آگاه: غلامعلی افروز در گفت‌وگو با «ایسنا» با بیان اینکه شهید ما، رهبر معظم و جهان‌شمول، شخصیتی بودند که وجودشان آمیزه‌ای از محبت و عطوفت، منطق، عقلانیت، استواری و وارستگی، آزادگی و صفای باطن بود، افزود: ایشان اندیشمندی به معنای حقیقی کلمه، دانشمندی آینده‌نگر و شخصیتی امیدآفرین بودند که سراسر زندگی‌شان بر محور پژوهش و تدبیر، به‌ویژه پژوهش‌های قرآنی، روان‌شناختی و اجتماعی استوار بود. همانند درختی بالنده و پر شکوفا، دارای ریشه، تنه، شاخه‌ها، برگ‌ها، گل‌ها و میوه‌هایی متوازن، شخصیت ایشان در همه ابعاد به شکلی متناسب رشد یافته بود. ایشان در دانش‌اندوزی، پژوهش، مطالعات قرآنی، تفکر واگرا، ادبیات خلاق و نوآورانه، ادبیات هدایتگر، قرآن‌پژوهی، اخلاق، معنویت و منطق حکمرانی، به‌ویژه در عرصه امیدآفرینی، جایگاهی ممتاز داشتند.
افروز ادامه داد: ایشان در محیط خانواده، همسر و پدری مهربان و برادری صمیم و برای خویشاوندان همراهی محبوب بودند. در جایگاه یک شهروند و هموطن نیز محبوبیت ویژه‌ای داشتند و مهم‌تر از همه، رهبری محبوب برای مسلمانان و آزادگان جهان محسوب می‌شدند. در عبادت، با اخلاص کامل با پروردگار خود ارتباط داشتند و در عرصه سیاست نیز سخن را با کمال، منطق و اتکا به دیانت بیان می‌کردند.
طبق اظهارات این استاد ممتاز دانشگاه تهران، ایشان پس از حضرت امام خمینی (ره)، از کم‌نظیرترین شخصیت‌ها در پیوند میان سیاست و دیانت بودند و عشق و ارادت عمیقی به اهل‌بیت عصمت و طهارت (ع) داشتند. وی با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی رهبر شهید انقلاب خاطرنشان کرد: در حوزه‌هایی همچون اخلاق‌مداری، تلاش، معرفت، گذشت، ایثار، سخاوت، عدالت، بخشایش و رهبری، همواره پیشتاز بودند.
یکی از اعضای شورای عالی سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره کشور با اشاره به حمایت‌های رهبر شهید انقلاب از پیشرفت علمی کشور اظهار کرد: ایشان همواره دانشمندان را در حوزه‌های مختلف از جمله فناوری نانو، ژنتیک، فناوری‌های نوین، مهندسی، پزشکی، روان‌پزشکی، کشاورزی، معدن و زمین‌شناسی به تلاش و نوآوری تشویق می‌کردند و این اهتمام برای من همواره شگفت‌انگیز بود. وی با بیان اینکه رهبر شهید انقلاب در حوزه تعلیم و تربیت نیز شخصیتی کم‌نظیر بودند، از تعلیم و تربیت دوران خردسالی تا بزرگسالی ایشان نیز اینطور گفت: ایشان دیدگاه‌های نظری و راهگشا ارائه می‌کردند و می‌توان ایشان را نظریه‌پردازی صاحب‌نظر در این عرصه دانست. نگاه ایشان به جانبازان، کودکان استثنایی، نابینایان، ناشنوایان، افراد دارای مشکلات شناختی، حسی ـ حرکتی، اختلالات مغزی و سایر گروه‌های نیازمند، نگاهی حکیمانه، انسانی و مسئولانه بود. همچنین نسبت به نیازمندان و مستحقان توجهی ویژه داشتند.
افروز با بیان اینکه سال‌ها پیش از پیروزی انقلاب اسلامی با رهبر شهید انقلاب آشنایی و ارتباط داشته است، گفت: از پیش از انقلاب در جلساتی با حضور مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی و برخی نشست‌های جامعه روحانیت مبارز، توفیق حضور در کنار ایشان را به اتفاق آیت‌الله ایروانی و استاد جمعه‌ای داشتم. همچنین در مقاطعی همراه با شهید دکتر مصطفی چمران جلسات مشترکی برگزار می‌شد که از آن دوران خاطرات ارزشمندی در ذهن دارم. خاطرم است که چند ماه پس از انتخاب ایشان به رهبری، در حال برنامه‌ریزی برای برگزاری کنگره ملی کودکان استثنایی در دانشگاه تهران بودیم. هدف این کنگره، بررسی وضعیت کودکان تیزهوش، کم‌توان ذهنی، نابینا، ناشنوا، مبتلا به فلج مغزی، اختلالات یادگیری، اوتیسم، بیش‌فعالی و سایر گروه‌های کودکان استثنایی بود. در آن جمع، شخصیت‌هایی همچون سپهبد شهید علی صیادشیرازی، آیت‌الله امامی‌کاشانی، میرمحمد صادقی و جمعی از استادان و مسئولان حضور داشتند؛ پیش از برگزاری کنگره، برای ارائه گزارش خدمت رهبر شهید انقلاب رسیدیم. در آن دیدار به ایشان گفتم بیش از ۱۰ درصد کودکان و نوجوانان کشور در سنین مدرسه، در زمره کودکان استثنایی قرار می‌گیرند؛ اعم از تیزهوشان یا کودکانی که با مشکلات ذهنی، حرکتی، نابینایی و سایر محدودیت‌ها مواجه هستند. وی افزود: پس از پایان سخنانم، پرسشی را که یکی از معلمان نابینا برایم ارسال کرده بود، خدمت رهبر شهید انقلاب مطرح کردم. این معلم که خود نیز نابینا بود، در نامه‌ای خطاب به من نوشته بود: جناب آقای دکتر افروز، لطفا بفرمایید اهداف آموزش استثنایی کشور تا چه مقطعی ادامه دارد؟ من پنج فرزند نابینا دارم و پس از پایان دوره ابتدایی، ناچارم برای ادامه تحصیل آنان به مسئولان مدارس تهران مراجعه کنم. این نامه مرا بسیار متاثر کرد و آن را برای ایشان قرائت کردم. ایشان پس از شنیدن این موضوع با تأمل فرمودند که این مسئله بسیار مهم است و حتما باید برای آن چاره‌ای اندیشیده شود و درخصوص کودکان استثنایی و برای آنکه چند جمله درباره آنان با مردم سخن گفته شود، هفته بعد در نماز جمعه تهران به این موضوع پرداختند و نکات مهمی درباره ضرورت توجه به کودکان استثنایی مطرح کردند؛ فرمایشاتی که بعدها به منشور فعالیت‌های ما در این حوزه تبدیل شد.