آگاه: ایران اسلامی سابقه‌ای طولانی در بسیج ملی علیه تجاوزات خارجی دارد. در دوران دفاع مقدس و جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق، وحدت مردم ایران کلید پیروزی بود. مردم با کنار گذاشتن اختلافات قومی، مذهبی و سیاسی، در حمایت از نیروهای مسلح متحد شدند و این انسجام، دشمن را عقب راند. امروز نیز، در برابر جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی، این الگو تکرار می‌شود. گزاره‌های اجتماعی و سیاسی تاکید می‌کنند که وحدت و همدلی مردم، تنها راه تضمین امنیت و پیشرفت کشور است، به ویژه در مواجهه با ابزارهای اقتصادی، سیاسی و نظامی دشمنان.
در جنگ تحمیلی اخیر با رژیم صهیونیستی و آمریکا، حضور فعال مردم در فعالیت‌های دفاعی، فرهنگی و امدادی، شکاف‌های اجتماعی را کاهش داد و پیوندهای ملی را تقویت کرد. اقوام مختلف از مرزها تا پایتخت، با مشارکت در شناسایی دشمن و کمک‌های داوطلبانه، پرچم ایران را نماد تعلق ملی کردند. این وحدت نه تنها در داخل کشور، بلکه در میان ایرانیان خارج از کشور نیز مشاهده می‌شود.
رهبر شهید ایران پس از جنگ ۱۲ روزه، بر تقویت وحدت ملی تاکید موکد می‌کردند. از سوی دیگر، بررسی دیدگاه‌ها و نظرات غربی نشان می‌دهد که حملات آمریکا و اسرائیل، ایرانیان را به سمت وحدت ملی سوق داده است. حفظ وحدت مردم ایران در برابر حملات آمریکا و رژیم اسرائیل، نه تنها یک ضرورت دفاعی، بلکه یک سرمایه استراتژیک برای آینده است. همان‌طور که در دفاع مقدس و جنگ اخیر دیده شد، این انسجام می‌تواند قدرت‌های بزرگ را به زانو درآورد. با تمرکز بر ملی‌گرایی، حل اختلافات داخلی و حمایت از نیروهای مسلح، ایران می‌تواند از این بحران‌ها قوی‌تر بیرون آید. در نهایت، وحدت نه تنها مقاومت را تضمین می‌کند، بلکه پایه‌ای برای پیشرفت و استقلال پایدار فراهم می‌آورد.
در تاریخ پرفراز و نشیب ملت‌ها، هیچ پیروزی بزرگی بدون مقاومت و وحدت به دست نیامده است؛ این دو عنصر مانند دو بال پرنده‌ای هستند که بدون یکی، پرواز ممکن نیست. تجربه ملت ایران در سال‌های اخیر، به‌ویژه در جنگ ۱۲ روزه، بار دیگر این حقیقت را به جهانیان نشان داد. وقتی رژیم صهیونیستی با حمایت مستقیم آمریکا حملات غافلگیرکننده‌ای را آغاز کرد، بسیاری پیش‌بینی می‌کردند که ایران از درون چندپاره شود، گسل‌های سیاسی، قومی و اقتصادی فعال شود و جامعه فروبپاشد؛ اما آنچه رخ داد دقیقا عکس این انتظار بود.
این وحدت بود که دشمن را غافلگیر کرد و ابتکار عمل را از دستش گرفت. مقاومت بدون وحدت مانند شمشیری است که دسته‌اش شکسته باشد؛ در دفاع مقدس هشت‌ساله، در برابر فشارهای حداکثری اقتصادی و حالا در برابر تجاوز مستقیم نظامی، این مقاومت بود که دشمن را وادار به عقب‌نشینی کرد. موشک‌های بالستیک ایران، پدافند هوایی بازفعال‌شده و تاب‌آوری اجتماعی مردم، همه ریشه در یک باور مشترک داشتند: ما تسلیم نمی‌شویم. تاریخ هم گواه این حقیقت است. پیروزی نهایی نه با سلاح‌های پیشرفته، بلکه با ایمان، استقامت و همدلی به دست می‌آید. وحدت ملی کلید مقاومت پایدار است و مقاومت متحد، ضامن پیروزی حتمی. ملت ایران بارها این را ثابت کرده و خواهد کرد: هر چه فشار بیشتر، وحدت بیشتر؛ هر چه تهدید شدیدتر، مقاومت شدیدتر. آینده از آن کسانی است که تسلیم نمی‌شوند و با هم می‌مانند. ایران قوی می‌ماند، چون مردمش یکی هستند و مقاومت را انتخاب کرده‌اند؛ پیروزی نه آرزو، بلکه نتیجه طبیعی مقاومت و وحدت است.