آگاه: این فراگیری فکری و اعتقادی پدیده‌ای است که در آن، اندیشه‌ای الهی-سیاسی از وجود رهبر شهیدمان، به صورت شعاعی در تمام پهنه و گستره ملت پخش می‌شود و بستری بی‌انتها برای تربیت این ملت فراهم آورده است. رهبر شهید با شهادتش همچون بوی خوشی که به یکباره کل اطراف و اکناف خود را مملو می‌کند، دیگر رایحه اندیشه‌اش محدود به آن ظرف زمان و مکان نیست و در تنفس همگان و همه آزادگان جهان پیچیده است.
حال اگر بخواهیم از منظر تمدنی این اتفاقات را تجزیه و تحلیل کنیم باید تصریح کنیم که این جوشش درونی انسان‌ها نسبت به مسائل اخیر را باید در ریشه‌های تمدنی که در حال شکل‌گیری است جست‌وجو کرد. تشییع پیکر رهبر شهید، تنها یک سوگ صرف نیست؛ بلکه بروز عینی یک «اتفاق تمدنی» در نقطه اوج چالش‌های وجودی برای آن تمدن است. در شرایطی که «جنگ تحمیلی سوم» با هدف فروپاشی اراده ملی و گسست اجتماعی با خصمانه‌ترین و وحشیانه‌ترین نقشه‌های دشمنان طراحی شده است، حضور میلیونی مردم در تهران، قم، عتبات عالیات و مشهد پاسخی فراتر از یک سوگواری است و این رویداد، یک «اقدام تمدنی» در عرصه عمل در زمان حاضر است.
تمدن اسلامی با این رخداد، کاری خواهد کرد که به همگان اعلام می‌کند فراتر از مرزها و مرزبندی‌ها، با ریسمانی الهی به هم گره خورده است که با هیچ جنگی گسسته نمی‌شود. این تشییع، الگویی خواهد شد که نشان می‌دهد رهبر شهید زمانی که از تمدن صحبت می‌کردند اجزای تشکیل‌دهنده آن چه بود و دقیقا در چه بستر مکانی شکل می‌گیرد. خلاصه کلام اینکه نمود عینیت یافته تمدن اسلامی در این مراسم باشکوه رقم خواهد خورد و تمرینی است که جامعه ایران را برای ایفای نقش محوری در نظم نوین جهانی آماده‌تر می‌کند.
اما در این بستر و فضا نقش روایت و رسانه چیست؟ آنچه باید به آن توجه کرد این است که اگر قرار است ابعاد تمدنی این رخداد پایا و مانا باشد یک مقوم اصلی و اساسی دارد که عبارت است از روایتگری و رسانه‌داری. باید تصاویر میلیون‌ها عزادار را به جهان رساند؛ باید عمق رابطه امام - امت را به تصویر کشاند؛ عمق آگاهی و بصیرت مردم ایران باید به منصه ظهور برسد و با هر امکانی که می‌توان، در برابر جنگ شناختی دشمن، روایت اول را تسخیر کرد. این تشییع بهترین زمان است تا به جهان اعلام کنیم از ۹‌اسفند ۱۴۰۴ تا به امروز چه بر مردم مظلوم ایران گذشت و چگونه با وجود از دست دادن پیر و مرادشان، در برابر خونخواران عالم ایستادند. این روایت باید الهام‌بخش جهان اسلام شود و ثابت کند که خون شهید، بذر تمدن است. فرصت‌های استراتژیک در پیش است که شاید مشابه آن دیگر نصیب ما نشود و نباید از آن غفلت کرد.