آگاه: این فقط یک حمله نبود؛ این یک سیلی تاریخی به صورت هر کسی بود که فکر می‌کرد می‌شود به واشنگتن اعتماد کرد. ترامپ که حالا دوباره تاج قدرت را بر سر گذاشته، همان مردی است که برجام را مثل کاغذ، پاره کرد، همان کسی که «فشار حداکثری» را به سیاست رسمی تبدیل کرد و حالا با لبخند دیپلماتیک، دوباره همان بازی قدیمی را تکرار می‌کند: «مذاکره کن، ضعیف کن، بعد بزن!»
عراقچی درست می‌گوید که دیپلماسی منطق دارد و ما اهل منطق هستیم، اما فراموش نکنیم: ما اهل جنگ هم هستیم! اهل جنگی که اگر لازم شود، دشمن را به زانو درمی‌آورد. یادمان نرود که در همان جنگ ۱۲روزه، کسانی که روز سوم توییت کردند «تسلیم بدون قید و شرط»، روز دوازدهم التماس کردند «آتش‌بس بدون قید و شرط!» این یعنی قدرت واقعی ایران در موشک‌ها، در ایستادگی مردم و در «نه» گفتن به زورگویان قرار دارد. 
حالا دوباره مذاکره به جریان افتاده است اما شاید این بار فرق کند. شاید ترامپ واقعا بخواهد توافق کند. اما واقعیت تلخ این است: آمریکا هیچ‌وقت تغییر نکرده. از کودتای ۲۸ مرداد تا حمایت از صدام، از ترور سردار سلیمانی تا بمباران خرداد ۱۴۰۴، کارنامه‌اش یک خط مستقیم خیانت است. امروز هم در حالی که میز مذاکره گرم است، ناوهای جنگی در نزدیکی آب‌های خلیج فارس جابه‌جا می‌شوند، پهپادهای جاسوسی در نزدیکی مرزها پرسه می‌زنند و گروه‌های تروریستی در مرزهای شرقی و غربی با پول و سلاح آمریکایی خوش‌رقصی می‌کنند و ترامپ تعرفه ۲۵درصدی بر کشورهایی که با ایران همکاری تجاری دارند، می‌بندد. اینها نشانه‌های آرامش نیست؛ اینها مقدمه یک خیانت دیگر است!
در این لحظات حساس، دو چیز حیاتی است؛ نخست: نیروهای مسلح باید مثل کوه مستحکم باشند. سپاه، ارتش، بسیج، وزارت دفاع؛ همه باید در حالت آماده‌باش کامل باشند. موشک‌ها سوخت‌گیری‌شده، رادارها روشن، پهپادها در آسمان و مهم‌تر از همه: روحیه‌ای که می‌گوید «اگر زدند، صد برابر پاسخ می‌دهیم.» هیچ کس حق ندارد حتی لحظه‌ای غفلت کند. دوم: مسئولان باید هوشیار و البته بدبین باشند. دیپلماسی را پیش ببرید، اما با چشمان باز. هر کاغذ را صد بار بخوانید، هر وعده را با گذشته مقایسه کنید و هیچ‌وقت شرط بقا و عزت ملت را به لبخند یک سیاستمدار آمریکایی گره نزنید.
ایران امروز، ایران خرداد ۱۴۰۴ است؛ ایرانی که زیر بمباران ایستاد، پاسخ داد و دشمن را وادار به عقب‌نشینی کرد. ما دیگر آن ایران تحقیرشده دوران قاجار و پهلوی نیستیم. ما ملتی هستیم که وقتی با زور مواجه شود، نه کوتاه می‌آید، و نه‌می‌ترسد. مذاکره؟ بله، تا آخر خط. ما اهل منطق هستیم. اعتماد؟ هرگز!
تا وقتی گرگ دندان نشان می‌دهد، دست روی ماشه نگه دارید. عزت ما، امنیت ما، آینده ما، به همین هوشیاری و آمادگی بستگی دارد. ایران هرگز تسلیم نمی‌شود، هرگز!