آگاه: ماجرا از آن قرار است، تعدادی از نمایندگان مجلس طرح‌های حقوقی برای اعمال حکمرانی بر تنگه هرمز و مدیریت این آبراهه راهبردی توسط جمهوری اسلامی ایران ارائه کردند، از این‌رو هیات‌رئیسه ورود پیدا کرد و یک‌شنبه ۱۶ فروردین این طرح‌ها با حضور علی نیکزاد، نایب‌رئیس مجلس، جمعی از طراحان، کارشناسان مرکز پژوهش‌های مجلس و معاون حقوقی مجلس بررسی شد. در این جلسه ابعاد مختلف حقوقی، محیط زیستی، امنیتی و اقتصادی تنگه هرمز و زمینه‌های حقوقی برای اعمال مدیریت و حکمرانی بر این تنگه راهبردی مشابه سایر آبراهه‌ها در نقاط مختلف جهان، مورد بحث و بررسی قرار گرفت. همچنین مقرر شد کمیته‌ای با حضور طراحان و کمیسیون‌های تخصصی مرتبط مجلس تشکیل شده و در اسرع وقت طرح‌ها و متن‌های ارائه شده بررسی شود تا در نهایت یک طرح جامع حقوقی برای اعمال حکمرانی بر تنگه هرمز تدوین شده و در صحن علنی مجلس مورد بررسی و تصویب قرار گیرد.
محمدرضا رضایی‌کوچی، نماینده شهرستان‌های جهرم و خفر و رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی نیز در مراسم اربعین رهبر شهید انقلاب در شهر قطب‌آباد شهرستان جهرم جزئیات این طرح راهبردی را در پنچ محور اصلی تشریح کرد: 
۱. ممنوعیت تردد کشتی‌های متخاصم: بر اساس این طرح، عبور هرگونه نفتکش با مالکیت یا مرتبط با دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی از تنگه هرمز به صورت دائمی ممنوع خواهد بود.
۲. دریافت عوارض عبور و راهبری: برای هدایت، راهبری و ایمنی کشتی‌های عبوری از این آبراهه بین‌المللی، هزینه‌ای دریافت خواهد شد.
۳. حمایت از پول ملی: در راستای تقویت ارزش ریال، تمامی هزینه‌های دریافتی از کشتی‌های خارجی بابت خدمات راهبری و هدایت، باید منحصرا به صورت «ریال» پرداخت شود.
۴. الزام استفاده از نام «خلیج فارس»: تمامی کشتی‌های عبوری ملزم هستند در مکاتبات، اسناد و تبادلات رادیویی خود حتما از نام رسمی و تاریخی «خلیج فارس» استفاده کنند.
۵. نحوه تخصیص درآمدها: درآمدهای حاصل از اجرای این طرح به دو بخش تقسیم می‌شود؛ ۳۰ درصد از درآمدها جهت تقویت بنیه نظامی و حفظ امنیت منطقه و ۷۰ درصد باقی‌مانده جهت بهبود معیشت مردم و پیشرفت پایدار اختصاص خواهد یافت.
مدافعان طرح مذکور می‌گویند که ژئوپلیتیک جمهوری اسلامی ایران یکی از نعمت‌های خدادادی برای مردم است، برای آنکه مدیریت تنگه هرمز در جریان جنگ سبب شد ایران دست برتر و بالا را به خود اختصاص دهد. از طرفی ایران علاوه بر برخورداری از این موقعیت، توان دفاع و حفظ آن را هم دارد و چالشی که در حوزه انرژی در جنگ تحمیلی رخ داد، متفاوت از چالش در این حوزه در سال‌های ۱۹۷۳ (بحران نفتی با تحریم فروش نفت)، ۱۹۸۰ (حمله عراق به ایران) و ۱۹۹۰ (حمله عراق به کویت و جنگ خلیج فارس) است، چرا که در این جنگ‌ها بین چهار تا ۶ درصد انرژی دنیا دچار چالش شد ولی در حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان حدود ۲۰ درصد انرژی دنیا به مخاطره افتاد. این موضوع نشان می‌دهد، برگ برنده ما «تنگه هرمز» است و به همین دلیل دشمن آمریکایی تمام تلاش خود را به کار بست تا در مذاکرات اسلام‌آباد سهمی از تنگه را به دست آورد که به بن‌بست خورد. البته کشورهای حوزه خلیج فارس میزان متفاوتی از تولید نفت خود را از تنگه هرمز صادر می‌کنند. عربستان و ایران در حدود ۹۰ درصد، امارات متحده عربی ۹۹‌درصد و عراق در حدود ۹۸ درصد از تولید نفت و فرآورده‌های آن را از این تنگه صادر می‌کنند. تردد در تنگه هرمز تنها محدود به نفتکش‌های بزرگ نیست و بیش از ۵۰ درصد از داد و ستدهای بازرگانی کشورهای منطقه، از این مسیر و به‌وسیله کشتی‌های تجاری عظیم انجام می‌شوند. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که تنگه هرمز شاهراهی حیاتی برای اقتصاد نفتی جهان به شمار می‌رود و از مهم‌ترین مسیرهای تردد دریایی در جهان است. بنابراین باید دید تصمیم مجلس ایران برای تنگه هرمز به کجا خواهید انجامید. آنچه مسلم است حتی اگر دشمن، پایبندی خود را به استمرار آتش‌بس اعلام کند، مدیریت تنگه هرمز به دوره قبل از جنگ برنمی‌گردد.