آگاه: با توجه به سخنان رئیس نهاد قانون‌گذاری کشور که یادی از وزرای شهید دفاع کرد برآن شدیم تا نگاهی مختصر به شناسنامه و رزومه آنها در دوران تصدی وزارت دفاع بیندازیم.

نابغه نظامی؛ از وزارت تا نمایندگی مجلس
مصطفی چمران؛ پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷، پس از ۲۳ سال دوری از وطن به ایران بازگشت. او به پیشنهاد شورای انقلاب و به فرمان امام خمینی(ره) در آبان ۱۳۵۸ به وزارت دفاع منصوب شد، وی برنامه‌هایی را برای دگرگونی و اصلاح در ارتش پی‌ریزی کرد که یکی از مهم‌ترین آنها توجه به صنایع و تحقیقات دفاعی بود. او که سابقه حضور در مجلس را هم داشت در اردیبهشت ۱۳۶۰ در آزادسازی سوسنگرد و تپه‌های الله‌اکبر شرکت داشت و پس از فتح ارتفاعات الله‌اکبر، چمران طرح تسخیر دهلاویه را به کمک رزمندگان ستاد جنگ‌های نامنظم به مرحله اجرا درآورد و در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن در جبهه سوسنگرد ـ دهلاویه به شهادت رسید و در بهشت زهرا(س) به خاک سپرده شد.

فکوری؛ شهید راه دفاع و خدمت

جواد فکوری؛ پس از پیروزی انقلاب، فرماندهی پایگاه دوم شکاری تبریز و فرماندهی منطقه هوایی مهرآباد را برعهده داشت. معاون عملیات نیروی هوایی هم در کارنامه او دیده می‌شود و به علت جدیت و پشتکاری که در مسئولیت‌هایش از خود نشان داد در هفتم خرداد ۱۳۵۹ به سمت فرماندهی نیروی هوایی منصوب شد. 
او در بیستم شهریور همین سال به عنوان وزیر دفاع به کابینه شهید رجایی راه یافت و در شامگاه هفتم مهر ۱۳۶۰ زمانی که به منظور دیدار و ارائه گزارش به فرماندهی کل قوا امام خمینی (ره) از منطقه عملیاتی به تهران باز می‌گشت، در اثر سانحه سقوط سی ۱۳۰ در کهریزک شهید شد.

سرهنگ ارتش در وزارت دفاع

موسی نامجو؛ سرهنگ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در دولت شهید رجایی به‌عنوان وزیر دفاع فعالیت می‌کرد. او در فاصله سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ فرمانده دانشکده افسری نیروی زمینی بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سیدموسی به اتفاق شهید محمد منتظری، شهید کلاهدوز و تعدادی دیگر از دوستانش اقدام به تاسیس سپاه پاسداران کرد. در ضمن او موسس دانشگاه افسری امام علی(ع) نیز بود. شهید موسی نامجو در روز هفت مهر ۱۳۶۰ هنگامی که به همراه جمعی از فرماندهان قصد رجعت به تهران برای ارائه گزارش خدمت امام خمینی (ره) داشتند، دچار سانحه شدند و هواپیمای ایشان در نزدیکی کهریزک سقوط کرد.

شمخانی؛ از وزارت تا شعام

علی شمخانی؛ او که از یادگاران دفاع مقدس هشت ساله شناخته می‌شود در سال ۷۶ و با به روی کار آمدن دولت هفتم به ریاست سیدمحمد خاتمی به مدت هشت سال تصدی وزارت دفاع و پشتیانی نیروهای مسلح را برعهده گرفت. 
وی نزدیک به ۱۰ سال با حکم روسای جمهور پیشین (حسن روحانی و شهید رئیسی) دبیر شورای عالی امنیت ملی بود و پس از آن به عنوان مشاور سیاسی رهبر شهید انقلاب منصوب شد؛ در جنگ ۱۲ روزه به‌رغم آنکه از سوی دشمن متجاوز ترور شد اما جان سالم به در برد و با حکم رئیس‌جمهور، دبیر شورای عالی دفاع شد. 
شمخانی اولین وزیر ایرانی بود که به‌دلیل نقش برجسته‌ای که در طراحی و اجرای سیاست تنش‌زدایی و توسعه روابط با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به عهده داشت، بالاترین نشان دولتی (مدال عبدالعزیز) را از پادشاه عربستان سعودی دریافت کرد. سرانجام ۹ اسفند در حالی که در جلسه شورای دفاع بود همراه با فرمانده کل سپاه، رئیس ستادکل نیروهای مسلح، رئیس دفتر نظامی رهبر شهید با حمله رژیم آمریکا و اسرائیل به کشورمان به جمع یاران شهیدش پیوست.

تاکید شهید نصیرزاده بر توان آفندی و پدافندی

عزیز نصیرزاده؛ او از سال ۱۴۰۳ توسط مسعود پزشکیان به عنوان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح به مجلس معرفی شد و توانست رای بالایی را کسب کند. وی پیش از این از شهریور ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران و در سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ فرمانده نیروی هوایی ارتش بود. یکی از ویژگی‌های برجسته نگاه دفاعی شهید نصیرزاده، تاکید همزمان بر توان آفندی و پدافندی بود. این شهید معتقد بود که توسعه قدرت موشکی، هرچند اهمیت فراوانی دارد اما بدون تقویت پدافند هوایی، جنگ الکترونیک و فناوری‌های سایبری نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای آینده باشد. او ۹ اسفند سال گذشته و در جریان حمله آمریکا و رژیم صهیونی به بیت رهبری به شهادت رسید.