آگاه: عبدالمجید ارفعی نهم شهریور سال ۱۳۱۸ در بندرعباس به دنیا آمد. او پژوهشگر و متخصص زبان‌های باستانی آکدی و عیلامی، عیلام‌شناس و از آخرین بازماندگان مترجم خط میخی عیلامی در جهان و از مهم‌ترین کتیبه‌خوانان ایرانی بود و برخی از لوح‌های گلی تخت جمشید با تلاش وی ترجمه شده است.
او نخستین ایرانی بود که توانست متن منشور کوروش را از زبان بابلی به فارسی ترجمه کند. زبان‌های عیلامی و آکدی کلید فهم و رمزگشایی منشور کوروش هستند. ارفعی در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی (دهه هفتاد میلادی) از روی مولاژ منشور کوروش که در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود، متن اصلی بابلی منشور را با دقت و وسواس فراوان خواند و آن را به فارسی برگرداند. قبل از او هنری راولینسون منشور کوروش را به زبان انگلیسی ترجمه کرده بود.
نقش عبدالمجید ارفعی را می‌توان به‌عنوان پل اصلی فهم منشور کوروش در دنیای معاصر و نخستین مترجم دقیق و علمی آن از زبان اصلی بابلی به فارسی دانست که زمینه پژوهش‌های بیشتر در این زمینه را فراهم ساخت. او توانست میراثی گرانبها از تاریخ ایران را زنده کند و صدای صلح و انسانیت کوروش را به جهانیان برساند. ترجمه منشور کوروش توسط او نه تنها یک دستاورد علمی، بلکه یک گام بزرگ در احیای هویت تاریخی و فرهنگی ایرانیان بود.
او در سال ۱۳۹۴ جایزه سرو ایرانی، در زمینه میراث فرهنگی را به عنوان یک عمر کوشش فرهنگی دریافت کرد. همچنین در پنجمین مراسم «تماشای خورشید» که توسط کمیسیون ملی یونسکو ایران، با مشارکت موزه ملی ایران در خرداد ۱۴۰۱ برگزار شد، نشان خورشید یونسکو به همراه نشان ایکوم (کمیته موزه‌ها در ایران) به وی اهدا شد.
بهزاد مریدی، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان فارس از خاک‌سپاری پیکر زنده‌یاد عبدالمجید ارفعی در مقبره مشاهیر جوار حافظیه خبر داد و گفت: در پی درگذشت این استاد برجسته، هماهنگی‌های لازم برای تدفین پیکر ایشان در مقبره مشاهیر حافظیه انجام شد تا آرامگاه ابدی این چهره ماندگار دانش ایران‌زمین در کنار بزرگان ادب و فرهنگ این مرز و بوم قرار گیرد.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم با صدور پیامی، درگذشت عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته زبان‌های باستانی را تسلیت گفت.
متن پیام تسلیت سیدعباس صالحی به شرح زیر است:
«درگذشت استاد عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته زبان‌های باستانی آکدی و عیلامی و از واپسین مترجمان خط میخی عیلامی در جهان، ضایعه‌ای سنگین برای جامعه علمی و میراث‌پژوهی کشور است.
استاد ارفعی از دانشمندانی بود که دانش تخصصی او صرفا در چارچوب آموزش و پژوهش محدود نماند، بلکه به صیانت و بازخوانی بخشی از کهن‌ترین لایه‌های هویت تاریخی ایران انجامید.
سال‌ها تحقیق، ترجمه و تتبع در متون باستانی، جایگاه او را در میان ایران‌شناسان و زبان‌شناسان تاریخی تثبیت کرد و نامش را با احیای متون عیلامی و تداوم دانش خوانش خط میخی در ایران پیوند زد.
اینجانب این فقدان را به جامعه علمی کشور، پژوهشگران حوزه ایران باستان، شاگردان و خانواده محترم ایشان تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای آن استاد فرهیخته، رحمت و آرامش ابدی و برای بازماندگان، صبر و بردباری خواستارم.»