سیمین دانشور
-
معمای نیمقرن اجتناب از جهان داستانی جلال آلاحمد
تندیسهای لال و صداهای گریزان
زهرا بذر افکن- خبرنگار گروه فرهنگ: تقویم فرهنگ در میانه شهریور با نام مردی گره میخورد که بیش از هر نویسنده دیگری در تاریخ معاصر ما، میدان مناقشه، شیفتگی و خصومت بوده است. هجدهم شهریور، سالروز درگذشت جلال آلاحمد در انزوای بارانی اسالم، همواره مجالی تکراری برای یادبودهای این شخصیت بوده. در همین بازه زمانی اخبار پایان نگارش فیلمنامه و ورود رمان «مدیر مدرسه» به مرحله پیشتولید در مرکز سیمافیلم منتشر شد. در وهله نخست، شاید این خبر پاسخی دیرهنگام به دههها حسرت ناشی از پیوند نخوردن ادبیات جدی با سینما تلقی شود؛ اما انتشار آن با برخی سوءظنها و هشدارهای جدی روبهرو بود.
-
بازشناسی جلال آلاحمد در آینه «رسالات»
کتاب «رسالات»، تازهترین اثر درباره جلال آلاحمد که به کوشش خواهرزادهاش، محمدحسین دانایی در انتشارات همرخ منتشر شده، مجموعهای دست اول از اسناد تاریخی است که گامی نو برای شناخت واقعی این نویسنده سرشناس به شمار میرود.
-
روایتی از زیست و میراث سیمین دانشور؛ بانوی نخستینها و پیشگوی امید
میخواهم امیدوار باشم
شاید تقدیر چنین بود که تولدش در نخستین سحرگاهان قرن چهاردهم خورشیدی گویی با خصلت پیشگویی گره بخورد؛ قرنی که برای ایران و ایرانی، لبریز از تلاطم و حوادث پیشبینیناپذیر بود و در میان این حجم از غوغا، حضور جانی صاحب شهود الزامی مینمود تا گویی از ورای پردههای زمان، فردا را به تماشا بنشیند و روایتگر ناگفتهها باشد. سخن از سیمین دانشور است؛ بانویی که نامش در شناسنامه فرهنگی این مرزوبوم با واژه «نخستین» پیوندی دیرینه دارد و با ایستادن در صف اول تاریخ، جسورانه راهی نو را برای تماشای جهان گشود و به اسوهای ماندگار در ادبیات بدل شد.
-
حفظ میراث مفاخر، تنها با تکیه بر اصالت زبانی ممکن نیست
در روزهای گذشته، مراسم بزرگداشت مولانا جلالالدین محمد بلخی در دانشگاه سلجوق قونیه با حاشیههایی فراتر از یک رویداد معمول فرهنگی همراه شد. شهرام ناظری، خواننده شناختهشده موسیقی سنتی ایران، در جریان سخنرانی خود در این مراسم، اظهاراتی را پیرامون نحوه پاسداشت مفاخر فرهنگی در ایران و ترکیه مطرح کرد که بازتابهای گستردهای در محافل فرهنگی و رسانهای داشت.
-
مروری بر آثار نرگس آبیار؛ نویسندهای که فیلمساز شد
سـووشـون نامـوفق
نرگس آبیار از آن دست زنان کارگردان ایرانی است که بهواسطه نویسنده بودنش خوب بلد است قصه بگوید اما قصههایی که خودش نوشته، نه قصههای دیگران. این را با مقایسه میان فیلمهای سینمایی که با اقتباس از رمان خودش ساخته با فیلمهایی که از رمان بقیه ساخته بهخوبی میتوان فهمید.