آگاه: لنز مستقیما روی سطح چشم قرار می‌گیرد و بی‌توجهی به بهداشت آن، استفاده طولانی‌تر از زمان توصیه‌شده یا تماس لنز با آب می‌تواند احتمال بروز مشکلات چشمی را افزایش دهد.

وقتی راحتی جای مراقبت را می‌گیرد
یکی از مشکلات رایج در استفاده از لنز این است که فرد پس از مدتی به حضور آن در چشم عادت می‌کند و ممکن است مراقبت‌های لازم را جدی نگیرد. برای مثال ممکن است کسی به دلیل خستگی با لنز به خواب برود، هنگام دوش گرفتن آن را از چشم خارج نکند یا محلول قدیمی داخل جالنزی را با محلول تازه مخلوط کند. این رفتارها شاید در همان لحظه مشکل خاصی ایجاد نکنند اما می‌توانند شرایط مناسبی برای تحریک یا عفونت چشم فراهم کنند.
کارشناسان توصیه می‌کنند افراد جز در شرایطی که پزشک استفاده شبانه از لنز را تایید کرده است، با لنز نخوابند. همچنین شستن و خشک کردن دست‌ها پیش از لمس لنز و رعایت برنامه تعویض لنز از عادت‌های مهم برای کاهش خطر عوارض چشمی است.

آب و لنز ترکیبی که باید جدی گرفته شود
شاید برای بعضی افراد عجیب باشد که آب لوله‌کشی برای شستن لنز مناسب نیست. مگر نه اینکه آب آشامیدنی برای مصرف انسان تصفیه شده است؟ مسئله اینجاست که آب آشامیدنی لزوما استریل نیست و می‌تواند حاوی میکروب‌هایی باشد که تماس آنها با لنز و سپس چشم، خطر عفونت را افزایش می‌دهد.
توصیه می‌شود لنزها هنگام دوش گرفتن، شنا یا استفاده از جکوزی از چشم خارج شوند. همچنین نباید لنز را با آب شست یا در ظرفی حاوی آب نگهداری کرد. تماس لنز با آب حتی می‌تواند باعث تغییر شکل یا چسبیدن لنز نرم به سطح چشم شود و در بعضی شرایط زمینه را برای آسیب سطح چشم و ورود میکروب‌ها فراهم کند.

شستن دست‌ها، ساده اما مهم
قبل از برداشتن یا گذاشتن لنز، دست‌ها باید با آب و صابون شسته و کاملا خشک شوند. این کار ساده یکی از پایه‌های مراقبت از لنز است. دست‌های خیس یا آلوده می‌توانند آلودگی را مستقیما به لنز و سپس چشم منتقل کنند.

خوابیدن با لنز، عادتی که نباید عادی شود
گاهی فرد بعد از یک روز طولانی، مهمانی یا سفر آن‌قدر خسته است که بدون خارج کردن لنز به خواب می‌رود. تکرار این اتفاق می‌تواند خطر عفونت چشم را افزایش دهد. حتی در مورد لنزهایی که برای استفاده طولانی طراحی شده‌اند، زمان و شیوه استفاده باید مطابق توصیه پزشک یا دستور محصول باشد.

محلول لنز را دوباره استفاده نکنید
جالنزی نیز بخشی از مراقبت از لنز است و نباید آن را نادیده گرفت. یکی از اشتباهات این است که محلول باقی‌مانده در جالنزی دور ریخته نشود و مقداری محلول تازه روی آن ریخته شود. این کار به اصطلاح «پر کردن دوباره» محلول، جایگزین تمیز کردن جالنزی و استفاده از محلول تازه نیست.
نکته دیگر این است که هر محلولی کاربرد یکسانی ندارد. برای نمونه محلول سالین یا سرم نمکی برای همه مراحل شست‌وشو و ضدعفونی لنز مناسب نیست و نمی‌توان آن را خودسرانه جایگزین محلول مخصوص لنز کرد. انتخاب و استفاده از محلول باید بر اساس نوع لنز و دستور پزشک یا شرکت سازنده باشد.

لنز را بیشتر از زمان تعیین‌شده استفاده نکنید
هر لنز برنامه مصرف مشخصی دارد. بعضی لنزها روزانه هستند و پس از یک بار استفاده باید دور انداخته شوند و بعضی دیگر طبق برنامه مشخصی تعویض می‌شوند. نگه داشتن لنز بیشتر از مدت توصیه شده با این تصور که هنوز سالم به نظر می‌رسد، کار درستی نیست.
همین موضوع درباره جالنزی نیز صدق می‌کند. ممکن است جالنزی از ظاهر تمیزی برخوردار باشد اما سطوح مرطوب آن می‌توانند محل مناسبی برای رشد میکروب‌ها باشند. رعایت زمان تعویض لنز و لوازم مربوط به آن، بخشی از مراقبت روزمره است.

لنزهای رنگی هم نیاز به مراقبت دارند
لنزهای رنگی و تزئینی گاهی بیشتر به عنوان وسیله زیبایی تا یک وسیله پزشکی دیده می‌شوند، در حالی که این لنزها نیز مستقیما با چشم در تماس هستند و رعایت نکردن اصول استفاده از آنها می‌تواند به مشکلات چشمی منجر شود.

قرمزی چشم همیشه یک خستگی ساده نیست
قرمز شدن چشم، احساس سوزش، اشک ریزش یا کمی ناراحتی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد، اما در فردی که لنز استفاده می‌کند نباید به سادگی از کنار آنها گذشت. درد چشم، قرمزی غیرمعمول، تاری دید، حساسیت به نور، ترشح یا افزایش اشک از نشانه‌هایی هستند که نیاز به توجه پزشکی دارند.
گاهی افراد در چنین شرایطی تنها لنز را خارج می‌کنند و دوباره پس از چند ساعت یا روز استفاده از آن را از سر می‌گیرند. در حالی که توصیه می‌شود در صورت بروز علائم غیرعادی، لنز خارج شود و فرد تا زمان دریافت نظر متخصص چشم، دوباره از لنز استفاده نکند.

چه زمانی مراجعه به چشم‌پزشک ضروری است؟
اگر فردی که لنز استفاده می‌کند با درد چشم، قرمزی قابل توجه، تاری دید، حساسیت به نور، اشک ریزش غیرعادی یا ترشح چشم روبه‌رو شود، بهتر است موضوع را جدی بگیرد و برای بررسی پزشکی اقدام کند. این علائم می‌توانند در برخی موارد نشانه عفونت یا مشکل دیگری در سطح چشم باشند و تشخیص علت آن به معاینه نیاز دارد.
در چنین شرایطی استفاده خودسرانه از قطره‌های چشمی نیز راه‌حل مناسبی نیست. به خصوص اگر فرد نمی‌داند علت قرمزی یا درد چیست، بهتر است ابتدا با متخصص چشم مشورت کند. برخی مشکلات چشمی با تاخیر در درمان می‌توانند جدی‌تر شوند.