آگاه: اسدالله امرایی در گفت‌وگویی، با تاکید بر اینکه چیزی که بیش از یک ماه است در ایران اتفاق می‌افتد، «جنگ» نیست، توضیح داد: این جنگ نیست بلکه تجاوزی است که در میانه آن‌ چیزی که به آن مذاکره یا عملیات فریب می‌گفتند، انجام شده است. مسئله این است که کشورها در حال انجام مذاکره بودند، آمریکا و اسرائیل در میان مذاکره حمله کردند. این رفتار برای بار اول هم نبود و دفعه قبل هم به همین شکل بود.
مترجم کتاب «تفنگ برادرم» با اشاره به اینکه قربانیان جنگ، کودکان معصوم هستند، ادامه داد: قربانی کودکانی هستند که از خانه به امید درس‌ خواندن به مدرسه رفتند، در مدرسه این اتفاق برای آنها افتاده است و این ممکن بود در هر مدرسه دیگری هم اتفاق بیفتد. به گفته او، این رفتار برخلاف قوانین بین‌الملل است و می‌توان برای آن جنگ تجاوزکارانه در نظر گرفته شود. هر اسمی روی آن بگذارند، نتیجه یکی است، نتیجه این است که افراد غیرنظامی کشته می‌شوند، خانه افرادی که زندگی عادی خود را می‌کنند، خراب می‌شود و کسب‌وکار آنها نابود می‌شود، همه اینها آثار جنگ تجاوزکارانه است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

خواسته‌های مشروع عمومی در دوره جنگ، امکان مطرح شدن پیدا  نمی‌کنند
امرایی با اشاره به دانش‌آموزانی که در روز نخست جنگ کشته شدند، گفت: آنها کودکانی از مناطق محروم کشور و در دورافتاده‌ترین مناطق از مرکز بودند و به خانواده‌های آنها آسیب وارد شده است. زمانی که اخبار را دنبال می‌کردم، متوجه شدم بعضی از آنها دو کودک خود را در آن حادثه از دست دادند یا ملوان‌هایی که خارج از منطقه جنگی و در کشور دیگری هدف قرار می‌گیرند، انسان‌های غیرمسلح بودند. در حمله به ناو دنا بیش از ۱۰۰ جوان از بین رفتند، انسان‌هایی که در جنگ حضور نداشتند و این مسئله دردناک بود.
مترجم «دره دراز» به تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها، مناسبت‌های فرهنگی، نشر، مطبوعات و تئاتر و سینما اشاره کرد و ادامه داد: بسیاری از خواسته‌های مشروع عمومی هم در دوره جنگ امکان مطرح شدن پیدا نمی‌کنند. امیدوارم با خاتمه این درگیری‌ها آسیب‌های کمتری به زیرساخت‌ها و زندگی مردم وارد شود و بار دیگر صلح به کشور بازگردد.
روایت داخلی همه‌چیز را بیان نمی‌کند
امرایی درباره تاثیر رخداد بزرگی مانند جنگ بر ادبیات ایران، گفت: اینها مسائلی است که بعدها درباره آن نوشته می‌شود، زیرا نویسنده و شاعر و نمایش‌نامه‌نویس و فیلم‌ساز ابعاد آن را بررسی می‌کنند و از این ماجرا متاثر می‌شوند و روایت‌های آن را خواهند گفت.
مترجم «سوگواره‌ای بر آبی دریا» در بررسی مسائلی که می‌تواند روایت‌ها را محدود کند، توضیح داد: یکی از مشکلاتی که این روزها با آن مواجه هستیم، مسئله جنگ روایت‌ها است. واقعیت این است که هر دو طرف ماجرا، روایت خود را به خورد مخاطب می‌دهند و جریان اصلی رسانه خارجی یک روایت را بیان می‌کند که روایت مسلط و همسو با متجاوزان است. او ادامه داد: بخشی هم روایت داخلی است که آن هم همه چیز را بیان نمی‌کند و در آن روایت مسلط، اثری از ویرانی خانه‌های مردم نمی‌بینید. روایت آمریکا و اسرائیل این است که اماکن نظامی هدف قرار می‌گیرد، اما می‌بینیم که دانش‌آموزان، رهگذران و کاسب‌ها کشته می‌شوند. اینها مسائل عادی است که ما می‌بینیم اما در رسانه جریان مسلط خودش را بروز نمی‌دهد. عکس مسئله هم مطرح است و وقتی نگاه می‌کنید، تمام اخبار این است که ما زدیم و دفاع کردیم و گاهی تعداد نظامیان کشته شده بیان می‌شود.
امرایی با اشاره به اینکه وظایف نظامیان، اقداماتی تعریف شده است، گفت: این وسط روایت مردم که می‌تواند روایت مستقلی باشد جایی برای بیان پیدا نمی‌کند. می‌بینید که برخی هنرمندان و نویسندگان روایتی را بیان می‌کنند و گروهی هم می‌گویند چرا باقی ساکت هستند؟ باقی ساکت نیستند، بلکه جایی برای بیان حرفشان ندارند. من به عنوان نویسنده امکان بیان حرفم را جز در این مصاحبه نداشتم، تمام دسترسی‌های من بسته است و نمی‌توانم روایت خود را بیان کنم. گمان نمی‌کنم که فرد منصفی باشد و از کشته شدن هموطن خود به هر بهانه‌ای دفاع کند.