آگاه: آتش‌بس بهانه بود، اصل نظام نشانه‌گذاری شده بود؛ ۹ اسفند همان سال بار دیگر دست‌هایشان را روی ماشه قرار دادند و با ترور و شهادت حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (ره) از خطوط قرمز ایرانی‌ها عبور کردند. علاوه بر «آقای شهید ایران» تعداد دیگری از چهره‌های شاخص نظامی و سیاسی هم به جمع یاران شهیدشان پیوستند. هرچند فرمانده کل قوا آن روزها در میان دولت و ملت ـ بخوانید در رأس حاکمیت ـ حضور فیزیکی نداشت، اما دلاورمردان نیروهای مسلح هیچ کم نگذاشتند و سریع پاسخ کوبنده‌ای به تجاوزگری‌های آمریکا و رژیم آپارتاید اسرائیل داده شد. در این بین باید به نقش‌آفرینی خلبانانی اشاره کرد که با شجاعت تمام، پایگاه‌های آمریکا را در منطقه هدف قرار دادند.
نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بر اساس اصل دفاع از تمامیت ارضی کشور، مبادرت به پاسخگویی کرد، در همین راستا دو فروند جنگنده سوخو ۲۴ در تاریخ ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ (دوم مارس ۲۰۲۶) برای انجام ماموریت رزمی به‌سوی پایگاه نظامی دشمن مستقر در کشور قطر عزیمت کرد که با وجود موفقیت اولیه در انجام وظایف، متاسفانه به ‌هنگام بازگشت، به ‌علت اصابت پدافند دشمن، خلبانان ایجکت کردند. یکی از چهار خلبان جنگنده‌های مذکور به درجه رفیع شهادت نایل شد و پیکر او (خلبان مجید کاظمی) پس از ماه‌ها دوری، جمعه ۹ مرداد ۱۴۰۵ در مراسمی باشکوه در مصلای نماز جمعه شهر شیراز همزمان با نماز جمعه در حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع) تشییع و در قطعه شهدای سومین جنگ تحمیلی گلزار شهدای شیراز به خاک سپرده شد.
اواخر خرداد دریادار حبیب‌الله سیاری، معاون هماهنگ‌کننده ارتش در گفت‌وگویی تلویزیونی با بیان اینکه جنگنده‌های اف ۵ و اف ۴ پس از اجرای عملیات علیه پایگاه‌های آمریکایی در منطقه به ایران بازگشتند، اما هنوز از سرنوشت خلبانان سوخو ۲۴ اطلاعی در دست نداریم، گفته بود: این خلبانان کاری مشابه و حتی بزرگ‌تر از کار شهید عباس دوران در دوران جنگ تحمیلی کرده‌اند.
حال و با گذشت زمان، پرونده سه خلبان دیگر در صدر اخبار قرار گرفته است. ماجرا از آن قرار است که ۲۴ مرداد سردار سیدمحمد باقرزاده، فرمانده کمیته جست‌وجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح به رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ برای پیگیری وضعیت خلبانان ایرانی اسیر در قطر نامه‌ای نوشت و اعلام کرد: «برابر اطلاعات به‌ دست‌ آمده سه خلبان دیگر حادثه مورد اشاره، خلبانان جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران به‌روشیان به‌طور زنده توسط نیروهای قطری به ‌اسارت گرفته شده‌اند که متاسفانه از آن تاریخ تاکنون دولت قطر با وجود سپری شدن ۶ ماه به‌ خلاف همه قوانین و مقررات بین‌المللی از جمله کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو در خصوص ضرورت مراعات حقوق اسرای جنگی، حقوق مسلم این اسرا را نادیده گرفته و نقض نموده است و با وجود همه تلاش‌های دیپلماتیک و پیگیری‌های به‌ عمل‌ آمده، اجازه دیدار و مصاحبه و تماس اسرا با خانواده‌ها و مسئولان پیگیری‌کننده را نداده است که این امر ذیل فصول مربوط به جنایات جنگی مورد توجه و رسیدگی است.»
بر این اساس یادآور می‌شود، مواد ۷۰ و ۷۸ کنوانسیون سوم ژنو به‌صراحت اشعار می‌دارد: اسرا باید بتوانند اخبار اسارت خود را به خانواده‌های‌شان و بخش مرکزی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ اطلاع دهند. اسرا حق دارند شکایات و درخواست‌های خود را به نمایندگان نیروهای حمایت‌کننده از جمله نمایندگان کمیته بین‌المللی صلیب سرخ که از اردوگاه‌های آنان بازدید می‌کنند، ارجاع دهند یا خود به‌طور مستقیم یا از طریق نمایندگان خود گفت‌وگو و مذاکره کنند. اسرای جنگی که با استناد به نظر پزشک دارای بیماری شدید یا مجروحیت هستند، باید به‌طور مستقیم به کشور متبوع خود اعزام شوند.
کمیته جست‌وجوی مفقودین ستادکل نیروهای مسلح مراتب نگرانی شدید خود را از وضعیت خلبانان اسیر در قطر ابراز می‌دارد و از آن مقام عالی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ درخواست مؤکد دارد، در راستای ماموریت‌های بشردوستانه و همکاری‌های دوجانبه، هرچه سریع‌تر با خلبانان ایرانی در قطر مصاحبه کند و وضعیت سلامت این افراد را به جمهوری اسلامی ایران اطلاع دهد و شرایط را برای آزادی سریع این افراد مهیا کند.
متن نامه در رسانه‌ها بازتاب پیدا کرد، به گونه‌ای که قطری‌ها موضوع را از پایه و اساس رد کردند؛ تکذیب مقامات قطری بی‌پاسخ نماند و باز سردار باقرزاده روز گذشته با رد اظهارات سخنگوی وزارت خارجه قطر، گفت: «دولت قطر به جای تکذیب مسئله و ایجاد محدودیت در مسیر حقیقت‌یابی، اجازه دهد تا تیم کارشناسی و حقیقت‌یاب نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به قطر عزیمت کند.»
او در عین حال گفت: «تیمی متشکل از کارشناسان زبده نیروی هوایی کشورمان چندین ماه است که در انتظار ورود به قطر و بررسی میدانی هستند اما با کارشکنی‌های پیاپی و دفع‌الوقت مسئولان قطری، تاکنون زمینه بازگشت خلبانان شجاع ما به کشور فراهم نشده است. این مقام ارشد در نیروهای مسلح بار دیگر بر نقش صلیب سرخ در پیگیری فوری موضوع تاکید کرد و از اینکه تاکنون دولت کویت نیز در اقدامی مشابه نسبت به اطلاع‌رسانی از سرنوشت چهار ایرانی اسیر شده توسط کویت طفره می‌رود، هشدار داد.»
بالاخره نمی‌توان انفعال کشورهای منطقه در قبال دو جنگ تحمیلی اخیر علیه ایران را نادیده گرفت. آنها به عنوان همسایگان ما، به ارتش تروریست آمریکا اجازه دادند تا از خاک کشورشان به «جمهوری اسلامی» حمله کنند. در همان دوره، اقدام متقابل توسط سربازان فرمانده کل قوا در نیروهای مسلح صورت گرفت و باز اگر بخواهند آغازگر تجاوزی تازه باشند با برگ‌های جدید از سوی ایران مواجه می‌شوند، چنانچه ۲۵ مرداد ستادکل نیروهای مسلح در بیانیه‌ای آورد: «با قدردانی از اراده پولادین و عزم راسخ و استوار ملت نستوه، صبور و مبعوث‌شده ایران اسلامی به آنان اطمینان می‌دهد که تا شکست کامل دشمنان آمریکایی- صهیونیستی در منطقه و احقاق حق ملت قهرمان ایران و تسلیم دشمن، از خواست مشروع مردم و مطالبات رهبر عزیزمان، در برابر آمریکای متجاوز کوتاه نخواهد آمد.» پس آنان (کشورهای منطقه) پی برده‌اند نمی‌توانند چشم‌بسته به خواسته‌های دونالد ترامپ و نتانیاهوی جنایتکار چراغ سبز نشان دهند و به عبارتی حسابی ماست خود را کیسه کرده‌اند. این نشان می‌دهد، «میدان» همچنان بیدار است و تمامی تحرکات و اقدامات دشمن را با دقت و تیزبینی رصد می‌کند.
هرچند نباید به نهادهای بین‌المللی نیز دل خوش کرد اما با این حال، مسئولان، پیگیر آخرین وضعیت خلبان ایرانی از سوی مراجع ذی‌ربط خواهند بود و بر همین اساس، نامه مذکور (نامه سردار باقرزاده) بر پیگیری از مسیر صلیب سرخ تاکید دارد. اکنون صلیب سرخ می‌تواند یکی از بازیگران این پرونده باشد. به همین دلیل، درخواست ایران از صلیب سرخ فقط یک درخواست بشردوستانه نیست بلکه می‌تواند به یک سازوکار راستی‌آزمایی برای حل یک موضوع اصلی میان دو کشور تبدیل شود. باید نظاره‌گر بود و دید صلیب سرخ چگونه عمل خواهد کرد و در کجای تاریخ خواهد ایستاد؟ آیا در عمل پیگیر وضعیت خلبانان ایرانی می‌شود یا ترجیح می‌دهد زیر بلیت آمریکا ادامه حیات دهد! آنچه مشخص است، ایران به صورت جدی موضوع خلبانان را که در شرایط بحرانی (جنگ) پای دفاع از منافع ملی ایستادند، پیگیری می‌کند.