آگاه: از ویرانیهای گسترده در غزه تا آسیبهای ناشی از ویرانی و جنگ در مدرسه شجره طیبه میناب، پیامی واحد وجود دارد: کودکان این جغرافیا، بزرگترین قربانیان بیرحمانه سیاستهای جهانی آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند. از کوچههای ویرانشده غزه و نیمکتهای خونین مدرسه میناب گرفته تا سالهای طولانی جنگ، فقر و محرومیت در افغانستان، بچههای این جغرافیا هنوز هم سنگینترین تاوان منازعات نظامی و محاسبات قدرتهای بزرگ را میدهند؛ کودکانی که سهمشان از دنیا به جای کتاب و بازی، ترس، دلتنگی و حسرت شده است.
مدرسه در تمام فرهنگها، ادیان و قوانین شناختهشده دنیا پناهگاه مقدس یادگیری و امنیت است و وقتی کلاس درس به صحنه داغ و اندوه خانوادهها تبدیل میشود، دیگر نمیتوان با زبان خشک و دیپلماتیک از امنیت نسل آینده سخن گفت. برای آنان، کودکی نه با بازی و خنده که با صدای ممتد پهپادهایی که بر فراز چادرها میچرخند، غرش جنگندههایی که آسمان را میشکافند و شلیک سنگین توپخانه و انفجارهایی گره خورده است که خواب را از چشمانشان میرباید. شبهای کودکان فلسطینی با هراس از حمله دژخیمان صهیونیستی به صبح میرسد و روزهایشان در جستوجوی آب، غذا، دارو و پناهگاهی امن میگذرد؛ آنان که هر بار با شنیدن صدای انفجار، به جای آنکه در آغوش خانواده احساس امنیت کنند، از ترس به گوشهای پناه میبرند.
نقض حقوق کودکان در غزه بهشدت و به شکلی فاجعهبار ادامه دارد؛ روز جهانی کودک در سال جاری در حالی فرا میرسد که کودکان فلسطینی هدف آشکاری برای جنایتهای رژیم صهیونیستی هستند؛ بیش از ۱۷ هزار کودک اهل غزه در حالی به شهادت رسیدند که بدنهای کوچکشان در معرض انواع سلاحهای کشنده از جمله بمب، موشک و دیگر اشکال وحشتناک خشونت قرار گرفت؛ پیکرهای تکهتکهشده کودکان غزه از زیر آوار بیرون کشیده میشوند؛ آنها در صورت زنده ماندن باید پیکر اعضای خانواده خود را از زیر آوارها خارج کنند؛ کودکان غزه در وحشت و ویرانی روانی غیرقابل تصوری زندگی میکنند.
در روزی که جهان از لبخند کودکان و رؤیاهای رنگارنگشان سخن میگوید، جنایات اشغالگران صهیونیستی در غزه، هزاران کودک را پیش از آنکه فرصت زندگی بیابند، به کام مرگ کشانده است؛ برخی با پیکرهای زخمی و خونین از زیر آوار بیرون کشیده شده یا از تخت بیمارستان سر برآوردهاند و گروهی دیگر، در سکوتی سنگین، با کابوس مرگ عزیزانشان در گرسنگی و آوارگی روزگاری سخت میگذرانند. (۱) در روایت پزشکان حاضر در غزه، تصویر دردناکی از شمار بالای مجروحان، کمبود دارو و تجهیزات و دشواری انجام جراحیهای پیچیده دیده میشود. بیمارستانهایی که از حملات و تخریبها آسیب دیدهاند، با کمبود سوخت، تجهیزات و محدودیت دسترسی به ملزومات درمانی ناچارند در شرایطی دشوار به مداوای کودکان مجروح ادامه دهند. مدتها ست که بمبها در غزه برای کودکان لالایی میخوانند و کودکان این منطقه تحت محاصره زیر فشار بمبارانهای مستمر رژیم صهیونیستی به چیزی جز بقا نمیتوانند بیندیشند؛ وضعیت کودکان در غزه در پی جنگ بیش از ۴۰۰ روزه رژیم صهیونیستی علیه این منطقه تحت محاصره در مسیر وخامت روزافزون حرکت میکند و غزه اکنون به گورستان کودکان تبدیل شده است.
سازمان پزشکان بدون مرز در گزارشی درباره خدمات درمانی کودکان اعلام کرده است که از ژانویه تا پایان آوریل ۲۰۲۶ (دی ۱۴۰۴ تا اوایل اردیبهشت)، در بخش ترومای بیمارستان ناصر ۱۹۶ کودک زیر ۱۵ سال پذیرش شدهاند؛ کودکانی که حدود ۲۰ درصد از مجموع ۹۶۶ بیمار مجروح این بخش را تشکیل میدادند. ۶۶ نفر از آنان، یعنی حدود یکسوم، کمتر از پنج سال داشتند. در کلینیک این سازمان در شهر غزه نیز ۱۱۳ کودک برای درمان پذیرش شدهاند که بنا بر گزارش این نهاد، نزدیک به ۹۶ درصد آنان بر اثر انفجارهای ناشی از بمباران یا تیراندازی مجروح شده بودند. لبنان و یمن نیز از این فاجعه انسانی بیبهره نماندهاند.
بر اساس گزارش یونیسف، از اکتبر ۲۰۲۳ بیش از ۳۱۶ کودک در لبنان جان باخته و یکهزار و ۴۵۰ کودک مجروح شدهاند و در مرگبارترین دوره درگیریها بهطور متوسط روزانه بیش از سه کودک شهید میشدند. در یمن، حملات هوایی آمریکا در مارس ۲۰۲۵ به استان صعده به شهادت دستکم دو کودک ۶ و هشتساله منجر شد و حملات رژیم صهیونی به صنعا و استان جوف در سپتامبر ۲۰۲۵ پنج کودک را به شهادت رساند و
۳۱ کودک دیگر را زخمی کرد. سازمان «نجات کودکان» نیز گزارش داد در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۰۳ کودک در یمن شهید و ۲۴۶ کودک مجروح شدهاند.
در ایران نیز حمله به مدرسه ابتدایی «شجره طیبه» در میناب استان هرمزگان در نخستین روز جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، دهها دانشآموز را به کام مرگ کشاند. دادستانی میناب شمار جانباختگان را ۱۵۶ نفر اعلام کرد که ۱۲۰ نفر آنان کودک بودند و وزیر بهداشت ایران از شهادت ۲۱۰ کودک و مجروح شدن یکهزار و ۵۱۰ کودک از آغاز حملات خبر داد. یونیسف نیز اعلام کرد طی ۱۰ روز نخست تشدید درگیریها بیش از یکهزار و ۱۰۰ کودک در کشورهای مختلف شهید یا مجروح شدهاند که ۲۰۰ مورد شهادت به ایران مربوط بوده است. (۲) در این میان، ایران با وجود فشارها و تهاجمات، همواره اقتدار و استحکام خود را در عرصههای نظامی، اقتصادی و علمی ثابت کرده است. میناب و دیگر نقاطی که تحت تاثیر اخبار جنگ قرار گرفتهاند، در دسترس برنامههای بازسازی و حمایتهای مردمی و دولتی هستند و ساختن دوباره مدرسهها، خانهها و آینده کودکان، از اولویتهای قطعی دولت جمهوری اسلامی ایران به شمار میرود.
در نهایت، صلح زمانی معنا مییابد که صدای خنده کودکان در مدارس، جایگزین صدای انفجارها شود؛ چرا که هر کودک از دست رفته، گامی به عقب در مسیر تکامل انسانیت است. بنابراین، بازگرداندن امنیت به محیطهای آموزشی در مناطق بحرانزده، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت اخلاقی و حقوقی برای حفظ بقای نسلهای آینده است.
منابع:
۱- ایرنا ۲۹ آبان ۱۴۰۵
۲- سایت دولت
۱ آذر ۱۴۰۵ - ۲۳:۵۲
کد مطلب: ۲۷٬۲۴۲
علی معروفیآرانی، پژوهشگر حوزه صهیونیسم و یهودیت:از کوچههای ویرانشده غزه که آخرین رد پای خنده کودکان در میان آوارها گم شده، تا نیمکتهای خونین مدرسهای در میناب که حالا تنها شاهد سکوت تلخ فقدان است؛ جغرافیای رنج، پیوندی ناگسستنی میان غزه و ایران یافته است. منازعات نظامی و محاسبات ژئوپلیتیک قدرتهای بزرگ، هزینهای غیرقابل جبران بر عهده بیگناهترین اعضای جوامع گذاشته است.
نظر شما