرایط جنگی و پساجنگ، اهمیت آن دوچندان میشود. بنابراین ارزیابی عملکرد دولت، یک مطالبه حقوقی از سوی شهروندان و نهادهای نظارتی است.
-
پاسخگویی و ساختن آینده در متن دشواریها
دولت، میانِ وعده و میدان
هفته دولت فرصتی است برای سنجش نسبت دولت با مردم، فاصله تصمیمها تا اجرا و میزان تبدیل وعدهها به نتیجه. دولت چهاردهم در شرایطی مسئولیت اداره کشور را بر عهده دارد که فشارهای اقتصادی، ناترازی انرژی، خشکسالی، تحریم و تجربه جنگ با آمریکا و رژیم غاصب و کودککش صهیونیستی، میدان سیاستگذاری را پیچیدهتر کرده است. در چنین وضعی، ارزیابی عملکرد دولت باید هم منصفانه باشد و هم مطالبهگر؛ نه چشم بر دشواریها ببندد و نه دشواریها را بهانهای برای تعویق خدمترسانی قرار دهد.
-
از کارنامه امروز تا اعتماد فردا
دولت ایران اسلامی
هفته دولت فقط زمان ارائه گزارش عملکرد نیست؛ فرصتی است برای اینکه دولت و مردم یکدیگر را بیتعارفتر ببینند. دولتی که در یکی از سختترین مقاطع سالهای اخیر کار خود را ادامه داده، با مشکلات انباشته اقتصادی، ناترازیها، فشارهای خارجی و در نهایت جنگ ۱۲ روزه مواجه بوده است، طبیعتا نمیتواند کارنامهای بینقص داشته باشد. اما همین شرایط سخت، اهمیت یک سوال را بیشتر میکند: دولت در این وضعیت چقدر توانسته برای مردم «اطمینان» بسازد و برای آینده «امید» ایجاد کند؟
-
آسیبشناسی ارتباطات در مدیریت بحران
چرا زبان رسمی دولت ناکارآمد است؟
در روزهای فشار، نبرد و بحران، میدان اداره کشور تنها در اتاقهای تصمیم یا پشت درهای بسته شکل نمیگیرد؛ بخش مهمی از آن در ذهن و زبان جامعه ساخته میشود. مردم، پیش از آنکه آثار یک تصمیم اقتصادی یا اجرایی را در بازار و زندگی روزانه تجربه کنند، آن را از لحن، دقت و افق کلام مسئولان میفهمند.
-
-
-
قطار وفاق، به کدام مقصد میرود؟
تلاش برای کاهش شکافها
دولت چهاردهم با شعار «وفاق ملی» در شرایطی آغاز به کار کرد که جامعه ایران با چالشهای داخلی و خارجی، فشارهای اقتصادی و تهدیدهای پیچیده امنیتی روبهروست. در چنین شرایطی، وفاق میتواند ضرورتی راهبردی برای تقویت انسجام ملی و عبور از بحرانها باشد؛ مشروط بر آنکه معنای دقیقی از آن فهم شود.
-
اقتصاد و معیشت، میدان نبرد امروز
اولویتی که بارها تکرار شد
بیش از یک دهه است که در بیانات رهبر شهید و رهبر رشید انقلاب، واژههای «اقتصاد»، «معیشت» و «مقاومت اقتصادی» با تکراری کمسابقه به گوش میرسد. این تکرار، نه از سر عادت سخنرانی، که از سر تشخیص دقیق تهدید است. جمهوری اسلامی پس از مهار چندین موج آشوب اجتماعی و عبور از جنگ نظامی تمامعیار، امروز در میدان جدیدی قرار گرفته که دشمن آن را «جنگ اقتصادی ترکیبی» نامیده است. الگویی که نقطه آغازش نه موشک، که نوسان نرخ ارز و سفره مردم است.
-
-
-
نمره حزبیها به دولت
دوران مسئولیت، سریع و در یک چشم به هم زدن تمام میشود. یادی از رهبر شهید و عزیزمان کنیم. ایشان سال ۹۲ در اولین دیدار هیات دولت یازدهم، عبور سریع فرصت خدمت به مردم را به دولت جدید گوشزد کرده و فرموده بودند: «به همه دولتهای قبلی نیز گفتم که فرصت چهار یا هشت سال مسئولیت، به سرعت میگذرد اما همین مدت محدود، شامل فرصتهای بیپایان برای خدمت به ملت است که نباید هیچکدام را از دست داد.»
-
دولت، مردم، ایران
با آثار و گفتاری از: سعید توتونکار، سعید سپاهی، مصطفی یزدان پناه، احمد صادقی، نفیسه محمدی، شادی ورشوچی، احمدی قره زاغ، سجاد میرزایی، یوسف پورجم و زهرا اکبری
-
خوانشی از شکاف خیابان و پاستور
در غیاب حقیقت
در فلسفه سیاسی، دولت تجلی اراده یک ملت برای صیانت از بقا و منافع مشترک است. اعتبار ساختار حکمرانی نیز در شیوه مواجهه آن با تهدیدهای سرنوشتساز و پیوندش با بدنه جامعه سنجیده میشود. از اینرو تحلیل وضعیت امروز ایران، بدون درک دیالکتیک میان فشار ساختاری نظام سلطه، انفعال دیوانسالاری داخلی و ایستادگی جامعه ناممکن است.
-
معاون وزیر خارجه در گفتوگوی تفصیلی با اشاره به تغییر دکترین دفاعی:
اگر لازم باشد، اقدامات پیشدستانه انجام میدهیم
معاون وزیر امور خارجه با تاکید بر آمادگی کامل جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با هرگونه سناریوی خصمانه آمریکا اعلام کرد که کشورمان در چارچوب راهبردهای جدید دفاعی و تهاجمی، در صورت لزوم دست به اقدامات پیشدستانه خواهد زد و منتظر حمله دشمن نمیماند. کاظم غریبآبادی در گفتوگوی تفصیلی خود تاکید کرد که بازگشایی تنگه هرمز تنها پس از اجرای همه تعهدات نقضشده آمریکا، از جمله خاتمه پایدار جنگ در همه جبههها، امکانپذیر است و ایران دیگر به سیاستهای کلاسیک دفاعی اکتفا نمیکند.
-
هفته دولت؛ هفته ملت
هفته دولت امسال نسبت به سالهای گذشته در موقعیت متفاوتی قرار دارد. این روزها در شرایطی فرارسید که کشور دو جنگ تحمیلی جدی را پشت سر گذاشته است و در جنگ تحمیلی ۴۰ روزه، رهبر عظیمالشان انقلاب را از دست داد و با شهادت ایشان، کشور با شرایط ویژهای روبهرو شد. همزمان با شهادت آن بزرگمرد هجمه سنگین نظامی دشمن هم آغاز شد و در ۴۰ روزی که گذشت ارکان مهم کشور خصوصا نیروهای نظامی تلاش کردند تا دشمن علاوه بر اینکه عقب رانده شد بلکه به قدرت، سرسختی و شکستناپذیری ایرانیان هم تاکید کرد.
-
جلد شماره ۶۲۳ روزنامه آگاه
شماره ششصدوبیست و سوم روزنامه آگاه منتشر شد.
-
سه اصل اساسی که هزینه بدعهدی آمریکاییها را بالا میبرد
ضرورت مرزبندی میان رقابت سیاسی و منافع ملی
جنگ و صلح دو مقوله کاملا منفک از یکدیگر نیستند؛ گاهی جنگ بخشی از فرآیند دستیابی به یک صلح عادلانه و پایدار است. از این رو، تا زمانی که حقوق حقه ملت ایران تامین و تضمین نشده است، باید با هوشیاری و اقتدار به مقاومت ادامه دهیم و همزمان در دو جبهه جنگ و صلح حرکت کنیم، به عبارتی در میدان دفاع و بازدارندگی، مقتدر و هوشیار باشیم و در عرصه دیپلماسی نیز فعال، هدفمند و عزتمندانه عمل کنیم.
-
-
-
طرح «مقابله با نفوذ» در پیچ بهارستان
طرح «مقابله با نفوذ» از جمله طرحهایی است که در روزهای اخیر به یکی از محورهای اصلی میان دولت و مجلس تبدیل شده است. این طرح با هدف مقابله با نفوذ بیگانگان در نهادها، مراکز تصمیمگیری و ساختارهای حساس کشور تدوین شده، اما دامنه شمول، ابهام در تعاریف و پیامدهای احتمالی آن، انتقاداتی را از سوی دولت، حقوقدانان و فعالان مدنی برانگیخته است.