۲۷ آبان ۱۴۰۵ - ۲۲:۴۵
کد مطلب: ۲۷٬۱۴۱

 انتخابات اخیر در آمریکا و سرزمین‌های اشغالی را نباید صرفا رویدادی سیاسی قلمداد کرد، بلکه باید آن را قطعه‌ای از پازل شکست سیاست‌های ضد ایرانی واشنگتن و تل‌آویو دانست. نتیجه این انتخابات، شکستی تاریخی و تمام‌عیار برای ترامپ و نتانیاهو به‌عنوان نمادهای شرایط موجود بود.

آگاه: شکستی که نشان داد چرا روسای جمهور سابق آمریکا مایل به جنگ تمام‌عیار مستقیم با ایران نبوده‌اند. ساکنین سرزمین‌های اشغالی نیز ادامه کار نتانیاهو را نه‌تنها ضرری برای ثبات و معیشت و اقتصاد خود می‌دانند، بلکه در گامی فراتر ادامه کار او و شرکایش را ضربه‌ای مهلک به صهیونیسم و آموزه‌های صهیونی-یهودی قلمداد می‌کنند. این نتایج، اعتراف اجتماعی روشنی به شکست سیاست‌های جنگی علیه ایران است. در آمریکا آنچنان که تریتا پارسی در توئیتی کوتاه اعتراف کرد، بیش از آنکه پیروزی دموکرات‌ها باشد، پیروزی ایران بود و البته توبیخ ترامپ و دستور کار او توسط خود آمریکایی‌ها. هزینه‌های بالای زندگی ناشی از جنگ با ایران از عوامل اصلی این شکست بود.
ترامپ و به‌ویژه نتانیاهو خود را در آستانه اتمام فرصت می‌بینند و هر اقدامی از سوی آنها برای تغییر شرایط و صحنه به نفع خودشان قابل تصور است. ترامپ رها کردن صحنه را به نفع خود نمی‌داند و تحولات ۹‌ماهه اخیر را به سود بلوک غیرغربی، قدرت‌گیری ایران، منتفع شدن چین و فرصت تنفسی به روسیه در برابر ناتو می‌داند. با این حال، ترامپ به اندازه نتانیاهو عجله ندارد. همین موضوع، نتانیاهو را نگران کرده است. اسرائیل از هر روشی برای تسریع تصمیمات چکشی آمریکا استفاده می‌کند. به عبارتی اگرچه نتانیاهو با هر سیاست ضد ایرانی از جمله استراتژی «دیوار آهنین» و حضور ناوهای جنگی آمریکا در منطقه موافق است، اما گذر زمان را به نفع خود نمی‌داند و معتقد است هر اقدام سنگینی علیه ایران باید هرچه زودتر انجام شود تا بلکه دریچه‌هایی برای رهایی او در عرصه داخلی فراهم آورد.
تبعات شکست ترامپ و نتانیاهو به سیاست‌های آمریکا و اسرائیل محدود نخواهد شد، بلکه به روشنی می‌تواند در طراحی‌های پکن و مسکو نیز تاثیرگذار باشد. واقعیت اینکه چین و روسیه به‌عنوان ارکان بلوک شرق، با وجود دشواری‌های ناشی از جنگ در خلیج فارس و کمبود انرژی، از این تحولات منتفع شده‌اند. چین ناگزیر به نقش‌آفرینی فعال در منطقه خلیج فارس است؛ زیرا امنیت انرژی و ثبات مسیرهای دریایی برای واردات نفت و گاز این کشور حیاتی است. بیش از ۸۰ درصد صادرات دریایی نفت ایران به چین می‌رود و هرگونه اختلال گسترده در تنگه هرمز مستقیما اقتصاد پکن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به همان میزان روابط پرحجم اقتصادی و تجاری با کشورهای عربی دارد. به همین دلیل، چین پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، دیپلماسی شاتل خود را تشدید کرد. از سوی دیگر، کشورهای عربی خلیج فارس نیز به دلیل عدم حفاظت موثر آمریکا از آنها در طول جنگ و آسیب‌پذیری تاسیسات انرژی‌شان، بیش از پیش مایل به تنوع‌بخشی به پایه‌های امنیتی خود هستند و به همکاری‌های اقتصادی و دیپلماتیک با چین (و تا حدی روسیه) روی آورده‌اند تا وابستگی مطلق به واشنگتن را کاهش دهند. روسیه نیز شراکت استراتژیک خود با ایران را تعمیق بخشیده است. به گزارش چتم‌هاوس در اوایل آبان ۱۴۰۵، جنگ آمریکا و اسرائیل به‌طور بنیادی نگاه تهران به روسیه را تغییر داده است. پیش از این، برخی در ایران مسکو را شریکی غیرقابل ‌اعتماد می‌دانستند که بیشتر از حمایت تهران منتفع می‌شد، اما اکنون روسیه به‌عنوان شریک مهم برای تضمین بقای نظامی ایران، بازسازی پس از جنگ و بازدارندگی بلندمدت دیده می‌شود. این تغییر نگاه با برگزاری سه نشست عالی‌رتبه تنها در مهر ۱۴۰۵، از جمله دیدار پزشکیان با پوتین و سفر لاوروف به تهران، تقویت شد. لاوروف در این سفر، حمایت مسکو از «علت عادلانه» ایران را اعلام کرد. منظور از «علت عادلانه» این است که مسکو، مبارزه ایران در برابر «تهاجم غیرقانونی» آمریکا و اسرائیل را مشروع و دفاعی می‌داند؛ مشابه روایت خود روسیه از جنگ اوکراین که آن را دفاع از حاکمیت و امنیت ملی در برابر فشار خارجی قلمداد می‌کند. تجارت دوجانبه ایران و روسیه بیش از ۱۰ درصد رشد کرده. حتی گزارش‌های تاییدنشده‌ای از اشتراک‌گذاری اطلاعات ماهواره‌ای روسیه برای دقت حملات ایران حکایت دارد.
ایران به‌عنوان رأس محور مقاومت، عزم خود را برای ایستادگی و مقابله با هر طراحی آمریکا و اسرائیل جزم کرده و معتقد است واشنگتن مجبور است به خواست‌های تهران تن دهد. به عبارتی ایران تصمیم گرفته با مقاومت تمام‌عیار در مقابل آمریکا بایستد، به‌خصوص که نشانه‌های موفقیت ایران و شکست آمریکا بروز کرده است. نتایج انتخابات، عربستان، امارات و دیگر کشورها را به این نتیجه رسانده که ایران شکست‌ناپذیر است و باید در مقابل ایران با انعطاف بیشتری به طراحی سیاست‌های خود بپردازند تا حداقل خود را از آسیب جنگ بعدی دور نگه دارند. انتخابات همچنین امید فوق‌العاده‌ای به محور مقاومت تزریق کرده است: ایران تحت هیچ شرایطی از مقاومت دست برنمی‌دارد. انصارالله یمن به‌عنوان متحد ایران سر برآورده و گروه‌های مقاومت عراقی حاضر به خلع سلاح نیستند. در لبنان نیز سیاست‌های ضد حزب‌الله نتوانسته نتیجه مطلوبی برای مخالفان ایران به همراه داشته باشد. َرباید به شدت مراقب بود. آمریکا و اسرائیل به اهداف نظامی خود نرسیده‌اند، در انتخابات شکست خورده‌اند و ایران برای استمرار این مسیر و دستیابی به پیروزی نهایی مصمم است. چین با دیپلماسی شاتل و خرید نفت و روسیه با حمایت اطلاعاتی و منافع انرژی، فضای مانور محور مقاومت را گسترش داده‌اند، زیرا جنگ اخیر را ضربه‌ای راهبردی به هیمنه آمریکا در عرصه بین‌المللی و حداقل در منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا می‌دانند. دشمنان ایران بارها از اصل غافلگیری بهره‌مند شده‌اند و توانسته‌اند با وارد کردن ضربت سنگین اولیه دستاوردهای تاکتیکی به دست بیاورند و پس از تنگ شدن عرصه به سوی مذاکره روی آورند ایران باید این دو رکن را از دشمن بگیرد به این معنی که اولا غافلگیر نشود ثانیا این تصور را برای دشمن از بین ببرد که هر زمان اراده کند می‌تواند مذاکره را به عنوان مسیر فرار در مقابل خود باز کند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.