آگاه: در چنین شرایطی، نتانیاهو در هفته‌های اخیر که منتهی به انتخابات کنست است، مجددا تمرکز خود را به سمت ایران چرخانده است؛ از سفر محرمانه به ابوظبی و ادعای از سرگیری برنامه هسته‌ای ایران، تا حادثه پرواز فلای دبی و تلاش برای ربط دادن آن به تهران و در نهایت هشدار درباره نشانه‌های حمله ایران پیش از انتخابات کنست. این اقدامات این پرسش را مطرح می‌کند که آیا نتانیاهو در حال مدیریت یک تهدید واقعی است یا با دامن زدن به تنش، در پی بقای سیاسی و فرار از سرنوشت قضایی خود است. این نمایش‌های امنیتی که نتانیاهو به راه انداخته، بیش از آنکه برآمده از یک ارزیابی نظامی دقیق باشد، واکنشی کلاسیک از یک سیاستمدار در بن‌بست است که برای گریز از محاکمه و شکست در پارلمان، به دکترین ناامنی مستمر روی آورده است. او با پیوند زدن هر رویداد منطقه‌ای به تهران، سعی دارد صهیونیست‌ها را در وضعیتی از ترس وجودی نگه دارد تا شاید بتواند صفوف از هم گسیخته ائتلاف راست‌گرایانش را در آخرین لحظات حول محور امنیت ملی بازسازی کند؛ غافل از اینکه این تنش‌زایی عامدانه، خود به یکی از عوامل تشدید فرسایش بازدارندگی ادعایی اسرائیل بدل شده است. انتخابات کنست قرار است ۲۷ اکتبر برگزار شود. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد ائتلاف حاکم به رهبری نتانیاهو تنها حدود ۵۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی را به دست می‌آورد، در حالی که اردوگاه مخالفان با حدود ۵۵ کرسی پیشتاز است. هیچ‌کدام از دو طرف به‌تنهایی اکثریت ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل دولت را ندارند. در شاخص مناسب ‌بودن برای نخست‌وزیری، گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش، با ۴۷ درصد در برابر ۴۱ درصد از نتانیاهو جلوتر است.همزمان، محاکمه نتانیاهو در سه پرونده فساد ادامه دارد. اتهام‌ها شامل رشوه، کلاهبرداری و خیانت در امانت است. اگر او در پرونده رشوه محکوم شود، با مجازات تا ۱۰ سال زندان روبه‌رو خواهد بود. پس از آغاز جنگ با ایران در فوریه ۲۰۲۶ و اعلام وضعیت اضطراری، جلسات دادگاه به‌طور موقت متوقف شد، اما پس از آن وکلای نتانیاهو بارها به بهانه دستور کار امنیتی، درخواست تعویق دادگاه را کردند. در نهایت، مرحله شهادت خود نتانیاهو پس از چندین جلسه در ژوئن ۲۰۲۶ پایان یافت و او در آخرین سخنانش دادستان‌ها را به آزار سیاسی متهم کرد. همین پرونده‌هاست که به گفته منتقدان، انگیزه اصلی او برای ماجراجویی نظامی و سیاسی است.

سفر محرمانه به امارات و ادعای هسته‌ای
یکی از مهم‌ترین تحولات، سفر محرمانه نتانیاهو در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ به ابوظبی و دیدار با محمد بن زاید، رئیس امارات است. این سفر تنها یک ماه پیش از انتخابات و در شرایطی انجام شد که گزارش‌هایی درباره هشدارهای امارات پیش از هفت اکتبر ۲۰۲۳ جنجال تازه‌ای در اسرائیل به پا کرده بود.
بر اساس گزارش‌ها، نتانیاهو در این دیدار اطلاعات تازه‌ای درباره برنامه هسته‌ای ایران ارائه داد. او مدعی شد که ایران فعالیت‌های هسته‌ای خود را از سر گرفته و بخشی از سانتریفیوژها را به تاسیسات زیرزمینی کوه کلنگ منتقل کرده است. به گفته منابع، او این اطلاعات را به گونه‌ای ارائه کرد که نشان دهد ایران در آستانه یک جهش هسته‌ای است. در این نشست، علاوه بر مقامات ارشد رژیم صهیونیستی، نمایندگانی از چند کشور عربی نیز حضور داشتند. گزارش‌ها از حضور مقاماتی از عربستان، قطر، اردن و برخی کشورهای عربی بدون رابطه دیپلماتیک با اسرائیل، خبر می‌دهند. محور اصلی گفت‌وگوها هماهنگی امنیتی و بررسی سناریوهای حمله در کوتاه‌مدت بوده است. نتانیاهو در این جلسه مدعی شد ارزیابی اسرائیل این است که ایران ممکن است طی هفته‌های آینده دست به حمله بزند.

حادثه پرواز فلای دبی
در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، پرواز FZ۱۰۷۳ شرکت فلای دبی در مسیر دبی به تل‌آویو دچار حادثه شد. بر اساس روایت‌های مطرح شده، صهیونیست‌ها مدعی هستند که در میانه پرواز، کمک‌خلبان به خلبان هندی، سمیت ماچچار، حمله کرد و او را به شدت مجروح ساخت. خلبان با وجود جراحت توانست در کابین را باز کند و مسافران و خدمه، فرد مهاجم را مهار کردند. هواپیما ابتدا کد ۷۷۰۰ و سپس کد ۷۵۰۰ را مخابره کرد و در نهایت در فرودگاه تبوک عربستان به سلامت فرود آمد. اما پس از مطرح شدن این روایت، مجموعه‌ای از سوالات و ابهامات از سوی کارشناسان مطرح شد که همچنان بی‌پاسخ مانده است.
نتانیاهو در مصاحبه با فاکس نیوز گفت خیلی زود است که بگوییم ایران در این حادثه دست داشته است، اما بلافاصله افزود: پنهان نیست که ایران می‌خواهد به اسرائیلی‌ها در خارج حمله کند. این اظهارات نیمه‌مبهم، زمینه را برای ربط دادن حادثه به ایران فراهم کرد. از سوی دیگر، برخی تحلیلگران، نتانیاهو و امارات را متهم کردند که این حادثه را به عنوان یک عملیات پرچم دروغین طراحی کرده‌اند تا بهانه‌ای برای آغاز دور جدیدی از درگیری‌ها علیه تهران ایجاد شود. دنی سیترینوویچ، پژوهشگر مسائل ایران در موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، هشدار داد که ربط دادن این حادثه به ایران می‌تواند به یک پیشگویی خودمحقق‌ شونده، تبدیل شده و به محاسبات اشتباه خطرناک و بازی با آتش منجر شود.

ادعای نشانه‌های حمله ایران قبل از انتخابات
نتانیاهو در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، در یک پیام ویدیویی که در یک پایگاه هوایی نظامی ضبط شده بود، مدعی شد: ما نشانه‌هایی در اختیار داریم که نشان می‌دهد دشمنان‌مان پیش از انتخابات قصد حمله به ما را دارند. او همچنین هشدار داد اگر ایران اشتباه کند و به ما حمله کند، با ضربه‌ای غیرقابل تصور روبه‌رو خواهد شد.
این اظهارات با واکنش تند مخالفان روبه‌رو شد. یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، نتانیاهو را به هراس‌افکنی متهم کرد و گفت: او هر هشدار پیش از هفت اکتبر را نادیده گرفت و حالا ۲۸ روز قبل از انتخابات ناگهان مشغول هراس‌افکنی است. گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که برخی مقامات ارتش اسرائیل از این اظهارات ابراز شگفتی کرده و گفته‌اند اطلاعات مشخصی که انتخابات را به تشدید تنش‌ها مرتبط کند، وجود ندارد. یک مسئول اسرائیلی نیز ادعای وجود تهدید ملموس را تکذیب کرد.

بستر جنگ ۲۰۲۶
این تحولات در خلأ رخ نمی‌دهد. از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی تجاوز گسترده‌ای را علیه ایران آغاز کردند. حدود ۲۰۰ جنگنده اسرائیلی در حملات به غرب و مرکز ایران مشارکت داشتند. ایران نیز در قالب عملیات وعده صادق ۴ پاسخ داد و موشک‌ها و پهپادهایش اهدافی در اراضی اشغالی و پایگاه‌های آمریکا در قطر، امارات و بحرین را هدف قرار دادند. لازم به ذکر است که در رابطه با تنش‌ها میان ایران و رژیم صهیونیستی، نخست‌وزیر این رژیم همچنین در سوم سپتامبر اعلام کرد که سرنگونی حکومت ایران به هدف اصلی و قابل دسترس اسرائیل تبدیل شده است. تصویری که از این مجموعه گزارش‌ها به دست می‌آید، یک الگوی آشناست: نخست‌وزیری که در آستانه شکست انتخاباتی و محکومیت قضایی قرار دارد، با دامن زدن به تهدید ایران، هم توجه افکار عمومی را از بحران‌های داخلی منحرف می‌کند، هم خود را تنها تضمین‌کننده امنیت رژیم صهیونیستی معرفی می‌کند و هم در صورت شکست، بهانه‌ای برای وضعیت اضطراری و تعویق انتخابات در دست دارد. ایهود باراک، نخست‌وزیر اسبق رژیم صهیونیستی، او را حیوانی گرفتار در تله توصیف کرده و هشدار داده که ممکن است چند روز قبل از انتخابات جبهه جدیدی باز کند. به عقیده کارشناسان عربی، عبری و غربی، خطر اصلی اینجاست که مرز میان امنیت ملی اسرائیل و بقای سیاسی شخصی نتانیاهو به‌شدت مخدوش شده است. وقتی چنین مرزی از بین برود، یک حادثه کوچک مانند آنچه در پرواز فلای دبی رخ داد می‌تواند به بهانه‌ای برای جنگی بزرگ تبدیل شود که هیچ‌کس توان کنترل پیامدهای آن را ندارد.