آگاه: نیکول جنس، بازیگر و اینفلوئنسر اسپانیایی در واکنش به جنایت مدرسه میناب نوشت: تعداد قربانیان حمله اسرائیل–آمریکا به یک مدرسه ابتدایی در میناب جنوب ایران اکنون از ۸۵ کودک فراتر رفته است. یکی از کارکنان مدرسه میناب میگوید: ما هنوز نمیدانیم چند نفر زیر آوار هستند. برخی حتی میگویند بیش از ۱۰۰ نفر.
لئام کانینگهام، بازیگر سریال «بازی تاج و تخت» در واکنش به جنایات اسرائیل و آمریکا و کشتار کودکان دانشآموز گفت: کشتار دانشآموزان دختر دبستانی (هشت تا ۱۲ ساله) در ایران، اکنون به ۱۸۵ نفر رسیده است. هر کسی که تلاش کند این ابتذال و وقاحت بیدلیل را توجیه کند، یک روانی است.
جین فوندا، بازیگر برنده اسکار و فرزند هنری فوندا در تظاهراتی که روز گذشته در مرکز شهر لسآنجلس برگزار شد به حملات آمریکا و اسرائیل به ایران واکنش نشان داد. او در سخنرانی خود، این موضوع را با جنگ ویتنام مقایسه کرد و از آمریکاییها خواست تا به خیابانها بیایند و این جنگ را نیز متوقف کنند. ما نمیخواهیم پولمان صرف قتل کودکان خاورمیانهای شود تا میلیاردرها سود ببرند. ما خواهان مراقبتهای بهداشتی، مسکن و آموزش برای افراد شاغل در داخل کشور هستیم. جنگ علیه ایران ممنوع!
شارون استون، ستاره هالیوود، پس از آنکه هواداران ترامپ را «بیسواد» خواند، توفانی عظیم در رسانههای اجتماعی به پا کرد. ارزیابی صریح او از رأیدهندگان آمریکایی، هم انتقاد شدید و هم حمایت عمومی را در سراسر کشور برانگیخته است.
مورگان فریمن، بازیگر مشهور آمریکایی: ما کسی را در کاخ سفید داریم که ما را به سمت ویرانی هدایت میکند. شخصا نمیتوانم درک کنم که چگونه یک مجرم محکومشده میتواند رئیسجمهور شود. چطور میتوان این کار را کرد؟ آن حکم از بین رفت چون وارد کاخ سفید شد. از نظر من منطقی نیست. نمیدانم به جوانان چه بگویم جز اینکه اگر میدانید به کجا میرویم و اگر مخالفش هستید، یک روش قطعی برای تغییر مسیر کشور وجود دارد: رأی دادن.
کری کن، بازیگر سریال «The Gilded Age»، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «وزارت جنگ. شوخی نمیکردند.»
مارک رافالو، که پیشتر نیز همدلی خود را با مواضع دموکراتها نشان داده است، مقالهای درباره جرد کوشنر، یکی از مذاکرهکنندگان اصلی ترامپ با ایران، منتشر کرد و نوشت: «او فرستاده شد تا مطمئن شود ما وارد جنگ میشویم.»
پیامها و دلنوشتههای هنرمندان ایرانی
جمال شورجه، کارگردان سینما در پی شهادت رهبر انقلاب نوشت:
انالله و انا الیه راجعون یا ایتهالنفس المطمءنه ارجعی الی ربک راضیه المرضیه..... ملت شریف ایران اینجانب جمال شورجه این فقدان بزرگ را به عاشقان ولایت و به خصوص هنرمندان عاشق تسلیت عرض میکنم.
ما چشمانتظار حضرت حجت هستیم و این خسران را غمی بزرگ و امتحان الهی برای امت اسلام میدانم مطمئن باشید، ان مع العصر یُصری
رضا فیاضی نویسنده، کارگردان، بازیگر پیشکسوت تئاتر و تلویزیون که سریالهای تلویزیونی و نمایشنامههای متعدد در حوزه کودکان و نوجوانان دارد، در پی حمله وحشیانه دشمن آمریکایی صهیونیستی به مدرسه «شجره طیبه» در میناب و شهادت صدها تن از دانشآموزان بیگناه شعری را منتشر کرد. متن این شعر بدین شرح است:
دلم پردرد است و تاب این بیداد ندارد
دو دیدهام تار و امیدی به صبحِ مراد ندارد
به لطف مکر این نامردمان پست روزگار
گهر خاک ما جز خون جوانان وطن لاله ندارد
داوود فتحعلیبیگی، بازیگر و کارگردان پیشکسوت نمایشهای آیینی سنتی نیز در پی فاجعه حمله دشمن آمریکایی-صهیونیستی به مدرسهای دخترانه در میناب متنی را منتشر کرد که بدین شرح است:
«این مدعیان آزادی و حقوق بشر سالهاست که در اقصی نقاط جهان، به نام حقوق بشر، با قتلعام مردم بیدفاع و کودکان معصوم، حق نفس کشیدن را هم از آنان گرفتهاند. اگر شیطان به آدم سجده نکرد، اینها فرزندان آدم را میکشند. ننگشان باد که ننگ بشریتاند. آنان که مردم بیدفاع، بهویژه کودکان بیگناه را میکشند، انسانیت را سلاخی میکنند و بشریت را نابود میسازند. ننگتان باد، مدعیان دروغین حقوق بشر.»
محمود فرهنگ، مدیر کانون تئاتر دینی در دلنوشتهای، حضرت آیتالله خامنهای را نه تنها رهبر، بلکه پدری مهربان و هنردوست دانسته است.
در این دلنوشته آمده است: «بهنام خداوند رهبر شهید جمهوری اسلامی
به نام خداوند شهدای جنگ ۱۲ روزه
به نام خداوند کودکان شهید مظلوم میناب
به نام خداوند یاران شهید و فرماندهان سپاه، ارتش، نیروی هوایی
امروز ما، دیگر بیپدر شدیم، یتیم شدیم، آقای ما تنها یک رهبر نبود، او یک پدر بود، پدری فرزانه، صادق، وفادار، دلسوز، پدری هنردوست، هنرپرور، پدری که عاشق هنر و هنرمندان بود، پدری برای هنرمندان، پدری برای مظلومان، پدری برای تئاتر، پدری برای سینما، پدری برای ادبیات، پدری برای شعر. دوران ریاست جمهوری ایشان، هر سال بعد از جشنواره تئاتر فجر، اثری در خدمت ایشان به اجرا درمیآمد و ایشان رهنمود میدادند. ایشان در شعر، در ادبیات جهان، ادبیات ایران، ادبیات دفاع مقدس، در سینما، در تمام عرصههای مختلف هنری، صاحبنظر بودند.
حضرت آیتالله خامنهای، پدر ما هنرمندان بودند، حال، ما یتیم شدهایم، ایشان هر سال برای اعتلای فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی و آرمانهای انقلاب اسلامی و دیگر رشتههای مختلف هنری جمعهایی داشتند، امید ما بودند، در جهان کجا رهبری فرزانه سراغ دارید که به موضوع جهان اسلام احاطه داشته باشد و به مسائل فرهنگی و هنری اینقدر توجه کند؟ جلسه بگذارد و به تمام مسائل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی هنری، فلسفی، اخلاقی، انسانی و جهانی تسلط داشته باشد؟
ایشان رهبر بود، پدر بود، همراه بود، رفیق بود، دلسوز بود، سلطان محبت دلها بود. رهبر معظم انقلاب، ۳۶ سال ایران را با درایت و به سلامت از جنگهای بزرگ، کودتاها و فتنههای بزرگی که در مسیر بود؛ به سمت صلح، رشد و اعتلای ایران اسلامی کشاند.
آمریکای جنایتکار و اسرائیل کودککش در پی تجزیه ایران مقتدر هستند و امید که نابودی آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی به دست مردان رشید و سربازان قهرمان ایران در تاریخ، ثبت شود. رهبر انقلاب یک هنرمند، هنردوست، یک رهبر، یک فرمانده با صلابت، یک ولی، یک پدر دلسوز و مهربان برای شهدا بود. ایشان در هر زمینهای عالم و فقیه بودند و امروز ایشان رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران هستند.»
خیرالله تقیانیپور، کارگردان سینما و تلویزیون گفت: رهبر عزیز متعلق به همه کشور بود و اکثریت جناحهای سیاسی ایشان را قبول داشتند. ایشان با درایتشان سالها کشور را در خاورمیانه به این مرتبه رساندند. این انقلاب با بنیانگذاری روحالله خمینی پیش از رهبری ایشان وجود داشته و پس از ایشان نیز ادامه خواهد داشت.
تا زمانی که از گلدستههای مسجد صدای اللهاکبر شنیده میشود، چه در میادین اصلی شهرهای بزرگ و چه در روستاهای کوچک، این جریان ادامه خواهد داشت. ملتی که بیرق امام حسین(ع) را در جایجای کشور میبیند، هیچگاه با باطل بیعت نخواهد کرد.
مردم ایران اجازه نخواهند داد حتی ذرهای از خاک کشور مورد طمع قرار گیرد. ملت ایران در طول تاریخ، با وجود اختلافنظرهای داخلی، در برابر اجنبی همواره یکسو بودهاند. از حملات اسکندر و مغول گذشتهایم و این ایران است که همواره مانده و بالنده شده است. ابرقدرتهای جهان برای بلعیدن ایران صف کشیدهاند اما مردم چنین اجازهای نخواهند داد. در این جنگ نیز ایران پیروز خواهد شد و مردم طعم پیروزی را خواهند چشید.
هنرمند از محیط اطراف خود الهام میگیرد و اتفاقات پیرامونش را با زبان و نگاه هنری به مردم ارائه میدهد. نسل ما از کودکی با جنگ و موشکباران آشنا بوده و همانگونه که نسل قبل روحیه ایثار و دلیری را منتقل کرد، امروز نیز هنرمندان وظیفه دارند این روایت را برای نسلهای آینده بازگو کنند.
مردم ایران همواره در سختیها پیشقدم بودهاند؛ چه در سیل و زلزله، چه در دوران جنگ و چه در روزهای کرونا. این همدلی و نوعدوستی سرمایه اصلی کشور است و این جنگ نیز به پایان خواهد رسید.
مردم با هر نگاه، سلیقه، دین و مذهب پای این مملکت ایستادهاند و اجازه نخواهند داد آسیبی به کشور وارد شود. ایرانیان در بزنگاهها نشان دادهاند مرد میدان و مرد نبردند و همچنان بر این عهد خواهند ماند.
یونس آبسالان، کارگردان، نویسنده و پژوهشگر تئاتر، در پی جنایت حمله دشمن به دانشآموزان در شهرستان میناب، سوگنوشتهای را منتشر کرد.
در این نوشته آمده است: «در خروسخوان مرغ سحری، گرازی سر شقایقهای باغ پاکیزه میناب بندرعباس را میبرید و گلهگله کفتارهای صهیونی، خرناسکشان با دهانی کفآلود، ۱۱۵ گردآفرید دبستانی این گلستان را به خاک و خون نشاندند. همه باور داشتند و داریم که جهان امروز، تجمیع هیتلرهای کوچک است.
در این غم و تنهایی، دستهایم را حائل گریهام میکنم؛ از این حیوانهایی که از دنده هاری بیدار ماندهاند و کفنهایی که بر تن شهیدان بر زمین ماندهاند. شهادتتان مبارک، گلهای باغ ایران.»
امیر مشهدیعباس، نویسنده، کارگردان تئاتر کودک و نوجوان و مدیر تالار هنر، با انتشار یادداشتی در سوگ دانشآموزان و کودکان جانباخته در فاجعه حمله مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسهای در شهرستان میناب، آنان را باجراتتر از ابرقدرتها دانست.
در متن یادداشت او آمده است: «آنان که خود را حامی خانوادهها و کودکان مینامند، آنان که خود را حامی بشر میدانند، آنان که دم از حقوق بشر میزنند، چه وحشتناک، خود را به نمایش گذاشتند.
هزاران کبک سر خود را در گلولهای از برف فرو کردهاند و نمیدانند فرشتههایی از میناب، کولههایشان را برای آموختن الفبای زندگی برای کبکها به جا گذاشتند و در حال اوج گرفتن برای زیباتر شدن آسمان هستند. چقدر حقیر است زیادهخواهیهای متجاوزان و دخترکانمان چقدر باجراتتر از رهبران ابرقدرت هستند. یادشان جاودان»
سیدحسین فداییحسین، نویسنده و پژوهشگر تئاتر کودک و نوجوان، در سوگ دانشآموزان و کودکان جانباخته در فاجعه حمله به مدرسه دخترانه میناب، متنی را منتشر کرد که بدین شرح است: «کودکان سادهترین و مظلومترین افراد یک ملتاند. چه بزدلند کسانی که کودکان را هدف تیر کینه خود قرار میدهند! از داغ گلهای ناشکفته سرزمینم، دخترکان مظلوم مینابی، خون باید گریست!»
رحمان هوشیاری، هنرمند هنرهای نمایشی در واکنش به شهادت حضرت آیتالله خامنهای، رهبر انقلاب نوشت: «ضمن عرض تسلیت شهادت رهبر فرزانه و حکیم و شجاع و بصیرمان که ثلمهای عظیم و غمی جانکاه است؛ روحمان فسرده و قلوبمان ماتمکده است، لکن استمرار راه نورانی امام شهیدمان، ضرورتی انکارناپذیر است.»
سعید نجفیان، هنرمند هنرهای نمایشی نیز نوشت: «شهادت هنر مردان خداست. درود بر ملتی که رهبرش با اقتدا بر سالار شهیدان با یزیدیان بیعت نکرد و در صحنه جهاد و سنگر مبارزه به شهادت رسید و چه زیبا فرجامی، که جز شهادت زیبنده او نبود. صد حیف و صد افسوس که سایه رهبری فرزانه بر سرمان نیست. اما سوگند بر خون او که بار دیگر بر پیمان خود در ادامه راه شهدا و وحدت و انسجام بر آرمانهای آن امام شهید برای پایداری جمهوری اسلامی ایران عزیز میمانیم.»
حسین کیانی، نمایشنامهنویس، طراح، کارگردان نوشت: سیدعلی حسینیخامنهای آن ولی مسلمین و علی زمان نیز در آن دم که ماندن در محل کار و زندگی را برگزید، خوب میدانست و از شهید شدن خود آگاه بود، او به اختیار خود و خودخواسته و به امر تقدیر حق، اسماعیلوار به قربانگاه خویش پای نهاد و تن به جنگافزارهای دشمن آمریکایی _صهیونی سپرد و دهان یاوهگویان و افسانهبافان بدذات را برای همیشه، مهر سکوت سهمگین نهاد.
چنین رفتار و منش پیامبرگونهای تنها و تنها از تنها بزرگمرد انقلابی عصر سیاست نامردان پلید تروریست و تجاوزگر، برمیآمد و شایسته و بایسته او بود و نه هیچکس دیگری. تنها او بود و هست و خواهد بود که چنین صفت بارزی داشت و حیات عقیدتی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی خود را با آن پیوند داده بود. حیاتی که باید از آن به عنوان یک مکتب نام برد. سرنوشت درگذشت حماسهوارش را با سرنوشت خفتبار پدربزرگ و پدر آن مزدور بیگانهپرست ایرانستیز، آن تاجوتختخواه صهیونپروریده پهلوی مقایسه کنید تا از این قیاس عرق شرم بر پیشانی تاریخ متوهمانه شاهپرستان نادان و نااهل بنشیند.
سیدعلی خامنهای برای دفاعی جانانه و مردانه از کشور ایران در خانه خویش ماند، نه بیگانگان با خفتوخواری او را تبعید کردند، همچون رضاخان و نه از وطن گریخت و دربهدر و گوربهگور کشورهای بیگانه شد همچون محمدرضا.
پشت میز کارش نشسته بود و با کهولت سن اما دلی جوان و امیدوار به آینده روشن ایران کار میکرد. چنین است رسم زیستن و جان به جانآفرین سپردن آن عالم ربانی و فقیه روحانی، آن رجل بیمثال و دانامرد فرزانه سیاسی، آن بسیار دوراندیش که تاریخ سیاسی جهان را با نام نامی خود مزین و منور کرد. روانش همنشین پاکان و نیکان و پیر و مرادش باد.
نظر شما