آگاه: از این کلام آن مرد بزرگ و شهید جاودانه وام می‌گیریم و به این موضوع می‌پردازیم که کشور ما در طول یک سال و نیم گذشته دو جنگ فراگیر، یک اغتشاش داخلی و از همه بالاتر و مهم‌تر شهادت رهبر عزیز خودش را به چشم دیده است. در کنار همه این موارد مسائل و مشکلات اقتصادی و معیشتی هم عمق جدی و ابعاد تازه‌ای پیدا کرده است. در همه این صحنه‌ها و با وجود تمام مسائل و مشکلات آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آید صحنه‌های فداکاری، جانفشانی، حضور در صحنه و ایستادگی‌هایی است که در برخی از عرصه‌ها نه تنها به روزهای جنگ هشت ساله شباهت دارد، بلکه در حوزه‌ها و عرصه‌هایی بالاتر و متمایزتر است. این صحنه‌های تکرار نشدنی و کم‌نظیر و این روایت‌های فتح و ظفر در شرایط جنگ ترکیبی دشمن باید به بهترین نحو و با کارآمدترین ابزار به تصویر کشیده و در تاریخ ماندگار شود. این قطعات و این روایت‌ها باید به‌واسطه رسانه و با زبان‌های مختلف دنیا به مخاطب عرضه شود. در داستانی مثل ماجرای ماکان نصیری پسر بچه هفت ساله مینابی که در نخستین دقایق حمله آمریکا و اسرائیل به مدرسه شجره طیبه میناب به شهادت رسید و از بقایای پیکرش هیچ چیز پیدا نشد و حتی برخی دانش‌آموزان دیگر این مدرسه که بعدتر اعلام شد شرایطی مانند ماکان داشتند، می‌توان در حجم بالایی به تولید روایت‌هایی پرداخت که علاوه بر بیان مظلومیت ما در جنگ با خونخوارترین انسان‌های روی کره زمین؛ نشان‌دهنده عظمت و اقتدار ما هم باشد. حالا سوال اینجاست که لوازم این روایت‌پردازی آوینی‌گونه چیست و چه مقدماتی نیاز دارد؟
۱: توجه به زیربنای معرفتی و جهان‌بینی: برای ارائه یک روایت‌پردازی آوینی‌گونه، فلسفه روایت از هر چیز مهم‌تر است. باید روایت صورت گرفته از اتفاقات اخیر از پایه‌های غایی و آخرالزمانی برخوردار باشد و عشق در برابر استراتژی‌های خشک و نظریه‌های مادی اولویت پیدا کند.
۲: تاکید روی ابزارهای بیانی و ادبیات روایی: زبان شاعرانه و حماسی، استفاده از واژگان و سبک‌های فاخر، به کارگیری مولفه‌های معنوی و عرفانی، تمسک به عبارت‌های دلنشین و آرامش‌بخش باید جزو عناصر اصلی اینگونه روایت‌گری قرار گیرد.
۳: اولویت دادن به تکنیک‌های بصری: مدل کارها و تولیدات سیدمرتضی آوینی منحصر به فرد بود، به‌گونه‌ای که چشمان مخاطب را محو خود می‌کرد. او در ترکیب موسیقی و متن و تصویر بسیار هنرمندانه کار می‌کرد و راوی قصه به خوبی حضورش احساس می‌شد. برای تولید در مورد اتفاقات دو جنگ اخیر و رویدادهای قبل و پس از آن باید یک سبک بصری و هنری منحصر به فرد ارائه کنیم تا کارهای جاودانه در اذهان عمومی بماند و به بهترین شکل موجب افزایش روحیه و اعتماد به نفس ملی شود.