عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: آلودگی صوتی در فضاهای شهری و صنعتی یکی از معضلات جدی سلامتی به شمار می‌آید.

آلودگی صوتی؛ عامل خاموش اضطراب و کاهش شنوایی

آگاه: متخصص بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در برنامه «به زندگی سلام کن» رادیو سلامت در تعریف آلودگی صوتی افزود: هرگونه صدای ناخواسته و خارج از محدوده استاندارد که باعث ناراحتی و آزردگی افراد شود، آلودگی صوتی محسوب می‌شود. صداهای ناشی از ترافیک سنگین، کارگاه‌های صنعتی و بوق‌های پی‌درپی خودروها از عمده‌ترین منابع این آلودگی هستند.
مرادی حنیفی با تاکید بر اینکه زندگی در مناطق پرصدا می‌تواند یکی از فاکتورهای افزایش فشار خون و مشکلات قلبی و روانی باشد، افزود: این اثرات معمولا به مرور و در مواجهه طولانی‌مدت با صداهای بالای حد مجاز بروز می‌کنند؛ حتی کودکان و نوجوانانی که در معرض صداهای بیش از حد مجاز هستند دچار کاهش تمرکز و ضعف حافظه می‌شوند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با تاکید بر ضرورت کنترل منابع صوتی در شهرها گفت: ایجاد دیوارهای جاذب صوت در مسیرهای پرترافیک، توسعه کمربندهای فضای سبز با درختان متراکم و استفاده از مصالح ساختمانی جذب‌کننده صدا از راهکارهای موثر در کاهش آلودگی صوتی هستند.
او همچنین به موضوع فرهنگ‌سازی در استفاده از بوق اشاره و بیان کرد: بوق خودرو ابزاری هشداردهنده است اما در برخی موارد متاسفانه تبدیل به وسیله‌ای برای تخلیه عصبانیت شده است. اصلاح این رفتار اجتماعی از مهم‌ترین گام‌های کنترل آلودگی صوتی در کلان‌شهرهاست.
مرادی‌حنیفی در ادامه به وضعیت کلان‌شهرها اشاره کرد و گفت: در شهرهایی مانند تهران، به دلیل تراکم خودروها، موتورسیکلت‌های فرسوده و وجود کارگاه‌های صنعتی در محدوده‌های مسکونی، میزان صدا در بسیاری از مناطق بالاتر از حد مجاز است. در برخی نقاط پرترافیک، شدت صوت به بالای ۷۰ دسی‌بل می‌رسد که این رقم برای سلامت انسان خطرناک تلقی می‌شود.
او با بیان اینکه در محیط‌های صنعتی لازم است از گوشی‌های محافظ شنوایی مانند ایرپلاگ و ایرماف استفاده شود، افزود: در محیط‌های شهری نیز کاهش مواجهه با صداهای بلند، بستن شیشه‌های خودرو در ترافیک و پرهیز از سکونت در مناطق شلوغ از اقدامات موثر است.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، با تاکید بر اینکه آلودگی صوتی پدیده‌ای خاموش اما جدی است که بر سلامت روان و جسم انسان‌ها تاثیر مستقیم دارد، اظهارکرد: باید آن را همان‌قدر جدی گرفت که آلودگی هوا را می‌گیریم. کاهش منابع صدا، فرهنگ‌سازی عمومی، نظارت بر وسایل نقلیه پرصدا و توسعه فضای سبز شهری می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای در مدیریت این بحران داشته باشند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.