آگاه: جناب ترامپ، بیاییم منطقی و بی‌طرف این طرح شما را قبل از اقدام بررسی کنیم. موافقی؟
 شما همان تکاوران دریایی که با ناو لینکلن پا به فرار گذاشتند را مجددا دعوت به جنگ کردی. واقعا از این لشکر شکست‌خورده چه برآید؟
 ایران در سواحل جنوب مهیای یک نبرد سخت و ترکیبی است. قایقرانان خشمگین قایق‌های تندرو در انتظار شما هستند و گمانم جنگ شکل واقعی به خود خواهد گرفت.
 لطفا فیلم عملیات والفجر ۸ را ببینید بلکه باورتان شود اینجا ما گرگیم و شما گله سرگردان در دریا. تصور کنید، نیمه‌شب دریا به شکل نیل درآمده، در یک سو، یاران موسی کلیم‌الله و در سوی دیگر، فرعون با تجهیرات مدرن، اما نیروهای درمانده.
لذا، اگر آتش‌بس نقض شود، نقشه جنگ هم عوض خواهد شد. هیچ می‌دانید نزدیک به ۸۰ درصد کشتی‌های در محاصره دریایی متعلق به چین، این نئوابرقدرت است؟ وای که اگر پای چین، این مدعی جدید اویل‌تراست و یکی از عوامل اصلی پشت پرده این جنگ، به میدان کشیده شود. نبرد دو ابرقدرت چه صحنه‌ای خواهد شد.
یعنی آمریکا چند نفر بزرگ‌تر عاقل ندارد که جلوی این رئیس‌جمهور دون‌کیشوت را بگیرد تا وضع از اینکه هست، بدتر نشود؟ سوم اردیبهشت چه خواهد شد؟
بگذریم. از فراز دریایی گذر می‌کنم که بیشتر شبیه آتش زیر خاکستر است و امواج با نگرانی سمت ساحل می‌روند.
واقعا چرا ترامپ قصد دارد با طرح احمقانه محاصره دریایی پای تنگه‌های دیگر را وسط بکشد؛ تنگه باب‌المندب و حتی کانال سوئز. هنوز غول باب‌المندب از درون مثلث پرمعمای برمودای دریای سرخ بیرون نیامده. یمن، چریک‌های گمنام و موشک‌های با برد بیش از دو هزار کیلومتری ایران.
چرا هشدار سرلشکر عبدالهی، فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم را جدی نمی‌گیرید؟
«در صورت ادامه محاصره دریایی ایران، اجازه هیچ صادرات و وارداتی را از خلیج فارس، دریای عمان و حتی دریای سرخ نخواهیم داد.» لااقل این بار باور کنید که ایرانی قدرتمند در مقابل شماست.
بستن کانال سوئز خیلی آسان‌تر از تنگه هرمز است؛ کانالی باریک که با انفجار و غرق شدن یک کشتی مسدود خواهد شد. واقعا جنگ به چه سمتی می‌رود؟
دلم نمی‌آید دریا را رها کنم. امواج مرا به سمت جزیره سیری می‌برد. چه شبی، چه سکوتی دارد این جزیره مظلوم با آسمانی پردود. چرا ترامپ از پشت به این جزیره خنجر زده؟ خواهم نوشت.
نصرت‌الله محمودزاده
حماسه نگار جنگ رمضان