آگاه: در همین راستا این کشور پهناور حدود هفت ماه است که به طور جدی وارد یک نبرد آخرالزمانی شده است. ۴۰ روز آن به هجمههای سنگین نظامی و روانی گذشت که دشمن خونخوار نتوانست به اهداف پلیدش دست یابد. از روز آتشبس تا امروز در قالبهای مختلف اعم از محاصره نظامی، هجمههای سنگین تبلیغاتی، فشارهای شدید اقتصادی و... سعی کرده است به نوعی مقاومت ما را درهم بشکند که موفق نبوده است. اینجاست که بسیاری رمز اصلی این تابآوری را انسجام داخلی میدانند.
اینجا یک مقوله برای جلوگیری از ضربه زدن به این انسجام مطرح میشود و آن، صاحبان تریبون، نخبگان سیاسی، مسئولان سیاسی سابق و فعلی هستند. شاید مسئولان، در صدر مخاطبان این هشدارند. هشداری که امروز بیش از هر زمان و دورهای در عمر انقلاب اسلامی باید مورد توجه ویژه قرار گیرد.
نباید فراموش کنیم که در اندیشه رهبر شهید نیز، انسجام اجتماعی نه انتخابی تاکتیکی، بلکه از پایههای حکمرانی بود. سرمایه اجتماعی اگر خدشهدار شود، اعتماد عمومی و کارآمدی نیز فرسوده میشوند. هشدار درباره اینکه ملتی که از داشتهها و تواناییهای خود غافل شود، «تحقیر خواهد شد» و «آماده تسلیم» میشود، بیش از آنکه دعوت به نادیده گرفتن ضعفها باشد، هشداری درباره خودکمبینی ملی و از دست دادن اعتماد به تواناییهای خویش است.
اینجاست که اهمیت یک جمله از زبان یک شخصیت مشهور خودش را نشان میدهد. اینکه در شرایط جنگی چگونه باید حرف زد و بر اساس چه اسلوبی باید حرکت کرد بحث مفصلی است که در این مقال نمیگنجد اما حداقل باید بر این نکته تاکید کرد که ما باید بر منافع ملی در زمان جنگ تاکید کنیم و بهواسطه اغراضی مثل دیده شدن یا تسویه حساب سیاسی به راحتی از جیب منافع ملی خرج نکنیم. انسجام اجتماعی را باید سرمایهای راهبردی برای امنیت و اقتدار ملی دانست؛ سرمایهای که بیش از دستور و تبلیغ، از مسیر اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی شکل میگیرد. انسجام مطلوب، جامعهای ساکت و یکدست نیست؛ جامعهای است که با وجود تفاوتها، بر سر اصول و منافع مشترک میایستد و اختلافهای خود را در مسیر اصلاح و پیشرفت، مدیریت میکند نه اینکه بر مدار آن اختلافها حرکت کند یا بر آنها اصرار بورزد. البته که تودههای مردمی همیشه در مدار وحدت و انسجام حرکت کردند ولی گاهی اوقات نخبگان و خواص با آدرس غلط در بحبوحه حملات روانی و نظامی دشمن مسیر حرکت کشور را دچار اختلال میکنند.
مرور منافع ملی شاید برای برخی سیاسیون از اوجب واجبات است.
۱۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۲:۲۰
کد مطلب: ۲۵٬۱۲۲
جمهوری اسلامی ایران، کشوری است با متنی چندلایه و بزرگ. اقتصاد، امنیت، عدالت، معیشت، استقلال و آینده جوانان، هر یک تکهای از این حقیقت متکثرند. کارشناس امنیت، تهدید را میبیند؛ اقتصاددان، شاخصهای تورم را؛ کارگر، سفرهای را که از نوسانات کلان آسیب دیده و جوان، چشماندازی را که در پی معنای آن است. هیچکدام هم لزوما دروغ نمیگویند، اما هیچکدام نیز همه معنای «ایران» نیستند. خطا آنجاست که زاویه دید محدود خود را به جای کل واقعیت بنشانیم.
نظر شما