آگاه: بر اساس گزارش روزنامه عبری‌زبان هاآرتص به نقل از منابع آگاه، روابط گرم و صمیمانه گذشته میان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو به شدت رو به تیرگی نهاده و تعاملات دوجانبه دچار تنش‌های جدی شده است. بخش عمده‌ای از این اختلافات به نحوه مدیریت پرونده نوار غزه و طرح‌های یک‌جانبه واشنگتن مربوط می‌شود. گزارش‌ها حاکی از آن است که شورای به اصطلاح «صلح» که برآمده از طرح ترامپ برای غزه بود و با مانورهای تبلیغاتی گسترده به عنوان یک دستاورد دیپلماتیک برجسته می‌شد، عملا با بن‌بست مواجه شده و هیچ نتیجه ملموسی نداشته است. این در حالی است که تشدید اختلافات میان مقامات صهیونیست و این شورا باعث شده تا محافل نظامی و غیرنظامی تل‌آویو از هرگونه همکاری رسمی با آن سر باز زنند. در همین حال، آمار و ارقام ارائه‌شده از سوی شبکه ۱۲ تلویزیون رژیم صهیونیستی، عمق نارضایتی‌های داخلی از عملکرد نتانیاهو را برملا کرده است. مسئولیت شکست: ۸۳ درصد از ساکنان اراضی اشغالی، نتانیاهو را مقصر اصلی شکست امنیتی و اطلاعاتی در جریان عملیات طوفان‌الاقصی می‌دانند.کاهش مقبولیت: اکثریت قاطع نظرسنجی‌ شوندگان خواستار کناره‌گیری نتانیاهو و حضور نامزدی دیگر در سمت نخست‌وزیری هستند.پیشتازی اپوزیسیون: داده‌های نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده تقدم جریان رقیب و احزاب مخالف نتانیاهو در صورت برگزاری انتخابات پیش ‌از موعد است.این موج نارضایتی با حملات تند چهره‌های سیاسی نیز همراه شده است. نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین این رژیم، با انتقاد شدید از عملکرد نتانیاهو اعلام کرد که وی برای شانه خالی کردن از مسئولیت مستقیم شکست هفت اکتبر، به روش‌هایی نظیر «دروغ‌پراکنی» و «دشمن‌سازی از نیروهای امنیتی» متوسل شده است.

تاکتیک شانه خالی کردن و سراب واشنگتن
بررسی همزمان گزارش هاآرتص و نظرسنجی‌های داخلی در اراضی اشغالی، حاکی از پیچیده‌تر شدن معادله بقای سیاسی نتانیاهو است. تحلیل این وضعیت از دو زاویه ساختاری و تاکتیکی قابل تبیین است:

۱. تنش در تاکتیک؛ وحدت در اهداف خصمانه
افشاگری هاآرتص درباره سردی روابط ترامپ و نتانیاهو ناشی از عدم اتخاذ یک راهبرد خروج (Exit Strategy) روشن از سوی تل‌آویو در جنگ غزه است. ترامپ که همواره به دنبال نمایش دستاوردهای سریع دیپلماتیک برای مانورهای تبلیغاتی خود است، عدم دستیابی «شورای صلح» به نتایج ملموس را ناشی از کارشکنی‌ها و ساختار قطبی‌شده کابینه نتانیاهو می‌داند. با این حال، نباید فراموش کرد که این دست تنش‌ها ماهیت تاکتیکی دارند؛ چرا که شالوده اصلی سیاست‌های جنگ‌طلبانه و اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی در منطقه، همواره با هماهنگی و پشتیبانی مستقیم کاخ سفید تدوین و اجرا می‌شود.

۲. بن‌بست مشروعیت در داخل
اذعان شبکه ۱۲ به مسئولیت ۸۳ درصدی نتانیاهو در شکست هفت اکتبر و پیشتازی رقبا، نشان‌دهنده تعمیق شکاف اجتماع-حاکمیت در اراضی اشغالی است. اظهارات اخیر نفتالی بنت نیز ابعاد جدیدی از این بحران را فاش می‌کند؛ نتانیاهو برای نجات خود، ساختار امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی را هدف قرار داده تا بار مسئولیت سنگین این شکست تاریخی را به دوش نهادهای اطلاعاتی بیندازد. این راهبرد نه تنها به ترمیم چهره او کمک نکرده، بلکه باعث فرسایش اعتماد عمومی و تقابل ناپیوسته میان نهادهای نظامی و سیاسی شده است.

نتیجه‌گیری
بنیامین نتانیاهو هم‌اکنون در میان دو لبه یک قیچی قرار گرفته است: از یک سو با افکار عمومی خشمگین و نهادهای نظامی تمردکننده در داخل مواجه است و از سوی دیگر با بی‌حوصلگی و فشارهای دیپلماتیک حامیان آمریکایی خود روبه‌روست. تداوم این وضعیت، احتمال فروپاشی ائتلاف حاکم و کشانده شدن اراضی اشغالی به سمت یک بحران سیاسی تازه را بیش از هر زمان دیگری تقویت کرده است.