آگاه: ذخیره راهبردی نفت آمریکا (SPR) به پایین‌ترین سطح طی چهار دهه اخیر رسیده است. طبق آخرین آمار، این ذخایر به حدود ۳۱۶.۵ میلیون بشکه کاهش یافته که کمتر از نیمی از ظرفیت اسمی ۷۱۴ میلیون بشکه‌ای آن است. از زمان تشدید تنش‌ها در اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، نزدیک به ۱۰۰ میلیون بشکه از این ذخیره مصرف شده است. نگران‌کننده‌تر اینکه زیرساخت‌های SPR به شدت فرسوده هستند. اداره پاسخگویی دولت آمریکا هشدار داده که توان خروج نفت از این مخازن به ۶۱ درصد ظرفیت اولیه کاهش یافته و توان تزریق مجدد فقط ۵۶ درصد است. کارشناسان می‌گویند با ادامه روند کنونی، این ذخیره به زودی به حداقل سطح عملیاتی خود خواهد رسید و عملا دیگر نمی‌توان از آن به عنوان «ضربه‌گیر» در برابر شوک‌های نفتی استفاده کرد.
در کنار کاهش ذخایر، پالایشگاه‌های آمریکا با حداکثر ظرفیت خود کار می‌کنند. نرخ بهره‌برداری به ۹۶.۲ درصد رسیده که به مراتب بالاتر از میانگین معمول ۹۲ تا ۹۴‌درصد است. در چنین شرایطی، پالایشگاه‌ها فرصت انجام تعمیرات اساسی و اورهال (تعویض کاتالیست‌ها و بازبینی تجهیزات) را ندارند.
این امر دو خطر بزرگ را برای آمریکا به دنبال دارد؛ نخست اینکه هرگونه خرابی کوچک در یک پالایشگاه می‌تواند به یک بحران ملی در تامین بنزین و گازوئیل تبدیل شود. دوم اینکه با عبور از تابستان و نزدیک شدن به پاییز و زمستان، تقاضا برای سوخت‌های گرمایشی به شدت افزایش می‌یابد؛ در حالی که پالایشگاه‌ها فرسوده و بی‌نفس کار می‌کنند و هیچ ظرفیت مازادی برای پاسخگویی به افزایش تقاضا وجود ندارد.
در این حالت یکبار دیگر نگاه‌های جهان متوجه تنگه استراتژیک هرمز می‌شود. در شرایط عادی روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی از تنگه هرمز عبور می‌کرد که معادل ۲۷ درصد کل حمل‌ونقل دریایی نفت در جهان بود. اما در شرایطی که دشمن ایران را آماج حملات خود قرار داده، ایران نیز قدرت مدیریتی خود را در تنگه هرمز اعمال کرده است تا جهان بداند که بدون اجازه ایران امکان خروج یک قطره نفت و گاز از خلیج فارس وجود ندارد.
حالا بازار جهانی نفت در دو- سه ماه اخیر تجربه‌ای جدید داشته است. آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) تلاش کرده با آزادسازی ۴۰۰ میلیون بشکه از ذخایر اعضای خود، بازار را آرام کند، اما قیمت نفت باز هم صعودی است. جالب اینکه تحلیلگران معتقدند خوش‌بینی نسبت به عادی‌سازی سریع قیمت‌ها در ماه‌های آینده، بسیار زودهنگام و ساده‌لوحانه است.
اما نکته مهم دیگر هم اینکه تابستان به سرعت در حال گذر است و با شروع فصل پاییز در کشورهای آمریکای شمالی و اروپا و دیگر نقاط جهان، تقاضا برای سوخت‌های سنگین، نفت کوره و گاز طبیعی به شدت افزایش می‌یابد. آمریکا از یک سو با مخازن خالی و از سوی دیگر با پالایشگاه‌های فرسوده مواجه است آن هم در شرایطی که تنگه هرمز دیگر مثل سابق باز نیست. این سه ضلع، یک مثلث بحرانی را تشکیل می‌دهند. با توجه به این شرایط است که برخی مقامات آمریکایی حتی تهدید کرده‌اند که ممکن است برای تصرف جزیره خارک (مرکز صادراتی نفت ایران) دست به حمله زمینی بزنند، اما کارشناسان نظامی معتقدند چنین اقدامی به معنای افتادن در باتلاقی فرسایشی و طولانی است که نه‌تنها بحران انرژی را حل نمی‌کند، بلکه آن را به مراتب وخیم‌تر خواهد کرد.
و این روزها که همه نگران گوشه گوشه ایران هستیم اما بحرانی خاموش و عظیم برای دشمن در حال شکل‌گیری است. ذخایر نفت آمریکا به انتها نزدیک می‌شوند و پالایشگاه‌ها از هر زمان دیگری خسته‌تر هستند. هرمز همچنان در اختیار ایران است و زمستان هم که در راه. نبردی که امروز بر سر خاک و زمین است، فردا بابت سرما و روشنایی خانه‌ها خواهد بود.