آگاه: پارلمان عراق همچنین به علی مصطفی جبارسند به عنوان وزیر ارتباطات، علی فالح الساری وزیر دارایی، علی وهب سلمان محمد وزیر حمل و نقل، علی عبدالکریم عبطان وزیر آموزش، علی خالد شوانی وزیر دادگستری، علی مثنی علی مهدی وزیر منابع آب، علی مصطفی نزار جمعه وزیر بازرگانی نیز رأی اعتماد داد. البته مشاجره لفظی در پارلمان باعث شد که وزرای پیشنهادی کشور، آموزش عالی و برنامه‌ریزی موفق به کسب رأی اعتماد نشوند. همچنین نمایندگان مجلس به کابینه علی الزیدی و برنامه وزارتی وی رأی اعتماد داده و رئیس پارلمان از الزیدی و وزرایی که رأی اعتماد کسب کردند، خواست تا سوگند قانونی یاد کنند.اما از آنجا که اکثر اعضا رأی اعتماد کسب کردند، نخست‌وزیر و وزرا در برابر رئیس پارلمان سوگند قانونی یاد کردند و دوره جدیدی از مدیریت در عراق کلید خورد. کابینه در حالی فعالیت‌های خود را از سر می‌گیرد که پیش از این سایر گروه‌ها و تشکل‌های خواهان تشکیل دولت در اسرع وقت شده بودند؛ اواسط اردیبهشت کمیته رهبری چارچوب هماهنگی به عنوان مسئول گفت‌وگوهای مربوط به تشکیل کابینه جدید، در دفتر نوری المالکی، رئیس ائتلاف دولت قانون، میزبان هیات حزب دموکرات کردستان به ریاست نیچروان بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، بود. در این دیدار، مجموعه‌ای از مسائل و موضوعات مرتبط با روند تشکیل دولت مورد بحث و بررسی قرار گرفت و هیات حزب دموکرات کردستان تعدادی پیشنهاد و دیدگاه ارائه کرد که می‌تواند به غنای برنامه دولت آتی کمک کرده و در جهت برآورده شدن مطالبات شهروندان و تقویت ثبات سیاسی در کشور موثر باشد. این نشست، شاهد تبادل دیدگاه‌ها پیرامون راه‌های تقویت همکاری میان نیروهای سیاسی و تاکید بر اهمیت تفاهمات مشترک برای تضمین تشکیل دولتی بود که توانایی مقابله با چالش‌های موجود و تحقق توسعه و ارائه خدمات را داشته باشد. دو طرف همچنین بر اهتمام خود برای تداوم گفت‌وگوی سازنده با هدف دستیابی به تفاهمات مستحکم و حمایت از روند سیاسی و تحکیم شراکت ملی تاکید کردند. مسعود پزشکیان هم روز گذشته در پیامی به زبان عربی در شبکه اجتماعی ایکس ضمن تبریک کسب رأی اعتماد پارلمان و آغاز به ‌کار دولت جدید عراق به علی فالح الزیدی نخست‌وزیر جدید این کشور، ابراز امیدواری کرد که در دوره جدید با تکیه بر پیوندهای عمیق و ریشه‌دار دو ملت شاهد فصل نوینی از همکاری‌های راهبردی در تمامی عرصه‌ها باشیم. جمهوری اسلامی ایران همچون گذشته در مسیر توسعه، شکوفایی و تثبیت امنیت در کنار دولت و ملت عراق خواهد بود. اکنون نحوه همکاری‌هایی که بین تهران و بغداد در دوره نخست‌وزیر جدید عراق می‌توان شکل بگیرد را در سه سطح ارزیابی کرده‌ایم:
۱- سطح امنیتی و استراتژیک (امنیت مرزی و مقابله با تروریسم): این سطح، زیربنای تمام همکاری‌های دیگر است. اگر امنیت برقرار نباشد، تجارت و سیاست رنگ نمی‌گیرد.
     مقابله با گروه‌های شبه‌دولتی و تروریستی: مدیریت نفوذ گروه‌هایی که ممکن است امنیت مرزی ایران را به خطر بیندازند یا از خاک عراق برای حملات استفاده کنند، جدی گرفته شود. دولت جدید عراق باید تعادل میان گروه‌های داخلی خود و نیازهای امنیتی همسایگان را حفظ کند.
     مشارکت در مدیریت بحران‌های منطقه‌ای: همکاری برای جلوگیری از تبدیل شدن عراق به میدان جنگ قدرت‌های بزرگ، امری مهم تلقی می‌شود؛ عراق باید نقش «میانجی» را بازی کند تا از تلاطم‌های منطقه‌ای که ایران را تحت فشار قرار می‌دهد، جلوگیری شود.
۲- سطح اقتصادی و زیرساختی (حیاتی‌ترین بخش برای ایران): با توجه به تحریم‌ها، عراق برای ایران یک «گلوگاه تجاری» است. همکاری در این بخش می‌تواند فشار تحریم‌ها را به شدت کاهش دهد.
     توسعه مسیرهای ترانزیتی (اتصال به خلیج فارس): یکی از مهم‌ترین پروژه‌ها، تکمیل مسیرهای ریلی و جاده‌ای است که ایران را از طریق عراق به بنادر خلیج فارس مثل فاو متصل می‌کند. این یعنی ایران می‌تواند از طریق عراق به بازارهای جهانی دسترسی داشته باشد.
     انرژی و برق: عراق به گاز و برق ایران نیاز دارد. دولت جدید عراق می‌تواند با ایجاد قراردادهای بلندمدت و سرمایه‌گذاری ایران در زیرساخت‌های انرژی عراق، این وابستگی را به یک «تکیه بر متقابل» تبدیل کند تا به جای آنکه فقط ایران برق بفروشد، ایران در زیرساخت برق عراق سرمایه‌گذاری کند تا امنیت تامین انرژی هر دو طرف تضمین شود.
     تجارت کالا و کاهش موانع گمرکی: ساده‌سازی فرآیندهای گمرکی و ایجاد مناطق آزاد مشترک در مرزها، می‌تواند حجم تجارت را از چند میلیارد دلار به رقم‌های بسیار بالاتر برساند و باعث شکوفایی اقتصاد مرزی هر دو کشور شود.
۳- سطح اجتماعی، فرهنگی و مذهبی (قدرت نرم): این سطح، پیوند میان مردم دو کشور را تقویت می‌کند که از هر قراردادی پایدارتر است.
     مدیریت گردشگری مذهبی: با توجه به حجم بالای زائران ایرانی به عراق، مدیریت بهتر زیرساخت‌ها، حمل‌ونقل و خدمات در مناسک مذهبی، می‌تواند هم باعث درآمدزایی برای عراق و هم تسهیل عبادات برای ایرانیان شود.
     همکاری‌های آموزشی و علمی: تبادل دانشجو و استاد میان دانشگاه‌های دو کشور می‌تواند پیوندهای فرهنگی را در نسل‌های آینده تثبیت کند.