آگاه: به گفته کارشناسان برخی محصولاتی که ظاهرا برای تمیزی بیشتر طراحی شدهاند، در واقع میتوانند عمر توالت و سیستم لولهکشی را کاهش دهند و حتی هزینههای تعمیر سنگینی ایجاد کنند.
توالتهای مدرن معمولا با یک پوشش لعابی مخصوص ساخته میشوند؛ لایهای صاف و محافظ که مانع چسبیدن آلودگی، جرم و باکتری میشود. زمانی که این پوشش بهدلیل استفاده از مواد نامناسب آسیب ببیند، سطح توالت زبرتر میشود و آلودگیها راحتتر روی آن باقی میمانند. به همین دلیل، شناخت موادی که نباید برای تمیزکاری استفاده شوند، اهمیت زیادی دارد.
۱ ـ قرصهای مخزن توالت
قرصهای آبی یا شویندههایی که داخل مخزن توالت قرار میگیرند، سالهاست بهعنوان راهی ساده برای خوشبو نگهداشتن و تمیزکردن توالت تبلیغ میشوند. اما لولهکشها میگویند این محصولات یکی از بدترین گزینهها هستند. آرون آدامز، لولهکش حرفهای، هشدار میدهد این قرصها بهتدریج قطعات پلاستیکی و واشرهای لاستیکی داخل مخزن را فرسوده میکنند. به گفته او، مواد شیمیایی موجود در این قرصها باعث تخریب درزگیرها و قطعات داخلی میشود و همین مسئله میتواند عمر سیستم داخلی توالت را بهشدت کاهش دهد. برای مثال، اگر واشر دریچه تخلیه فرسوده شود، آب بهطور مداوم از مخزن وارد کاسه توالت میشود و توالت دائما کار میکند؛ مشکلی که هم مصرف آب را افزایش میدهد و هم نیاز به تعمیر ایجاد میکند.
۲ ـ وایتکس و مواد شیمیایی بسیار قوی
بسیاری از افراد تصور میکنند وایتکس بهترین گزینه برای ضدعفونیکردن توالت است، چون قدرت پاککنندگی و میکروبکشی بالایی دارد. اما کارشناسان هشدار میدهند استفاده مداوم یا طولانیمدت از وایتکس میتواند به سطح توالت آسیب بزند. آدامز توضیح میدهد که مواد سفیدکننده نباید برای مدت طولانی داخل کاسه یا مخزن توالت باقی بمانند. به گفته او، پوشش لعابی توالتها بهگونهای طراحی شده که سطح را صاف و مقاوم نگه دارد. اما مواد شیمیایی قوی بهمرور این لایه محافظ را از بین میبرند. وقتی این پوشش آسیب ببیند، سطح توالت زبرتر میشود و جرم، آلودگی و لکهها راحتتر روی آن باقی میمانند. در نتیجه، توالت نهتنها تمیزتر نمیماند، بلکه نیاز به شستوشوی مکرر پیدا میکند.
۳ ـ ابزارهای زبر و ساینده
برخی افراد برای از بین بردن لکهها یا جرمهای سخت از سیم ظرفشویی، پدهای فلزی یا اسفنجهای بسیار زبر استفاده میکنند. اما این ابزارها میتوانند به سطح چینی توالت آسیب دائمی وارد کنند. استفاده از سیم ظرفشویی یا پدهای ساینده باعث ایجاد خراش روی سطح چینی میشود. این خراشها نهتنها ظاهر توالت را خراب میکنند، بلکه محل مناسبی برای تجمع باکتریها و جرمها ایجاد میکنند.
۴ ـ آب بسیار داغ
شاید بعضی افراد برای باز کردن گرفتگی توالت از آب جوش یا بسیار داغ استفاده کنند، اما این کار میتواند خطرناک باشد. کارشناسان هشدار میدهند ریختن آب بسیار داغ داخل توالت ممکن است باعث ترک خوردن چینی شود. علت این مسئله چیزی است که به آن «شوک حرارتی» گفته میشود؛ یعنی تغییر ناگهانی دما که میتواند به ساختار چینی فشار وارد کند و باعث شکستگی شود. این خطر بهویژه زمانی بیشتر میشود که توالت سرد باشد و ناگهان حجم زیادی آب داغ وارد آن شود.
۵ ـ ترکیب مواد شیمیایی مختلف
گاهی افراد برای ایجاد یک «پاککننده قویتر» مواد مختلف را با هم مخلوط میکنند؛ اقدامی که میتواند بسیار خطرناک باشد. یکی از رایجترین اشتباهها، ترکیب وایتکس با شویندههای حاوی آمونیاک است.
استنشاق این گازها ممکن است باعث سوزش چشم و ریه، تنگی نفس و حتی مشکلات جدیتر تنفسی شود. کارشناسان تاکید میکنند مواد شوینده باید دقیقا مطابق دستور مصرف استفاده شوند و هرگز نباید بدون آگاهی با یکدیگر ترکیب شوند.
پس برای تمیز کردن توالت از چه چیزهایی استفاده کنیم؟
کارشناسان میگویند برخلاف تصور رایج، تمیز نگه داشتن توالت لزوما به مواد بسیار قوی یا روشهای خشن نیاز ندارد.
برس معمولی و شوینده غیرساینده: از یک برس استاندارد با الیاف متوسط و شویندهای ملایم و غیرساینده استفاده کنید. این ترکیب برای بیشتر خانهها کاملا کافی است و به سطح توالت آسیب نمیزند.
سرکه سفید: سرکه سفید یکی از گزینههایی است که بسیاری از متخصصان آن را توصیه میکنند؛ بهویژه برای از بین بردن لکههای ناشی از آب سخت و رسوبات معدنی. سرکه برای مدتی روی لکهها باقی بماند و سپس سطح را با برس تمیز کنید.
دستمال میکروفایبر: برای تمیز کردن قسمت سطوح نیز استفاده از دستمالهای میکروفایبر توصیه میشود. این دستمالها نرم هستند، سطح را خراش نمیدهند و برای پاک کردن گردوغبار و لکهها مناسباند.
نظر شما