۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۱:۳۴
کد مطلب: ۲۱٬۹۵۰

مدارس، حضوری یا مجازی؟

امیر اسماعیلی _ سردبیر

وضعیت پیش آمده در جنگ تحمیلی سوم متاسفانه مدارس را به سمت غیرحضوری شدن پیش برد. آموزش حضوری، نه یک انتخاب ساده، بلکه ضرورتی برای تداوم فعالیت آموزشی بود. در دنیای امروز که فناوری و آموزش مجازی به سرعت پیشرفت کرده، برخی تصور می‌کنند کلاس آنلاین می‌تواند جایگزین کاملی برای مدرسه فیزیکی باشد؛ اما واقعیت‌های علمی، روان‌شناختی و اجتماعی نشان می‌دهد که این جایگزینی ناکافی و حتی مضر است.

آگاه: مدرسه حضوری، محیطی زنده برای یادگیری مهارت‌های اجتماعی است. کودکان در تعامل مستقیم با هم‌سالان و معلمان، همدلی، مدیریت تعارض، کار تیمی و ارتباط غیرکلامی را می‌آموزند. این مهارت‌ها در محیط مجازی به شدت محدود می‌شوند. مطالعات متعدد پس از همه‌گیری کرونا نشان داد که دانش‌آموزانی که طولانی‌مدت آموزش آنلاین داشتند، افزایش قابل توجهی در اضطراب، افسردگی و مشکلات رفتاری نشان دادند. مدرسه حضوری فضایی امن برای رشد شخصیت و هویت اجتماعی فراهم می‌کند.
یادگیری حضوری چندحسی است: معلم می‌تواند مستقیما واکنش دانش‌آموز را ببیند، آزمایشگاه و کار عملی انجام دهد، تخته هوشمند یا مدل‌های فیزیکی استفاده کند و بلافاصله بازخورد بدهد. در آموزش مجازی، حواس‌پرتی (گوشی، بازی، محیط خانه) بسیار بیشتر است و کیفیت تعامل آموزشی به طور متوسط پایین‌تر گزارش شده است. معلمان نیز در محیط حضوری بهتر می‌توانند دانش‌آموزان ضعیف یا با نیازهای خاص را شناسایی و حمایت کنند.
فعالیت روزانه مدرسه (بیدار شدن به موقع، آماده شدن، حضور در کلاس، فعالیت بدنی) به کودکان نظم و مسئولیت‌پذیری می‌آموزد. بسیاری از والدین در دوران کرونا با مشکل کمبود تمرکز و تنبلی تحصیلی مواجه شدند. علاوه بر این، فعالیت بدنی در زنگ‌های تفریح، ورزش و حتی راه‌ رفتن بین کلاس‌ها برای سلامت جسمی و ذهنی ضروری است. کاهش این فعالیت‌ها منجر به مشکلات چاقی، ضعف بینایی و کاهش انرژی شده است. آموزش مجازی برای همه خانواده‌ها امکان‌پذیر نیست. دانش‌آموزان مناطق محروم، بدون اینترنت پرسرعت، دستگاه مناسب یا فضای آرام خانه، بیشترین آسیب را می‌بینند. مدرسه حضوری تا حدی این شکاف را پر می‌کند و همه را در یک محیط نسبتا برابر قرار می‌دهد. معلمان و مشاوران مدرسه نیز نقش مهمی در شناسایی و کمک به دانش‌آموزان آسیب‌پذیر دارند که در فضای مجازی بسیار سخت‌تر است.
معلم حضوری فقط منتقل‌کننده دانش نیست؛ الگوی رفتاری، انگیزشی و اخلاقی است. تاثیر شخصیتی معلم در محیط فیزیکی بسیار قوی‌تر از صفحه نمایش است. بسیاری از دانش‌آموزان موفقیت خود را مدیون معلمان خاصی هستند که در خاطره‌شان زنده مانده‌اند. آموزش مجازی ابزاری مفید برای تکمیل آموزش مانند کلاس‌های تقویتی، پروژه‌ها یا شرایط خاص مانند مشکلات امنیتی یا بیماری است، اما نمی‌تواند و نباید جایگزین اصلی شود. برنامه‌ریزی آموزشی کشور باید اولویت را به مدارس حضوری بدهد: بهبود زیرساخت‌ها، تهویه و فضای کلاس‌ها، آموزش معلمان برای استفاده ترکیبی هوشمندانه و ایجاد انعطاف فقط در موارد ضروری. سرمایه‌گذاری روی مدارس حضوری، سرمایه‌گذاری روی آینده نسل بعدی و سلامت اجتماعی جامعه است.
کشورهایی که سریع‌تر به آموزش حضوری بازگشتند، نتایج بهتری در عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش‌آموزان ثبت کردند. بهتر است به جای کلی‌گویی و برنامه نداشتن برای آموزش حضوری، با رعایت ملاحظات امنیتی و پروتکل‌های حفاظتی، فکری برای بازگشایی مدارس و آموزش حضوری کرد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.